Κι όμως είναι. Από τη στιγμή που ένα τμήμα του Αρείου Πάγου με μια απίστευτου αμοραλισμού και πολιτικής εμπάθειας απόφαση αποφάσισε πριν από 15 περίπου χρόνια, να ακυρώσει μετά από 90 χρόνια την Δίκη των Εξ (υπευθύνων της Μικρασιατικής Καταστροφής), οι πολιτικοί απόγονοι του Λαϊκού Κόμματος έχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει ..
Ένα πρόσφατο χτύπημα έγινε με αφορμή μια πλαστογραφημένη μέσω του AI φωτογραφία του Βενιζέλου αγκαλίτσα με τον Μουσταφά Κεμάλ στην Κωνσταντινούπολη. Και κάτω από τη δημοσίευση οι άσχετες και ηλίθιες μάζες άρχισαν το σχολιασμό λες και βρισκόμαστε την επαύριο των εκλογών του Νοεμβρίου του 1920, όταν οι παλιοί φιλογερμανοί επανήλθαν με εκλογές στην εξουσία και οδήγησαν με τα λάθη στην τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής....
Ιστορική αφορμή για την επίθεση στην "υστεροφημία" του Βενιζέλου ήταν η σύναψη του Συμφώνου Φιλίας και Συνεργασίας Ελλαδας-Τουρκιας το 1930. Μια πολιτική επιλογή που χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης, όπως θα διαβάσετε παρακάτω.
Όμως την μετονομασία της Οδού Αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ -ως κορυφαία συμβολική πραξη- την έκανε ο ΙΩΆΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΆΣ το 1938, μαζί με το χάρισμα του σπιτιού που υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη (το σημερινό τουρκικό προξενείο)...
Έτσι!!! για να έχουμε μια πλήρη εικόνα για την ελλαδική εξωτερική πολιτική μετά το 1930...
------
Όσον αφορά τη Συμφωνία της Άγκυρας και τη στροφή του Βενιζέλου:
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε επιστρέψει στην πρωθυπουργία το 1928, προσάρμοσε την εξωτερική πολιτική στις νέες γεωπολιτικές συνθήκες. Εκφράζοντας τα κυνικά συμφέροντα του ελληνικού κράτους -που δεν ταυτίζονταν απαραίτητα με τα συμφέροντα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από Μικρά Ασία, Πόντο και Ανατολική Θράκη - λειτούργησε με βάση μια ρεαλιστική αντίληψη.
Όμως από τον πολύ ρεαλισμό αυτοκτόνησε πολιτικά -κι αυτός, κι οι πρόσφυγες και ο ελληνικός λαός - μιας και μια κρίσιμη μάζα προσφύγων ψηφοφόρων του πήγε στην Αριστερά...
Στις πρώτες εκλογές του 1932, αυτή η κρίσιμη μάζα καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα και εγκαινίασε μια περίοδο επιστροφής στην εξουσία του αντιπροσφυγικού μοναρχικού Λαϊκού Κόμματος, δηλαδή των υπευθύνων των οποίων τα λάθη είχαν οδηγήσει στην Ήττα του Αυγούστου του 1922...
---------
Όσον αφορά τον ίδιο τον Βενιζέλο, μπορούμε να τον διαχωρίσουμε σε δύο διαφορετικές φάσεις. Και αυτό βεβαίως εάν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι απέναντι στην ιστορία.
Πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν δύο Βενιζέλοι όσον αφορά την πολιτική συμπεριφορά του, που αντιστοιχούν σε δύο εντελώς διαφορετικές ιστορικές φάσεις.
-Ο προ του Νοέμβρη του 1920 που εξέφρασε τον ελληνικό εθνικισμό και χάρη στη στρατηγική του οι Νέες Χώρες+Δυτ. Θρακη είναι σήμερα τμήματα του ελληνικού κράτους .
-Και ο μετά την Ήττα, που λειτούργησε ως κλασικός και κυνικός εκφραστής των κρατικών συμφερόντων.
Πάντως χωρίς την ελέω Κρητικού Ζητήματος στρατηγική του Βενιζέλου το 1912, που ήταν σε αντίθεση με την κυριαρχούσα άποψη στους ηγετικούς κύκλους της Αθήνας, η Ελλάς δεν θα έμπαινε στην Βαλκανική Συμμαχία. Το πιθανότερο από μια τέτοια απόφαση, η Ανατολική Μακεδονία να ήταν τμήμα της Αιγαιακής Βουλγαρίας και η Θεσσαλονίκη ως Σολούν η πρωτευουσα είτε των Σλαβομακεδόνων είτε των Βουλγάρων.
Εκτός εάν στον Βαλκανικό Πόλεμο νικούσαν οι Τούρκοι τους Βαλκάνιους, οπότε θα οι Νεότουρκοι θα υλοποιούσαν το αρχικό τους όνειρο για καθαρό τουρκικό έθνος-κράτος μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωνσταντινουπόλεως ...
Πάντως είτε έτσι, είτε αλλιώς τα οριστικά ελληνικά σύνορα θα βρίσκονταν δια παντός Νοτίως του Ολύμπου.
-----------
Και επειδή παραμένει ακόμα ασαφής εκείνη η περίοδος -παρότι μας χωρίζουν πάνω από 100 χρόνια- και επειδή εθνικόν είναι το αληθές, καλό είναι να γνωρίζουμε κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα.
Όλα κρίθηκαν από τη στιγμή που στην ελλαδική εξουσία , το Νοέμβριο του 1920, ανέβηκαν οι παλιοί βασιλοφρονες φιλογερμανοί του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Με τα απίστευτα διπλωματικά, πολιτικά και στρατιωτικά τους λάθη κατάφεραν να απομονώσουν την Ελλάδα και να μετατρέψουν σε ελληνοτουρκικό πόλεμο τη διασυμμαχική επιχείρηση για τη διαμόρφωση του μεταοθωμανικού κόσμου.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να ζητήσουν οι "σύμμαχοι" της Αντάντ στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου τον Φλεβαρη-Μαρτη του 1921 να αποχωρήσει η Ελλάδα από το Σαντζάκιο Σμύρνης λόγω αδυναμίας εφαρμογής της Συνθήκης των Σεβρών...
Τρομοκρατημένη η ελληνική κυβέρνηση του Γούναρη διαβεβαίωσε ότι κάνουν λάθος και ότι η Ελλάς μόνη της θα καταλάμβανε την Άγκυρα και θα έστελνε στρατό στον Πόντο ώστε να περικυκλώσουν τον Κεμάλ και από τον Βορρά. "Ελληνικός στρατός στον Πόντο" είναι τίτλοι πρωτοσέλιδου στον αθηναϊκό Τύπο...
Εν τω μεταξύ κανένα τέτοιο σχέδιο δεν είχαν. Απλώς ήθελαν να εντυπωσιάσουν τους συμμάχους ώστε να κερδίσουν χρόνο . Έτσι αποφάσισαν το καλοκαίρι του 1921 να περάσει ο ελληνικός στρατός από μόνος του, χωρίς καμία διεθνή έμπρακτη υποστήριξη τον Σαγγάριο, ώστε να καταλάβει την Άγκυρα .
Από τότε, με την αποτυχία αυτού του σχεδίου, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου