Μπορούμε να ελπίζουμε στη σωτηρία του ξύλινου σταθμού του Πυθίου, ενός μνημείου νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς, που κινδυνεύει από κατάρρευση; Υπήρχαν πολλές διαβεβαιώσεις και δεσμεύσεις ότι αυτό δεν θα το επιτρέψουν οι διοικούντες να συμβεί και μάλιστα ότι ήταν θέμα λίγων μηνών η ανάθεση της μελέτης και η ένταξη του έργου προς χρηματοδότηση και υλοποίηση! Τώρα έχουμε μια εξέλιξη με τον σιδηροδρομικό σταθμό της Αλεξανδρούπολης, τον γνωστό ως Γαλλικό, κληρονομιά από τη γαλλική διαχείριση του σιδηροδρόμου, που ναι μεν μας είχε εισαγάγει από τον 19ο στον 20ό αιώνα,αλλά στη συνέχεια η ελληνική διαχείριση οδήγησε στην απαξίωση του! Όπως έγραψα κατανοητή η προτεραιότητα για τη συντήρηση ενός εν λειτουργία σταθμού αλλά και ο σιδηροδρομικός σταθμός δεν είναι υποδεέστερος όχι μόνο ως προς την αρχιτεκτονική αξία του αλλά και ως προς τη μελλοντική λειτουργία του ως σιδηροδρομικού κόμβου, όταν θα αυξηθούν τα δρομολόγια και κυρίως οι εμπορικές αμαξοστοιχίες, σύμφωνα πάντα με τον σχεδιασμό! Το ρεπορτάζ του ΒΟΡΕΑΣmagazin έφτασε στη διοίκηση του ΟΣΕ και οι πληροφορίες λένε ότι θα υπάρξουν σύντομα καλά νέα για το σταθμό του Πυθίου! Μακάρι να έχουμε σύντομα να γράψουμε για τη διάσωση και συντήρηση του ξύλινου σταθμού με την πλέον κοσμοπολίτικη αύρα που επί έναν αιώνα ήταν μια ζώσα καθημερινότητα και διασυνοριακή-διαπολιτισμική πραγματικότητα πραγματικότητα! Δυστυχώς προς αυτή την κατεύθυνση ούτε ο ΟΣΕ έκανε κάτι αλλά ούτε και οι τοπικοί θεσμικοί παράγοντες επί σειρά δεκαετιών δεν έχουν να επιδείξουν ούτε μια έκθεση ιδεών μαθητή Έκτης Δημοτικού!
Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου