Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

"Τα μάτια της ψυχής-Οι απεικονίσεις του Ιερού" του Βασίλη Χατζηβασιλείου στο Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης







«Τα μάτια της ψυχής-Απεικονίσεις του Ιερού» τιτλοφορείται η έκθεση του Βασίλη Χατζηβασιλείου, ο οποίος για πρώτη φορά παρουσιάζει τις εικόνες του στο κοινό της Αλεξανδρούπολης και του Έβρου, στον οποίο ήρθε για πρώτη φορά το 1976, πριν 43 χρόνια, ως λειτουργός της Μέσης Εκπαίδευσης. Τα εγκαίνια της είναι προγραμματισμένα για την Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018, στις 7 και 30 το βράδυ, στο Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης και θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018.
Ο Βασίλης Χατζηβασιλείου είναι φιλόλογος και διδάκτωρ του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε έως το 2009 διευθυντής του Πειραματικού Σχολείου Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκε με τη διδακτική της ποίησης στη Μέση Εκπαίδευση, το σχολικό θέατρο, καθώς και με τη δημιουργία και παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών μουσικής και λόγου. Αυτοδίδακτος, αγιογραφεί τα τελευταία 30 χρόνια εμπερίστατος και πλήρης δέους. Το 2016 παρουσίασε τις εικόνες του στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Θέρμης, ενώ το 2017 στο Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ο Βασίλης Χατζηβασιλείου αγιογραφεί για τριάντα και πλέον χρόνια με εξαιρετική αφοσίωση ψυχής και απέραντο σεβασμό προς το Ιερό. Έχει διαμορφώσει τα χρόνια αυτά τη δική του προσωπική, μορφοπλαστική, εικαστική έκφραση που χαρακτηρίζεται από βαθιά εσωτερικότητα.
Για το έργο του Βασίλη Χατζηβασιλείου θα μιλήσουν με σύντομες ανακοινώσεις τους οι:
-Σταύρος Παπαθανάκης, δημοσιογράφος
-Μαρία Τσακίρη, μεταφράστρια και καθηγήτρια γερμανικών
Καίτη Στεφανάκη, κριτικός της τέχνης και συγγραφέας.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

"Η ΓΑΙΑΟΣΕ σαν διαχειριστής της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ με σημαντικές εκτάσεις στην Αλεξανδρούπολη φιλοδοξεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πόλης και της ευρύτερης περιοχής", τόνισε ο πολιτικός μηχανικός στο Τμήμα Μελετών Βόρειας Ελλάδας της ΓΑΙΑΟΣΕ Βασίλης Διαμαντάκης

«Η ΓΑΙΑΟΣΕ σαν διαχειριστής της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ με σημαντικές εκτάσεις στην Αλεξανδρούπολη φιλοδοξεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πόλης και της ευρύτερης περιοχής», τόνισε ο πολιτικός μηχανικός στο Τμήμα Μελετών Βόρειας Ελλάδας της ΓΑΙΑΟΣΕ Βασίλης Διαμαντάκης
Ο συμπατριώτης μας, με καταγωγή από το Πύθιο Διδυμοτείχου, πολιτικός μηχανικός στο Τμήμα Μελετών Βόρειας Ελλάδας της ΓΑΙΑΟΣΕ Βασίλης Διαμαντάκης, που ήταν ο πρόεδρος του αναπτυξιακού συνεδρίου «Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΩΣ: ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ-ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΑ-ΕΝΕΡΓΕΙΑ», που συνδιοργάνωσαν ΓΑΙΑΟΣΕ-ΔΗΜΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ-ΟΛΑ και τελούσε υπό την αιγίδα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και του Υπουργείου Εσωτερικών(Μακεδονίας-Θράκης),  στον εισαγωγικό του χαιρετισμό του έδωσε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί ο οργανισμός τόσο στην πόλη της Αλεξανδρούπολης όσο και στην ευρύτερη περιοχή.
«Στόχος του συνεδρίου»-τόνισε ο Βασίλης Διαμαντάκης-«είναι η ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της πόλης ως ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ. Η θέση της Αλεξανδρούπολης στο κέντρο του κάθετου και οριζόντιου οδικού άξονα της Εγνατίας Οδού αλλά και του σιδηροδρομικού δικτύου με πρόσβαση στις παρευξείνιες χώρες αποτελεί το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Παράλληλα η ύπαρξη του μεγαλύτερου λιμανιού της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, η διέλευση αγωγών φυσικού αερίου καθώς και η προοπτική δημιουργίας πλωτού σταθμού υγροποιημένου αερίου καθιστούν την περιοχή ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΟΜΒΟ.
»Σαν αποτέλεσμα η πόλη αναδεικνύεται σε ιδανικό πεδίο ανάπτυξης και ανάδειξης της σε σημαντικό επιχειρηματικό κέντρο της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης αλλά και σε κύριο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
»Η ΓΑΙΑΟΣΕ σαν διαχειριστής της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ, με σημαντικές εκτάσεις αυτής να αναπτύσσονται στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης, φιλοδοξεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πόλης και της ευρύτερης περιοχής  με την κατάρτιση και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου ανάπτυξης προς όφελος της τοπικής οικονομίας».

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Ένα αφιέρωμα του "Βορέα", πριν δέκα χρόνια, για το Σουφλί...τη μεταξένια πολιτεία


Του Εκδότη

Το Σουφλί και ο περίφημος δρόμος του μεταξιού

Μετάξι και Σουφλί. Σουφλί και μετάξι. Δυο έννοιες ταυτόσημες και συμπληρωματικές η μια της άλλης. Τα πάντα στο Σουφλί ή γύρω από το Σουφλί είναι ταυτισμένα με το μετάξι. Η εκτροφή του μεταξοσκώληκα και η παραγωγή του μεταξιού καθόρισαν τη μοίρα, την πορεία και την ταυτότητα της περήφανης πολιτείας. Φορείς αυτής της ξεχωριστής παράδοσης είναι οι κάτοικοί της που έχουν πάρα πολλούς και ιδιαίτερους λόγους για να καμαρώνουν για τον γενέθλιο τόπο τους, για το Σουφλί, που «είν’ τρανό χωριό, τρανό και παινεμένο». Η συλλογική φαντασία διατηρεί ζωντανούς τους μύθους της μεταξένιας πολιτείας που αναπολεί τις παλιές μέρες δόξας, ονείρων και προόδου. Στις μέρες μας είναι πολύ χρήσιμη να διατηρεί και την απήχησή και να συμβάλλει στην πολιτιστική και ιστορική αυτογνωσία των κατοίκων της πολιτείας και στην αναζωογόνηση της ελπίδας για θετικές αλλαγές και πιθανώς ακόμη καλύτερες μέρες.
Η διαχείριση αυτής της παράδοσης και της κληρονομιάς είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την τοπική κοινωνία και οικονομία και για ολόκληρο τον Έβρο ασφαλώς. Είναι ένας πολύτιμος παραγωγικός, οικονομικός, αναπτυξιακός και πολιτιστικός πόρος που θα πρέπει να διαφυλαχθεί, να μην καταναλωθεί και κυρίως να κατασπαταληθεί.
Το μετάξι είναι ταυτισμένο με την καλύτερη περίοδο κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής άνθησης και ακμής της μεταξένιας πολιτείας, οι κάτοικοι της οποίας αισθάνονταν να φωλιάζουν σε ένα προστατευτικό κουκούλι και ύφαιναν με την ευγενέστερη ίνα σχέδια και όνειρα ζωής, όταν ακόμη η ίδια η πραγματικότητα ήταν σκληρή και η περιοχή γινόταν ένα τεράστιο θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων και επώδυνων ανακατατάξεων.
Ούτε η Οθωμανική κατάκτηση ούτε η ταραγμένη περίοδος των Βαλκανικών πολέμων, παρά τις σκληρές και τραυματικές εμπειρίες και τα αλλεπάλληλα προσφυγικά ρεύματα, δεν κατάφεραν καίρια πλήγματα στην οικονομική και παραγωγική της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Η κατάρρευση έρχεται από τις εξελίξεις στο χώρο της οικονομίας είτε σε τοπικό είτε σε διεθνές προσανατολισμό καθώς η όλη παραγωγική επιχειρηματική δραστηριότητα είχε έντονο εξωστρεφή προσανατολισμό. Το μεταξουργείο Τζίβρε είναι στο είδος του ένα εντυπωσιακό βιομηχανικό κτίριο για όλη της Ευρώπη και συμβολίζει τα χρόνια της ακμής. Ισχυρότατα και καταλυτικά είναι τα πλήγματα που δέχεται κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής και του εμφύλιου σπαραγμού καθώς χάνει δυναμικές πληθυσμιακές κατηγορίες. Η Εβραϊκή κοινότητα οδηγείται στα όρια του αφανισμού. Οι Αριστεροί βιώνουν μια σκληρή περίοδο εξοριών, φυλακίσεων και εκτοπίσεων και η γκρίζα πολιτική πραγματικότητα δημιουργεί ένα αρνητικό περιβάλλον που υπονομεύει τις δυνατότητες και τις προοπτικές της περιοχής.
Στον οικονομικό κύκλο της νέας εποχής, της οικουμενικότητας και της παγκοσμιοποίησης, το Σουφλί μπορεί να γίνει ένα παράδειγμα για το πώς μια περιοχή αξιοποιεί ως ιδιαίτερο πλεονέκτημα την τοπικότητά της, την παράδοσή της, να ενταχθεί σε μια ευρύτερη διεθνή, παγκόσμια παραγωγική, οικονομική και πολιτιστική διαδικασία.
ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΙΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ.
ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΕΝΟΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ.
ΕΝΑ ΤΟΠΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΟΥΦΛΙΟΥ ΩΣ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ.
«Το Σουφλί μπορεί να ανακτήσει την παλιά αίγλη του και τον οικονομικό και κοινωνικό δυναμισμό του και να υφάνει ένα μεγαλεπήβολο αναπτυξιακό πρότυπο στηριζόμενο στις τοπικές ιδιαιτερότητες και χαρακτηριστικά της πόλης και της ευρύτερης περιοχής του, που αποτελούν κυρίαρχα στοιχεία της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του», έγραψα στην εβδομαδιαία εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ» (20 Νοεμβρίου 2002), στο πλαίσιο ενός αφιερώματος για τα 1450 χρόνια από τότε που άρχισε «να παράγεται το μετάξι στην Κωνσταντινούπολη και κατ’ επέκταση στη Δύση. Η περιοχή της Θράκης είναι από τις πρώτες και βασικότερες σηροτροφικές περιοχές της αυτοκρατορίας. Το Σουφλί, στον ελληνικό χώρο, διαδραμάτιζε και διαδραματίζει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο».
Το Σουφλί είναι ταυτόσημο με το μετάξι και την ιστορία του. «Μας επιτρέπει ένα ταξίδι στην ιστορία, μια περιπλάνηση σε τόπους μαγικούς και εξωτικούς, που συνθέτουν αυτό τον καταπληκτικό ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ.. Στα χιλιάδες χιλιόμετρα αυτού του δρόμου, σε βουνά και ερήμους, μπορούμε να παρακολουθήσουμε τα ίχνη των πολύβουων καραβανιών που μέσα από κάθε λογής αντιξοότητες και τις πιο απίθανες δοκιμασίες έφταναν στον προορισμό τους, καταλήγοντας στα γνωστότερα εμπορικά κέντρα αλλοτινών εποχών που σφράγισαν την ανθρώπινη ιστορία και πολιτισμό. Όσο προχωράμε σ’ αυτό το μεγάλο και τολμηρό ταξίδι θα μας αφηγείται την ιστορία, θα μας μιλάει για τις διάφορες ανταλλαγές που προκάλεσε η δημιουργία του και θα μας περιγράφει με ζωντανό τρόπο τα ήθη και τα έθιμα εθνοτήτων και ιστορικών τόπων».
Σήμερα πολλοί διεκδικούν την κληρονομιά του δρόμου του μεταξιού. Πολλές οι πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και επιχειρούν να αξιοποιήσουν τον συμβολισμό του για την υλοποίηση τοπικών, εθνικών και διεθνών πολιτικών. Και έχουν όλες τις προϋποθέσεις ακόμη και για λόγους τάξης και μεγέθους. Στο Σουφλί ως Έβρος, ως Θράκη, ως Ελλάδα, έχουμε μια μοναδική ευκαιρία για να εντάξουμε αυτή την παγκόσμια κληρονομιά στο πλαίσιο μιας τοπικής, περιφερειακής και εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής. ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ. Οι νέες τεχνολογίες, η ψηφιακή τεχνολογία, μας επιτρέπουν πρωτόγνωρες εφαρμογές και δυνατότητες. Το εγχείρημα όμως θα πρέπει να αποτελέσει μια ευκαιρία για να συναντηθούν άνθρωποι, ιδέες και μέσα με όρους και προδιαγραφές που θα αναγνωρίζει η διεθνής κοινότητα και θα προσυπογράφουν ακόμη και οι κορυφαίοι θεσμοί και οργανισμοί της. Με σαφή τον εξωστρεφή σχεδιασμό μπορούμε να προσδοκάμε σε θεαματικά αποτελέσματα καις ε μια αναδιάταξη της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας, η οποία θα βλέπει να υλοποιούνται τα όνειρά της και οι ελπίδες της για μια ανάπτυξη με γνώμονα την ιστορία και τον πολιτισμό και τις δυνατότητες της περιοχής. Θα μπορούμε να ελπίζουμε σε μια ανοιχτή διαδικασία δημιουργικής αλληλεπίδρασης και διαμόρφωσης μιας νέας παραγωγικής αναπτυξιακής ταυτότητας που θα ενεργοποιεί τις τοπικές κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις και θα πολλαπλασιάζει τις δυνατότητές τους, γιατί αυτή ακριβώς είναι η δύναμη ενός αυθεντικού πολιτιστικού οράματος, να συνεγείρει, να συγκλονίζει, να ενεργοποιεί και να παθιάζει τις τοπικές δυνάμεις και να θέτει σε κίνηση τα πράγματα και τους μηχανισμούς της ιστορίας.

ΤΟ ΜΕΤΑΞΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΕΝΑ ΜΕΤΑΞΕΝΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

ΒΟΡΕΑΣ, τεύχος 42, Δεκέμβριος 2008


Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Ευρωπαϊκή Ένωση και Δυτικά Βαλκάνια-Ένα ακόμη ξεχωριστό θεματικό αφιέρωμα που χρήζει νέας επικαιρότητας και υπογράμμισης

"Ευρωπαϊκή Ένωση και Δυτικά Βαλκάνια", ένα ακόμη ξεχωριστό θεματικό αφιέρωμα,πριν δέκα χρόνια(2008-2018) από τον "Βορέα"(τεύχος 41, Νοέμβριος 2008), που χρήζει μιας νέας επικαιρότητας και υπογράμμισης. Της Άννας
                                                  Παπάζογλου από την Κομοτηνή.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Έφυγε ο "πατριάρχης" της οικογένειας Παπαζηλάκη από το Ασημένιο Διδυμοτείχου κυρ-Χρήστος Παπαζηλάκης

Έφυγε σήμερα Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018, ο "πατριάρχης" της οικογένειας Παπαζηλάκη από το Ασημένιο Διδυμοτείχου, ο κυρ-Χρήστος Παπαζηλάκης, που ανδρώθηκε με την εμπορία κρέατος και πάνω στη δική επαγγελματική και επιχειρηματική ακούμπησε το επιχειρηματικό εγχείρημα των δυο γιων του, του Θανάση και του Πασχάλη και καμάρωνε με την επιτυχία της "ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ" και την είσοδο στη διαχείριση της τής τρίτης γενιάς, των αγοριών του Θανάση και των κοριτσιών του Πασχάλη. Όποτε ανταμώναμε απαραιτήτως θα κερνούσε τσίπουρο, για να τα πούμε και να κουβεντιάσουμε. Έτσι, συνέβη και την τελευταία φορά, όταν βρεθήκαμε στη Νέα Ορεστιάδα. Μετά την κουβέντα για τις πολιτικές εξελίξεις, όπου πάντα είχαμε εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, η κουβέντα μας έφτασε και στην αγαπημένη θεία του, την Κανελλιά ( το γένος Παπαζηλάκη, σύζυγος Αθανασίου Παπαδαμάκη), ο γάμος της οποίας πέρασε στην τοπική βιβλιογραφία, αφού τον κατέγραψε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο ο λαϊκός ποιητής Στέλιος Ντουρανίδης και είχαμε ξεκινήσει με τις γυναίκες του χωριού να κάνουμε τη σχετική προετοιμασία αναβίωσης του. Εμείς την υπόσχεση που δώσαμε θα την κρατήσουμε και με τη βοήθεια του κειμένου του Στέλιου Ντουρανίδη θα αναβιώσουμε τα γεγονότα και τα έθιμα της εποχής. Ο κυρ-Χρήστος θα είναι εκεί μαζί μας μέσα από τις δικές μας αναμνήσεις.
Καλό παράδεισο, κυρ-Χρήστο.