Πάντα οι συναντήσεις μεταξύ συμμαθητών-συμμαθητριών γίνονται μέσα σε μια ατμόσφαιρα έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Ζωντανεύουν και φουντώνουν αναμνήσεις από μια όμορφη περίοδο που λίγο πολύ έχουμε έτσι βιώσει κι έτσι διαφυλάσσουμε ως κάτι το ξεχωριστό στη μνήμη μας. όταν όμως έρχεσαι να ανταμώσεις μετά από πενήντα χρόνια, μισόν αιώνα μετά, τότε η συγκίνηση περισσεύει και τα δάκρυα είναι αναπόφευκτα. Φορτωμένοι με πέντε δεκαετίες πλούσιων εμπειριών και προσπαθειών για μια αξιοπρεπή διαδρομή και ζωή είχαν πολλά να που και να ανταλλάξουν μεταξύ τους συμμαθητές και συμμαθήτριες. Τα γυμνασιακά τους χρόνια είναι ταυτισμένα με την πρώτη περίοδο της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής εποχής. 1950- 1956, χρόνια αθωότητας, ελπίδας, αγώνα και αξιοπρέπειας μέσα σε ένα δύσκολο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Μια ολόκληρη ζωή, ένας γόνιμος απολογισμός. Όλοι και όλες είχαν να θυμηθούν και βεβαίως να μεταβιβάσουν στις νεότερες γενιές. Οι περισσότεροι φτιάξανε οικογένειες για τις οποίες καμαρώνουν. Αισθάνονται δικαιωμένοι από τα αποτελέσματα και τους καρπούς της ζωής τους. Κι ίσως προνομιούχοι, γιατί σ’ όλη αυτή την πορεία υπήρξαν μεγάλες στιγμές στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας και πολύ περισσότερο στον οικογενειακό και προσωπικό βίο τους.
................................................................................................................................
...........................
Είχε δημοσιευθεί στον Βορέα(τεύχος 17) τον Οκτώβριο 2006, πριν 20 χρόνια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου