Στο βιβλίο του «Λαϊκή πίστη και λατρεία στη Θράκη»(κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΡΗΣΟΣ» το 1991, πριν 30 χρόνια) ο φιλόλογος, ποιητής και λαογράφος Κώστας Θρακιώτης γράφει: «Στην Αδριανούπολη, όπως μου διηγιόταν και η μητέρα μου, όπως και σε άλλα μέρη της Θράκης, συνήθιζαν για τα παιδιά τους να κάνουνε τη «χάσκα». Και «χάσκα» ήταν ένα στρογγυλό κομμάτι σουσαμένιου χαλβά που ήταν στολισμένο με καρύδι κι αμύγδαλο. Λιχουδιά πρώτης γραμμής, για μικρούς και μεγάλους, φυσικά…Αυτή τη «χάσκα», που είχε στη μέση μια τρύπα, μ΄ένα σπάγγο την κρεμούσαν πάνω από το ταβάνι ψηλά και τη γύριζαν πάνω από τα κεφάλια των παιδιών, που έπρεπε να την αρπάξουν με τα δόντια τους, χωρίς να μεταχειριστούν τα χέρια. Φυσικά κι ο χαλβάς ονομάστηκε «χάσκας», αφού τα παιδιά με ανοιχτό το στόμα και «χάσκοντας» προσπαθούσαν να τον φτάσουν. Το σπάγγο μετά τον άναβαν, κι αν καιγόταν ολόκληρος, ήταν καλό σημάδι/ Αντίθετα, αν δεν καιγόταν όλος, δεν το είχαν για καλό».
Στη φωτογραφία πολύ μεγαλύτερα παιδιά τη δεκαετία του 1980 σε καφετέρια στα Κόμαρα Τριγώνου Ορεστιάδας θέλησαν να αναβιώσουν το έθιμο της «χάσκας»!
Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου