Η Ορεστιαδίτισσα ηθοποιός Μαρία Μπρανίδου για το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών(ΣΕΗ), "που επιτέλους είναι συσπειρωμένο και δυνατό...", στην κρισιμότερη περίοδο του ελληνικού θεάτρου στα 2.500 χρόνια της ύπαρξης του!

Την έχω χάσει τουλάχιστον μια φορά, είναι ταλαιπωρημένη και με δυσκολία φαίνονται τα γράμματα στο εξώφυλλο αλλά για πρώτη φορά νιώθω ότι η "ατέλεια" μου, αυτό το κόκκινο βιβλιαράκι που γράφει απ' έξω ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ Σ.Ε.Η. 1917, δεν χρησιμεύει μόνο για να βλέπω δωρεάν ή με χαμηλότερο εισητήριο παραστάσεις. Είναι η ταυτότητα μου. Σύμβολο ενός σωματείου που επιτέλους έχει φωνή, που επιτέλους είναι συσπειρωμένο και δυνατό, που επιτέλους έχει για Πρόεδρο έναν άνθρωπο αξιόλογο, αξιαγάπητο κι ακομπλεξάριστο!!

Και χαίρομαι πραγματικά για αυτό!!

#sei#eimasteoloimazi#spirosmpimpilas

............................................................................................................................................................................

Με την παραπάνω ανάρτηση της στον προσωπικό λογαριασμό της στο facebook η Ορεστιαδίτισσα ηθοποιός Μαρία Μπρανίδου παίρνει θέση για τα όσα συνταρακτικά και συγκλονιστικά συμβαίνουν στο χώρο του θεάτρου με το τσουνάμι καταγγελιών για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις, που ήταν η άλλη σκοτεινή πλευρά ενός φωτεινού φεγγαριού με πολλές από τις καταγγελλόμενες ιστορίες να ήταν ένα ένοχο μυστικό! Ευτυχώς άνοιξαν αρκετά στόματα και μακάρι στο τέλος να επέλθει και η προσδοκώμενη κάθαρση, που μαζί με το θέατρο τη χρειάζεται πολύ περισσότερο το ελληνικό σύστημα, το ελληνικό κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το σπάσιμο του αποστήματος αλλά ακόμα και να επιχειρήσουμε να φανταστούμε την αποφορά του, θα ήταν μια άκρως τοξική διαδικασία! Η δοκιμασία όλων των ανθρώπων, γυναικών και αντρών, που υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση, είναι μια επώδυνη εμπειρία με μόνιμες επιπτώσεις. Μεγάλη η ευθύνη του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών(ΣΕΗ) να προστατεύσει και να υποστηρίξει τα μέλη του Οι ηθοποιοί που θα ποιούν ήθος μας είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίοι όχι μόνο για την ψυχική θωράκιση του χώρου και των συναδέλφων τους αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας! Έχουν πολλά όπλα και δυνατότητες στα χέρια τους! Και κυρίως το σωματείο τους στην κρισιμότερη περίοδο του ελληνικού θεάτρου στα 2.500 χρόνια της ύπαρξης του!

Σταύρος Παπαθανάκης