Αυτός ο δρόμος που πήρε το όνομα του Σαδίκ Αχμέτ, που σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1995, πριν 26 χρόνια, βρίσκεται μπροστά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στον πιο φονταμενταλιστικό ισλαμιστικό και υπερσυντηρητικό δήμο του Φατίχ στην Ισταμπούλ και συνιστά μια διαρκή πρόκληση και προσπάθεια απαξίωσης του κορυφαίου θεσμού της Ορθοδοξίας! Η πράξη της μετονομασίας δεν ήταν μια ακραία εκδήλωση φανατισμού των τοπικών ισλαμιστών αλλά μια συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης Ερντογάν. Ακόμη κι αν ήθελαν να τιμήσουν τη μνήμη του Σαδίκ Αχμέτ, θα μπορούσαν να έχουν μια ηπιότερη επιλογή, δηλαδή σε κάποιο "ουδέτερο" σημείο! Το γεγονός ότι έδωσαν το όνομα του Σαδίκ Αχμέτ στο συγκεκριμένο δρόμο, δείχνει ένα πνεύμα μισαλλοδοξίας και ακραίου φανατισμού! Κι ακόμη έρχεται να υπογραμμίσει τους δεσμούς του Σαδίκ Αχμέτ με τους εθνικιστικούς μηχανισμούς του τουρκικού κράτους! Ο Σαδίκ Αχμέτ ήταν μια από τις σημαντικότερες ηγετικές προσωπικότητες της μειονότητας, που φανέρωσε το βαθμό της τουρκοποίησης της! Θα χρειαστεί πολλά χρόνια η ελληνική πολιτεία για να αποκαταστήσει τη σχέση εμπιστοσύνης που έπρεπε να οικοδομήσει, για να αποτραπεί η χειραγώγηση της, την οποία διευκόλυναν δυστυχώς οι αξιωματούχοι της! Δυστυχώς ένα κομμάτι παραγόντων της μειονότητας είναι συνειδητά ένας βραχίονας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής κι αυτή είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα!
Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου