Μια φωτογραφία που μας επιτρέπει πολλές αναγνώσεις, αφού είναι ένα τεκμήριο εποχής για τις συνθήκες ζωής και την καθημερινότητα των κατοίκων στα Πετρωτά τη δεκαετία του 1970, στα μέσα περίπου! Και κυρίως για τις αλλαγές που έρχονταν καταιγιστικές για να αλλάξουν και να ανατρέψουν τους αργόσυρτους και ήρεμους ρυθμούς της παραδοσιακής κοινωνίας της υπαίθρου. Μια φωτογραφία και δύο διαφορετικοί κόσμοι, που είναι και δύο διαφορετικές όψεις της μεταναστευτικής εμπειρίας που έβαλε τη σφραγίδα της στην κοινωνική,οικονομική και πολιτιστική ζωή των Πετρωτών και όλης της Περιοχής. Οι ξενιτεμένοι μας,αν και είχαν κάνει σημαντικά βήματα βελτίωσης της ζωής τους, δεν αισθάνονταν ακόμη σίγουροι για το μέλλον τους στη Γερμανία και στις άλλες χώρες της Ευρώπης. Ήταν ακόμη στη λογική να κάνουν κάποια αποταμίευση και να επιστρέψουν και πάλι πίσω στην πατρίδα. Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1980 το γερμανικό κράτος προωθούσε προγράμματα παλιννόστησης τους με με την εξαργύρωση των ασφαλιστικών εισφορών τους,που αν και υπολείπονταν του πραγματικού ποσού τους, ήταν μια σεβαστή αποζημίωση, που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για ένα επαγγελματικό ξεκίνημα στον γενέθλιο τόπο! Αργότερα θα το μετάνιωναν αλλά εκείνη την εποχή,πριν 40 και πλέον χρόνια φάνταζε ως ένα πολύ σοβαρό κίνητρο!Για τα ελληνόπουλα δεν υπήρχαν σχολεία και η παραμονή τους στο χωριό κοντά στον παππού και τη γιαγιά φαινόταν πως είναι η καλύτερη λύση. Η ασφαλής αγκαλιά της γιαγιάς μπορούσε να απαλύνει τον δύσκολο αποχωρισμό από τους γονείς. Έτσι θα αισθανόταν και η μικρούλα της φωτογραφίας στην αγκαλιά της γιαγιάς Ευαγγελίας Αρβανιτίδου με φόντο το παραδοσιακό σπίτι της οικογένειας από τα παλαιότερα στο χωριό. Ευχαριστώ τη Ζωή Αλιμούδη για την παραχώρηση της φωτογραφίας προς δημοσίευση. ΠΕΤΡΩΤΑ ΠΡΙΝ 50 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΧΡΟΝΙΑ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου