Δρόμοι
Παλιοί...
Νέα Ορεστιάδα Μ. Τρίτη 20 Απριλίου ’22
Είναι το ίδιο πράγμα. Από όποιες πλευρές κι αν δει κανείς την κατάσταση. Όποια γυαλιά κι αν φορέσει και σε όποια οπλοστάσια επιχειρημάτων και ιδεών κι αν καταφύγει. Η ειδοποιός διαφορά μπορεί να ποικίλλει από 2 μήνες έως και 4 χρόνια.
Φίλες μου και φίλοι αναγνώστες, είμαι βέβαιος ότι κι εσείς το εντοπίσατε από τα χρόνια της … «Μεθορίου». Και προσπαθήσατε δειλά –δειλά στην αρχή, με την ολύμπια διακριτικότητα που είναι και έμβλημά σας, να μου το «περάσετε», πιο έντονα και πιο καταλυτικά και με μεγαλύτερη σαφήνεια, τώρα στα χρόνια του «Βορέας-magazin». Εντοπίσατε μαζί μου το σημείο Ο (μηδέν), αλλά νομίσατε ότι αυτό περιορίζεται σε οριακά μονοσήμαντα γεγονότα που το ενδιαφέρον τους περιορίζεται σε τοπικού χαρακτήρα μικροεκρήξεις τύπου «Ζωής Λιάρου». Όμως, όλοι εμείς που αναλύουμε το βάθος των γεγονότων, ανάγοντάς τα στην παγκοσμιότητα και την οικουμενικότητά τους, κατανοούμε πολύ καλά πλέον, ότι υπάρχει τεράστια διαφορά της απειλούμενης παγκοσμιοποίησης με την διεθνικότητα των πανανθρώπινων αξιών, που βάλλονται με σφοδρά πυρά πανταχόθεν.
Και τούτη δω τη φορά, ίσως να ’ναι και η πρώτη, δεν θα καταφύγω σε παραλληλισμούς και στην παραβολική συσχέτιση με αποφθέγματα μεγάλων της ανθρωπότητας και ρήσεις που έμειναν στην ιστορία σαν στήλες σοφίας. Κι αν το κάνω, θα περιορισθώ στον μεγάλο μας Θουκυδίδη, στον Φρίντριχ Σίλερ άντε και στον Ραμπιντράναθ Ταγκόρ! Δεν χρειάζεται, θα δείτε το γιατί. Διότι η παραποίηση της ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ είναι τόσο καίρια και κρίσιμη, τόσο… ΑΠΛΟΪΚΗ, ΠΟΥ ΦΘΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ, όποια πέτρα βαριά κι αν σηκώσεις, σε όλα τα βαρυσήμαντα γεγονότα που ξεφεύγουν της μιας διάστασης, θα βρεις από κάτω το ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ! Ο Λεωνίδας της Αμερικής, χρόνια τώρα, χτυπιέται και μας το επισείει. Και μη θαρρείτε πως είναι πρόσωπο της νοσηρής (;) φαντασίας μου, καθόλου, έχει την ίδια σάρκα, τα ίδια οστά με όλους τους καρδιακούς μας φίλους τους «επώνυμους», που μου έκαναν την μεγάλη τιμή να με συντροφεύσουν στις κρύες νύχτες του χειμώνα…
Η … «Εφαρμοσμένη Επικαιροποίηση», που είναι και η σημαία του «Βορέας-magazin» προσφέρει τόσες πολλές αφετηρίες, τόσα πολλά… «Terminal», που δεν ξέρεις με ποιο να ασχοληθείς και ποιο να ιεραρχήσεις. Παρακάτω θα δείτε ότι στο τέλος τέλος, βάσει και των συγκοινωνούντων δοχείων, το αποτέλεσμα θα είναι ένα, θα ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ… Τα προς τρίτους ίσα και μεταξύ τους ίσα. Δείτε:
1] Βγήκε ο διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Μπερνς (Διοικητής; Γεν. Γραμματέας; Πρόεδρος; Τοπάρχης; Αρχηγός; βρείτε μου εσείς έναν τετριμμένο τίτλο, «αφεντικό» θα ’λεγε ο Αντώνης του Εσωτερικού) ξεσπάθωσε, που λέτε, ενάντια στον ρωσικό επεκτατισμό και χωρίς ίχνος τσίπας, χωρίς να ερυθριά επ’ ουδενί (ίσως να φοβάται να μην τον εξομοιώσουν με τους αιωνίως κακούς … Ερυθρόδερμους) και κουνώντας το δάχτυλό του (εσείς οι αθυρόστομοι συγκρατηθείτε, μας διαβάζουν και παιδιά, άλλωστε θα σας χρειαστώ να κάνετε τον επίλογο μαζί με τον Σταύρο τον Παπαθανάκη) ξιφούλκησε τα ακόλουθα: Όλος ο ελεύθερος κόσμος παρακολουθεί αποσβολωμένος τα όργια των Ρώσων πάνω στον πολύπαθο λαό της Ουκρανίας. Οι αγροίκοι της άγριας και ημιβάρβαρης στέπας βομβαρδίζουν ανελέητα τους άμοιρους κι απροστάτευτους αμάχους της πολύπαθης αυτής χώρας, που … πατροπαράδοτοι δεσμοί της ελευθερίας και της δημοκρατίας μας επιβάλλουν την εγρήγορση που απατούν οι περιστάσεις. Προειδοποιούμε τον δικτάτορα Πούτιν, που την στιγμή αυτή την κρίσιμη, μας κόβει το φυσικό αέριο, να μην κάνει, γιατί θα του κόψουμε τον αέρα του εμείς, φυσικά!!!
Λατρεμένες μου φίλες του «Βορέας-magazin» κι εσείς φίλοι οπαδοί της μίας και μοναδικής αλήθειας, φαντασθείτε ξετσιπωσιά! Κάποτε ήταν πιο συγκαλυμμένοι, έβαζαν τον Μακαρέζο, τον Γιτσάκ Σαμίρ, την Τανσού Τσιλέρ (… που την θυμήθηκα, ο αθεόφοβος…) τον Μπιν Λάντεν – του πρώτου ημίσεως της ζωής του- να μας προειδοποιούν να λέμε παπαγαλία το μάθημά μας, γιατί αλλιώς θα μας έριχναν βορά στην Σοβιετική αρκούδα, τώρα απεκδύθηκαν όλων των τότε μανδυών και φορώντας το λερωμένο τους εσώρουχο ανάποδα να το περνάμε σενιαρισμένο κουστούμι και να τους θαυμάζουμε… μας υποδεικνύουν ακόμα και το πόσο αριστερές κυβερνήσεις θα μπορούμε να επιλέγουμε… Κι αν θα φοράμε γραβάτα ή όχι, ακόμα και το χρώμα της!
Ξεχνάει ή κάνει πως ξεχνάει ο διορισμένος αυτός «τοποτηρητής» (ΝΑΤΟ, αυτό πιο πετυχημένο…) αυτά που ο δικός μας Θουκυδίδης είχε πει πριν από χιλιάδες χρόνια το : «Ευτυχισμένοι λαοί είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι οι πιο γενναίοι είναι!». Που συμπληρώνουν και οι σύγχρονοι ομοεθνείς του (του Θουκυδίδη…) «Ζουν σε κά-ζουν σε κάποιες φυλακές, Μέσ’ τα τείχη που ’χει χτίσει ο καθένας για να ζήσει – τις μεγά-, τις μεγάλες του στιγμές, οι Νταλάρας, Κουγιουμτζής – μ.Χ.
Εδώ έρχεται… απρόσκλητος, ο συνήθως αυθάδης Αντώνης του Εσωτερικού και τους αποστομώνει:
Βρε κρετίνοι, βρε … ναυλομεσίτες της κακιάς ώρας, είστε σοβαροί; Αντί να βάλετε την ουρά στα Δύσοσμα σκέλια σας, μας βγαίνετε λάδι κι από πάνω; Συνέλθετε γρήγορα, πριν είναι πολύ αργά για … μας! Φτάσατε, χωρίς να το καταλάβετε κι εσείς στο δικό σας σημείο Ο (μηδέν). Διορθώστε την γραβάτα σας (φιόγκος της κακιάς ώρας, δηλαδή), πριν σας την φτιάξουμε εμείς.
Δηλαδή, έλεος, λέω, τώρα, εγώ. Φαίνεται ότι αδυνατεί κούτρα σας να το συλλάβει, παρ’ ότι είσθε αυθεντίες στις συλλήψεις! Ξέρετε με τι μοιάζει όλη αυτή η απροκάλυπτη και συλλήβδην επίθεσή σας κατά ολόκληρου του λαού των 150 εκατομμυρίων ρώσων ορθοδόξων; Θυμάσθε, τότε επί χούντας; Πως δεν το θυμάσθε! Τότε που η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη τα «είχε» με την τρόικα, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- ΠΑΤΤΑΚΟΣ- ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ, την αλήστου μνήμης και όχι με τον ελληνικό λαό; Συνέλθετε προτού ξημερώσει απ’ τα μεσάνυχτα κι αρχίσουν και πέφτουν οι μηνύσεις. Δηλαδή, στο όνομα του Βλαδίμηρου προέδρου, παίρνετε αμπάριζα και όλες τις οικογένειες των ρώσων ή και των ελληνορώσων ή και των ρωσοουκρανών που ζουν ανάμεσά μας, «ευδοκίμως» και τόσο αγαπημένα; Νομίζετε ότι αστειεύομαι; Αν αφήσετε από τώρα και στο εξής έστω και σκιά νύξης για τις συγγενικές μου οικογένειες των κυριών Λένας και Ελένης Λελίδου κι αυτήν της κυρίας Βικτωρίας Ντομπρίδου εκ Νέας Βύσσης θα αντιμετωπίσετε στ’ αλήθεια τον στιβαρό πέλεκυ της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Και να λείπουν τα σχόλια.
2] α) ΜΑΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ: «ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΑ ΠΙΣΠΙΡΙΓΚΟΥ».
β) Νέα εκταφή: Υπάρχει και άλλο τάμπλετ στη μασχάλη της Τζωρτζίνας;
γ) Συγκλονιστικές ανατροπές: Διορίζονται νέοι ιατροδικαστές. Η κεταμίνη στο λιανεμπόριο.
δ) Μητσοτάκης: «Αν δεν πάρει μέτρα η Ευρώπη, θα πάρουμε εμείς! Για να οδηγήσουμε την Ελλάδα στο πετρωμένο της!»
ε) Είχαν υιοθετήσει και αγοράκι η Ρούλα και ο Μάνος;
Αλλά, το μεγάλο αίσχος δεν είναι το γεγονός, ότι έχει χαρακτηρισθεί σαν το έγκλημα του αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο. Ούτε και το ότι έχει επισκιάσει το Ρώσο-ουκρανικό, την πανδημία του SARS-19 COV και αυτήν την έξοδο στις αγορές (Παναγία μου κι αυτές φοβήθηκαν και το ’σκασαν!...). Είναι ότι κατάφεραν, στο βαθμό που ακόμα περιμένει η άφωνη κοινή γνώμη να δικαστούν τα ανθρωπόμορφα αυτά τέρατα, να ΔΙΑΣΥΡΟΥΝ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΩΝ –ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΥΨΗΛΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΑΠΟ ΕΥΝΟΝΟΥΜΕΝΗ ΣΕ … «ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ»… Να το κάνουν ν’ αρχίσει να τρώει τις ίδιες του τις σάρκες. Κι αν στο καίριο αυτό ζήτημα δεν μπορείτε να δείτε τους μεγάλους συμβολισμούς, αν δεν είσθε σε θέση να εντοπίσετε τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΡΑΠΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ, Ε, τότε, βροντήστε τα, μην συνεχίζετε τα σεμνά (;) μου γραφόμενα. Να πάτε στο κρεβατάκι σας, να ηρεμήσετε. Διαβάστε, καλύτερα, τα «ταξίδια του Γκιούλιβερ» και το (ένα…) «Ταξίδι στο κέντρο της γης» του Ιουλίου Βερν.
Κάντε επί τέλους το πρωτοπόρο πείραμα του Milgram (βάζουμε τον «ασθενή», να εκτελέσει καθήκοντα που θεωρεί ότι έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ίδια την δομή της περιρρέουσας κοινωνίας του. Ο Milgram ήθελε να μάθει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει το πειραματόζωο και να πληγώσει κάποιον άλλον άνθρωπο και δη το δικό του το παιδί. Ή ακόμα και το βελτιωμένο πείραμα του σπηλαίου του Sherif: Είκοσι δυο αγόρια χωρίστηκαν τυχαία σε δυο ομάδες και επέλεξαν και τα γενικά τους ονόματα: ΚΡΟΤΑΛΙΕΣ ΕΝΑΤΝΙΟΝ ΑΕΤΩΝ! Πέρασαν μια βδομάδα μαζί, γαλουχήθηκαν στην πιο γελοία αλληλεγγύη και το αποτέλεσμα: να κάνουν ένα ακλόνητο δέσιμο και μια επιθετική συμπεριφορά ενάντια στους αντιπάλους, που έφτανε καις την σωματική βία. Το φαντάζεσθε, το πείρα να γίνονταν με μάνες που θα επιλέγονταν στην τύχη και μάλιστα με έπαθλο την κατάκτηση και την … «συντήρηση» του άλλου φύλου;
Όσο προχωράνε στο τελείωμα της ιστορίας, όσο αρχίζει να ξεχωρίζει το τέρμα της διαδρομής, τόσο ευτελίζονται οι θεσμοί και οι δομές της κοινωνίας, εμπαίζονται οι πατροπαράδοτες αξίες, κλονίζονται οι ίδιες οι ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ. Αναλογίζεσθε τόσο… γλυκά κοιμούνται οι ανακριτές, οι συνήγοροι, οι ιατροδικαστές, οι … μικροβιολόγοι, οι γενετιστές των δύο πρώτων τραγωδιών; [Μαλένα, Ίριδα], ας μου συγχωρεθεί και η δική μου επίκληση της μοιραίας τους ταυτότητας. Σας καλώ να κάνετε την εξής σκέψη: Όταν ο καθένας μας πρωτοάκουσε για τους δυο αυτούς θανάτους, που οδηγήθηκε η αθώα και απονήρευτη σκέψη: «Α, τα καημένα τα παιδιά». Πω, πω, πω, τι σπάνιο κληρονομούμενο σύνδρομο, τι δολοφονικό γονίδιο (άθροισμα χρωματοσωμάτων και σε ποια θέση…) παρενέβη ώστε να συντελεσθεί αυτή η απίστευτη απροσεξία (Γιώργος Μουφλουζέλης). Με τι κουράγιο να ’καμναν και τρίτο κορίτσι…
Παραδεχθείτε το, στην αρχή αρχή αισθανθήκαμε όλοι έναν οίκτο περίεργο και σπεύσαμε να πάμε οι ίδιοι σε … διαφημίσεις. Η ιστορία, φίλες μου και φίλοι, θα πάρει κάποτε ένα τέλος. Ίσως λίγες μέρες μετά την Πασχαλιά. Αλλά πιστέψτε με, ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑΥΡΩΘΕΙ! Ο ορυμαγδός και η απαξίωση των πάντων θα έχει ολοκληρωθεί, αλλά οι ΔΙΚΕΣ δεν θα ’χουν τελειωμό! Όμως, εγώ ανήκω στη μικρή (;) μερίδα αυτών που πιστεύουν στην Ανάσταση, την μία και μοναδική. Και χθες το αντιλήφθηκα με μεγαλύτερη ευκρίνεια. Σε μια ξεχωριστή εμπνευσμένη εκπομπή της τηλεόρασης είδα έκπληκτος πως υπάρχει και η εξής ειδικότητα στην εφαρμοσμένη ψυχοθεραπευτική: «ΕΜΨΥΧΩΤΗΣ- ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΣ STRASUARD». Πληκτρολογήστε τους και θαυμάστε τους. Είναι ομάδες ειδικών επιστημόνων συνανθρώπων μας, που αντί να ασχολούνται με τα μικροσκοπικά μπικίνι της κας Πατούλη και με τις φωτογραφίες προκλητικών καλλονών χωρίς εσώρουχα (…) βοηθούν χειρωνακτικά και «παιδευτικά» ανθρώπους με πραγματικά προβλήματα (ΑΜΕΑ) να κάνουν δημιουργίες με χαρτόνια, πλαστελίνες, κρίκους, μολύβια, πινέλα… ΕΚΕΙ ΑΣ ΕΣΤΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΑΣ! Και στα δρώμενα του πατρός Αντωνίου και στους ιερούς αγώνες του Ανδρέα του Γιαννόπουλου στο «χαμόγελο του παιδιού»
Κι όταν όλο το κονκλάβιο εγκλεισθεί τελεσίδικα στις ελληνικές φυλακές (ίσως και να ορισθεί 10 άτομα και πλέον…) τότε να προγραμματισθεί και να μπει σε λειτουργία ένα νέο, πολύ φιλόδοξο πρόγραμμα ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΚΕΛΛΙΑ τους. Ίσως θα είναι μια ταυτόχρονη ΝΕΜΕΣΙΣ και ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟΣ.
Σε όλους, εμάς, τους υπόλοιπους, εσάς φυσικά και την συστημική εξουσία, ας γίνει επί τέλους ένα μάθημα: Αν τους τιμωρήσεις με τους γνωστούς δικονομικούς κώδικες ηθικής και δικαιοσύνης, τους «δικαιώνεις» στον κακό τους μικρόκοσμο και τους ηρωοποιείς! Βάλ’ τους να υποχρεωθούν να ξαναγεννηθούν! Δείξε τους πως είναι οι αληθινοί άγγελοι και το τραίνο που ποτέ δεν πρόλαβαν ν’ ανέβουν. Τότε και μόνο τότε θα μπορέσουν να σκύψουν μέσα τους και να αναρωτηθούν, όπως έκανε κάποια φορά και ο Μαχάτμα Γκάντι: «Μην φοβάστε τον πόνο! Χωρίς αυτόν η ευτυχία είναι ένα άπιαστο όνειρο για σας και τα παιδιά σας…»!!!
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΧΘΥΕΣ (Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ)
Νοιώθετε πεσμένος(η) από παντού, αφού το πέρασμα του Κρόνου από το ζώδιό σας και με τον Ουρανό στον Ταύρο δημιουργεί ασφυκτικά φαινόμενα, που θέλουν ανάπαυση και διακοπές. Αναζητείστε νέα φιλίες. Στην παλιά δεξαμενή και στην παλιά ντισκοτέκ των Ανεξάρτητων Ελλήνων, για να γελάσει και το χειλάκι του Καμμένου. Το καμένο χαρτί του Αντώναρου αξιοποιείστε το τώρα, να ηρεμήσει και ο Άδωνις.
Μην αφήσετε άλλη φορά να σας θωπεύσουν. Πικρόχολα σεξιστικά σχόλια θα σας συνοδεύουν μέχρι το καλοκαίρι κι αυτό η δεξιά πτέρυγα της Ν.Δ. δεν θα το δει με καλό μάτι.
Στα ερωτικά σας, άστα να πάνε! Δεν το ’χετε. Τώρα που απουσιάζει η σύζυγος, τα προσκλητήρια πολλά κι εσείς… κωφεύετε. Η Αφροδίτη θα σας ξανακλείσει το μάτι στο τέλος της δεκαετίας. Όσον αφορά την προίκα που πήρατε σε βάθος χρόνου απ’ το ΚΚΕ, να ξέρετε: Ενός Θεοδωρικάκου, μύριοι έπονται!
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΟΝΤΕΣ (Α. ΤΣΙΠΡΑΣ)
Η ατμόσφαιρα που ζείτε τον τελευταίο καιρό είναι ηλεκτρισμένη κι αυτό οφείλεται σε στελέχη του κόμματός σας που …πολλάκις εννοούν να φωνασκούν σαν τσοπαναραίοι, σαν ντεληκανήδες! Η ηλιακή έκλειψη στο ζώδιο των Διδύμων σε οριζόντιο συνδυασμό με το τετράγωνο του διαβόλου ευνοεί τα οικονομικά της συζύγου σας, που τα κρύβει…
Γεμίστε τις μέρες σας με ανταγωνιστικότητα και νέες αγορές στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Πάρτε μια δωδεκάδα γραβάτες και στείλτε τις δώρο στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ που ’χει γενέθλια στις 9 Δεκεμβρίου…
Στον ερωτικό τομέα, καλά θα κάνετε να μην υπερβείτε τα εσκαμμένα! Ένα σίδερο στη μέση σας θα χρειασθείτε και πως θα το διαχειρισθείτε όταν θα πηγαίνετε προς νερού σας.
Όσον αφορά, τέλος, το πέρασμα του Άρη από τον Λέοντα την Μεγάλη Παρασκευή, θα φέρει τον ΠΑΟΚ στη δεύτερη θέση, οπότε ποιος ξέρει μπορούν να ονειρευτούν και πρωτάθλημα οι Θεσσαλονικείς, τώρα που ο Μαρινάκης ερωτοτροπεί με την Νότιγχαμ Φόρεστ!...
3] ΟΙ ΕΠΗΛΥΔΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Το συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ο φίλος μου ο Βλάσης. Το κάνει πιο συχνά από τότε που διανοίχθηκαν παράλληλα και εγκαρσίως τεμνόμενες οι δυο προοπτικές : η Θράκη, αφ’ ενός να αποκτήσει τον σιδηροδρομικό άξονα πάνω σε διπλή γραμμή μέχρι τη βόρεια Μολδαβία (με την υποχρέωση, ο φορέας που θα αντικαταστήσει τον ΤΡΑΙΝΟΣΕ, να διορθώσει επί τέλους την «ανηφορίτσα» της Ξυλαγανής), αφ’ ετέρου δε οι όψιμοι Ρώσοι μεγιστάνες να επενδύσουν στην νήσο της Άπτερης Νίκης τουριστικά μεγαθήρια τύπου «Ελούντα» έως και στην κορφή του Σάου….
Ειρήσθω εν παρόδω, αρόδο ανοιχτά της Σαμοθράκης, ότι σε όλα τα ανωτέρω είχαν διανοιχθεί οι πρώτες προοπτικές απ’ τους Σαμοθρακίτες επιχειρηματίες, από τότε που ο Σταύρος Παπαθανάκης τους είχε ρίξει τον πρώτο σπόρο στα πρώτα εκείνα ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ, τα μόνα αξιομνημόνευτα, πολύ προ του επερχομένου μνημονίου…
-Τσορμπατζή μου, από καιρό ήθελα να σου θέσω ένα μεγάλο θέμα, όμως, πες ότι δεν μ’ άφηνε η δική μου κατάταξη της θεματολογίας σου, πες ότι η επικαιροποίηση του Βορέα είχε άλλα κλιμακοστάσια και άλλα σημεία τριβής, όλο και κάποιος ανασταλτικός παράγοντας παρενέβαινε και άλλαζα πορείαν πλεύσεως!...
-Τώρα, όμως; Εσύ κάτι θέλεις να μου πεις; Κάτι θέλεις να μου ανακοινώσεις; Κάτι θέλεις να εξαγγείλεις;
-Καλά που το κατάλαβες, αυτά τα πιάνεις με την πρώτη. Όμως, το ρήμα «εξαγγέλλω» που χρησιμοποίησες δεν…
-Ναι, ναι είναι ένα ρήμα που οι άπειροι, αλλά φουνταριστοί, τότε του ΣΥΡΙΖΑ δεν το είχαν ανακαλύψει, αυτοί πίστευαν ότι με την … «αγνή ντομπροσύνη» της Ζωής Κωνσταντοπούλου θα έπειθαν τον λαό για την αγνότητα των προθέσεών τους, δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα ότι «Ο λαός τραγούδι θέλει» -Στράτος Διονυσίου…
-Φυσικά, τραγούδι θέλει και … εξαγγελίες. Είδες τους σημερινούς κυβερνώντες, μάστορες σ’ αυτά, χρόνια στο κουρμπέτι, το ’χουν τακτική απ’ την εποχή του …Μαυρογιαλούρου!
-Βέβαια, δεν κοστίζει τίποτε, άσε που εντυπωσιάζεις τον λαουτζίκο κι από κει που πάει να σου …απαιτήσει αυτά τα φλέγοντα, αλλά… τετριμμένα θέματα της ζήσης του, τον γεμίζεις φούμαρα με μεγαλεπήβολα μελλοντικά σχέδια. Αμέ; Του εξαγγέλλεις γεωτρήσεις και ανοιχτά της Σαρδηνίας, του υπόσχεσαι ελικοδρόμιο στο Χανδρά
-Μόνον αυτά; Φτάνεις να εξαγγείλεις ακόμα και διπλασιασμό των συντάξεων, κατάργηση σχεδόν του ΦΠΑ, για δε την σημερινή γύμνια των επιχειρημάτων σου ανασύρεις την παλιά καραμέλα: Α, Δεν φταίμε εμείς, ο νόμος Κατρούγκαλου ας όψεται! Άντε, δεν θέλω να σε κουράσω άλλο, θα σου ω αμέσως τι θέλω από σένα, το μυαλό μας έχει κουρκουτιάσει, ατόνησαν και τα παλιά μας αντανακλαστικά…
-Βλάση μου, αυτό ακριβώς συμβαίνει, ακόμη και στις καλύτερες οικογένειες. Είδες τον τελευταίο ξεπεσμό αυτών που μας κυβερνούν, βάζω μέσα και τους αντιπολιτευόμενους. Μα πρόκειται περί μιας νέας πολιτικής τραγωδίας, αυτήν με τις ανακοινώσεις μίσους και εθνικών συμπλεγμάτων, που δεν λένε να αποσυναρμολογηθούν!
-Τους είδες; Τους άκουσες; Μηδέ και του Κουτσούμπα εξαιρουμένου!
-Αντί να έρθουν οι ίδιοι στο ύψος των περιλάλητων περιστάσεων, αντί να παραδειγματιστούν, έστω για πρώτη φορά απ’ τους χιλιάδες «χαμηλόβαθμους» λεβέντες των κομματικών τους επιτελείων, που μπορούν να πέσουν και στη φωτιά των αντιπάλων στρατοπέδων αν τους φέρεις στο … «τοπικιστικό φιλότιμο».
-Κάποτε να το διατρανώσουμε κι αυτό: Σε θέματα που αφορούν τον Έβρο μας ας τείνουμε το χέρι σε όλους, αφού ο σκοπός είναι κοινός. Να μην τσιμπάμε με τους εξακοντιζόμενους μύδρους κατά της συνοχής του Έθνους, με την χολή στα μούτρα των απλών αγωνιζόμενων πολιτών! Αυτοί οι τελευταίοι έφθασαν στα όριά τους
-Ε ναι, δεν το ’χουν σε πολύ να σκύψουν και να αναλάβουν από κάτω (όπως και τα Μ1 στις ασκήσεις των κέντρων εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων…) τις σοπανίκες τις παλιές και να τους κυνηγήσουν μέχρι τα σύνορα…
-Και όχι μόνο. Για μια ακόμα φορά προδίδουν σκαιά τα όνειρα των ανθρώπων που φύλαγαν διαρκώς Θερμοπύλες, ημών των Θρακών, για να επιμερίσουμε γενναία, τους δικούς μας, αποκλειστικά, καημούς.
Φίλες και φίλοι, η περιέργειά μου είχε χτυπήσει κόκκινο, όπως στο …κόκκινο είχε φτάσει μια μου φυγόκεντρος που κόντευε να πετάξει προς τα έξω αίματα και γυαλιά… Ήδη από το χολ είχε αρχίσει να μεγαλώνει το βουητό των ανυπόμονων πελατισσών μου (ιδίως των πιο ηλικιωμένων…), κάποια, μάλιστα, είχε βγει έξω απ’ το κτίριο, στο δρόμο, κι έριχνε στα τζάμια μου μικρά, μικρά χαλικάκια!
-Εσύ, τώρα, κάτι συνταρακτικό έχεις να μου πεις, έλα αμόλησε το, ό,τι και να μου προτείνεις, εγώ θα το τιμήσω, σας έχω αποθυμήσει τόσο όλους σας, πάρε τον Αποστόλη κι ανεβείτε…
Και τότε, πάνω στη λέξη Αποστόλης που του ξεφούρνισα εγώ, ακούστηκε κάτι σαν ήχος ξερός, πίπτοντος κινητού σε μωσαϊκό (;) ο Βλάσης έδειξε να αιφνιδιάζεται, δεν ήξερε πώς να συνεχίσει κι εγώ βρήκα την ευκαιρία να κάνω κάτι τολμηρό, το ίδιο που είχα κάνει τη χρονιά της Ολυμπιάδας μας, όταν είχα κόψει δια παντός το κάπνισμα και την 9η ημέρα είχα αντιμετωπίσει βουητό, πολύ χειρότερο, και πάνω που προσπαθούσα να βρω φλέβα σε ευτραφέστατη κυρία, είχα ανοίξει ξαφνικά την πόρτα και τα ’ριξα με φωνή που κι εμένα είχε φοβίσει:
-«Λοιπόν, ο γιατρός σας …. «πολεμάει» να μην ξαναβάλει τον διάβολο στα πνευμόνια του, διαλέξτε, ή βγάζετε το σκασμό (αργότερα τις είχα ζητήσει συγγνώμη…) ή σας στέλνω όλες κομπάρσους στο … «Σασμό»!
-Ναι, Σώτο μου, μ’ έπιασες με το πρώτο, το προγραμματίζαμε από καιρό και θέλαμε να σας κάνουμε έκπληξη, για τώρα το Πάσχα η και την Πρωτομαγιά, αλλά σκεφθήκαμε την …ηλικία σας, μη σας έρθει στα ξαφνικά κάνας νταμπλάς, κάνας κόλπος!
-Έλα, κατάλαβα, θα μας έρθετε με τον Αποστόλη τον Αναγνώστου ήδη κάτι κατάλαβα από τον Τάκη τον Χαρνίδη, το έμαθε σίγουρα πρώτος πρώτος. Στην τελευταία παρτίδα τάβλι έπαιζε… ανορθόδοξα, με τα μάτια συνεχώς βουρκωμένα, κάποια στιγμή κλείσθηκε στην τουαλέτα, τον περίμενε όλη η Λέσχη να βγει, μάλλον θα είχε αναλυθεί σε λυγμούς που δεν μπορούσε εύκολα να σταματήσει και να προσποιείται τον …αμέριμνο ταβλαδόρο.
Αγαπημένες μου φίλες του «Βορέας-magazin» κι εσείς αντίστοιχα φίλοι μου καλοί, αφήνω πάραυτα τον Βλάση τον Βλασακούδη να συναρμολογήσει το πεσμένο του τάμπλετ και βρίσκομαι μπροστά στο εξής τρίλημμα:
α) Να σας συστήσω τον καρδιακό μας φίλο Απόστολο Αναγνώστου, που σίγουρα δεν χρειάζεται συστάσεις, που εδώ και 25 συναπτά έτη ζει κι αυτός και εργάζεται στην Αθήνα, αλλά όπως και του Βλάση και πολλών άλλων συμπολιτών μας η καρδιά εδώ παραδίπλα μας βρίσκεται. Και χτυπάει!
β) Να ψάξω να βρω στα πιο αναγνωρισμένα λεξικά της Ελληνικής Γλώσσας και να την αναλύσω ετυμολογικά τη λέξη ΕΠΗΛΥΔΕΣ.
γ) Να επιφορτίσω τον εξαίρετο συνεργάτη του «Βορέα» και εμβληματικό Ορεστιαδίτη Δημήτρη του Γκεντσίδη αφ’ ενός και τον «έτερο Καππαδόκη» μας, τον εκλεκτό συμπολίτη Τάκη τον Χαρνίδη να κάτσουν και να μου ετοιμάσουν καταστάσεις με τις «ΠΑΡΕΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ». ΠΑΡΕΕΣ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ, ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ, ΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΗΣ. ΤΙΣ ΠΑΡΕΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ, ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΧΕΡΣΟ ΑΜΜΩΔΕΣ ΤΣΙΦΛΙΚΙ, ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΚΑΙ ΚΑΡΦΙΤΣΩΣΑΝ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΗΝ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗ ΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.
δ) Να αναλύσω το λεγόμενο «φιάσκο της Σαγκάης», θα χρειαζόμουν μόνο γι’ αυτό μια ολόκληρη ανάρτηση. Θαυμάστε: Στην αρχή, μη φροντίζοντας να μάθουν («Ρώτησε να μάθεις» Τόλης Βοσκόπουλος -1975) την πραγματική διάσταση των γεγονότων, μας είπαν ότι αυτοί οι φασκιωμένοι στα κατάλευκα υγειονομικοί με τα πι και τα άλλα επιθετικά «μπαστούνια» επιτίθενται και δέρνουν αθώους και … ανυποψίαστους πολίτες!!!!
Αγαπητέ Σταύρο, σου υποσχέθηκα να σου παραδώσω τα χειρόγραφά μου ενωρίς απόψε, Μεγάλη Τρίτη. Σε προϊδέασα, φυσικά, από προχθές, Κυριακή των Βαΐων να είσαι έτοιμος, με ανασκουμπωμένα μανίκια έως τους ώμους. Την παρούσα τριλογία την έμαθες. Από πού να βρω, τώρα, επίλογο;
-Από τον ωκεανό των ονομάτων που παρέλαβα, για κάθε ένα απ’ τα οποία δεν θα έφτανε ούτε μια ανάρτηση;
Τυχαία:
Ευαγγελία Μητολίδου Θεόδωρος Θεοδωρακόπουλος
Γεώργιος Βέλλης Αθηνά Καραμούζα
Νίκος Μαδιανός Θεόδωρος Κουλιούδης
Πιπίτσα Μακατσώρη Γιάννης Λυμπερίδης
Γιώργος Ράϊκος Θανάσης Λυμπερίδης
Θανάσης Ράϊκος Κατίνα Λυμπερίδου
Γιάννης Γκεντσίδης Ιωάννης Σπαθόπουλος
Αντώνης Φασουλίδης Πέτρος Ευμορφόπουλος
Δρόσος Καρανάσης Αμαλία Μπέδρελη
Νίτσα Χρυσαφίδου Φανή Ιωαννίδου
Φωτεινή Χατζοπούλου Παναγιώτης Φιλίμπελης
Χρήστος Ψαλτόπουλος Μάνθος Ματθαίου
Μαρίκα Νεχνεντίδου Σοφία Ματθαίου
Εμμανουήλ Μελάς Ηρώ Μοσχοφίδου
Ευτυχία Κοντοδήμου Κώστας Μαλτίδης
Μαρίτσα Πάντσιου Ελπίδα Αλμπάντη
Ελένη Γκιγκίση Παναγιώτης Καφετζής
Γρηγόρης Αποστολίδης Γιώργος Αρβανιτίδης
Δημήτρης Αρβανιτίδης Κώστας Καφετζής
Μαίρη Κόφκελη Παναγιώτης Σεϊτανίδης
Δημήτρης Λούτης Δημήτρης Νικολαΐδης
Σπύρος Μουκουνίδης Κωνσταντίνα Βακίδου
Νεόφυτος Τσίρος Θεώνη Δημάκη
Υβόννη Τζιούφα Γιάννης Παρταλίδης
Νίκος Χατζηβασιλείου (Ζουμής, το νούμερο 3 του Ορέστη)
Γιώργος Μακαρόνης Ελένη Ρουσσοπούλου
Βλάσης Νένδος Σάκης Τσιφουντούδης
Κύρος Καφετζής Τασούλα Κουλιούδη
Ολυμπία Οπριανού Βασίλης Ζηλιασκόπουλος
Φιφή Γούναρη Σάκης Καλλίβουλος
Αρχοντία Τσαβλαρίδου Θωμάς Καλλίβουλος
Νιόβη Βλασακούδη Τάκης Ζαβαλιάρης
Θωμάς Κόνταρης Γρηγόρης Αζορίδης
Πηγή Περεντίδου Νίκος Μουτούδης
Νεραντζιά Ελμαζούδη Χρήστος Τσονίδης
Δέσποινα Κυριακίδου Βικτωρία Τσονίδου
Κώστας Φαρμακίδης Δημήτρης Κιηγμάς
Σόνια Κασαπιάν Χαρίκλεια Αντωνιάδου
Αντώνης Λυμπερίδης Σούλα Χαρνίδου
Και συμπαθάτε με. Θα ’χω να γράφω μέχρι την Κυριακή του Θωμά. Διότι όλα αυτά τα ονόματα είναι «ατάκτως ερριμμένα» και δεν αποτελούν παρέες.
-Μίλησα στην αρχή για τα σπίτια με μωσαϊκά. Μπορεί να μην είχαμε χορέψει σ’ αυτά τα πιο ωραία λαϊκά (Άλκηστη Πρωτοψάλτη) αλλά θυμάμαι σαν τώρα, όταν τα πρώτα συνεργεία μαστόρων … εξειδικευμένων άρχισαν να στρώνουν μωσαϊκά σε μπαλκόνια (…γωνιακά κυρίως), αργότερα ο κόσμος τους ονόμασε «μωσαϊκτσήδες». Μπροστά σε εκείνα τα … προνομιούχα σπίτια γίνονταν ημερήσια βόλτα! Ήταν μια τεχνική πρωτόγνωρη. Θαυμάζαμε τα άσπρα πετραδάκια ανάμεικτα με άσπρα μαρμαράκια βυθίζονταν σε συμπαγές ψηφιδωτό κι από πάνω έριχναν ένα έγχρωμο μπορντό χυλώδες κονίαμα και πάνω που πήγαινε να «παγώσει» το … «σβούριζαν» με ψαρωτικά οδοστρωτηράκια, άλλο να βλέπετε κι άλλο…
-Σας έχει ποτέ τύχει να ξεκινήσετε στις 12 το μεσημεράκι και λέγε-λέγε, δυο φανατικοί Ορεστιαδίτες να καταναλώσετε έως τις 7 το απόγευμα 4 κιλά ούζο «Δεσποτικόν»; Ορίστε, καταστρατήγησα τον δικό μου κώδικα δεοντολογίας, αλλά δεν γίνεται αλλιώς!
-Ο ένας απ’ αυτούς τους δύο, μαζί με τον αείμνηστο Θανάση τον Χατζόπουλο, να σας διηγηθούν μια μοναδική τους εμπειρία. Πρωτόβγαλτοι στο κλεινόν άστυ, πρωτοετείς φοιτητές στο Καποδιστριακό, συγκεντρώνουν το δεκαπενθήμερο χαρτζιλίκι τους και κουρντίζονται στην πλέον ακριβή αίθουσα απογευματινού καφέ. Αποποιούνται… «απαξιωτικά» στην αρχή τον κατάλογο και αποφασισμένοι στο φουλ παραγγέλνουν αγέρωχα ΝΕΣ ΜΕ ΓΑΛΑ, ρίχνοντας στα τριγύρω τραπέζια περιφρονητικές, τάχα τους, ματιές.
«-Τον ήθελα πιο… δουλοπρεπή το γκαρσόν, αυτό μοιάζει με γενικό πρόξενο σκανδιναβικής χώρας. Άντε να δούμε τι θα μας φέρει!» Και ώ της ατυχίας τους. Ο … «Γενικός Πρόξενος» τους φέρνει σε μεγάλο δίσκο ξεχωριστά: ένα πανάκριβο τσαγερό με καυτό νερό, φακελάκια του καφέ της εταιρείας “Nestle”, ξεχωριστά ένα χόϊ με ζεστό γάλα, και σειρά σκευών με διαφόρων τύπων ζάχαρης, κουταλάκια τριών μεγεθών, κ.λπ. Το τι είχε επακολουθήσει φαντάζει απερίγραπτο για σας!
-Για να σας δώσω την ευκαιρία, να μελετήσετε κι εσείς από το σπίτι και να μην σας πιάσω αδιάβαστους σας δίνω τη λέξη «ΕΠΗΛΥΔΕΣ» και σας καλώ να προχωρήσετε στο πλήρες ξεκοκάλισμά της. Μόνη μου βοήθεια: Συνώνυμα: ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΕΣ, ΞΕΝΟΜΕΡΙΤΕΣ, ΑΛΛΟΧΩΡΙΑΝΟΙ, ΑΛΛΟΔΗΜΟΙ (!), ΕΠΟΙΚΟΙ, ΠΑΡΟΙΚΟΙ. Αντώνυμα: ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ, ΕΝΤΟΠΙΟΙ, ΓΗΓΕΝΕΙΣ, ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ (κάποιοι άσχετοι τους θεωρούν μαύρους αυτούς). Στην κατηγορία των αντωνύμων προσετέθη πρόσφατα και η λέξη ΝΕΗΛΥΔΕΣ, αν αγαπάτε την Παναγία σας…
Βρισκόμαστε λίγο πριν το τέρμα. Δεν νομίζω να καταλάβατε όλοι περί τίνος πρόκειται. Σας το φωνάζω. Ο «Βορέας-magazin» πήρε την απόφαση να διοργανώσει ένα πανέβριο προσκλητήριο στις ΠΑΡΕΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ! Με οινοπνευματώδη, πνευματώδη ευτράπελα, με μουσική και τραγούδια, εδώ στην ΠΟΛΗ ΜΑΣ! Την ημερομηνία θα την καθορίσουν οι : Βλάσης και Αποστόλης. Ειδικής, τιμητικής θέση θα απολαύσουν οι «φυσαρμόνικες». Θα γίνει της Νέας Ορεστιάδας. Μέχρι τελικοτελικής πτώσεως. Θα μας μαζεύουν με απορριμματοφόρα του ΔΗΜΟΥ!
Και τούτη τη φορά θα διανεμηθούν ειδικές έγγραφες προσκλήσεις στους ΕΠΗΛΥΔΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΟΡΕΣΤΑΔΑΣ! Άνθρωποι καταγόμενοι από άλλα σημεία του πλανήτη και που επέλεξαν να περπατήσουν μαζί μας τους δρόμους της πόλης μας). Κάποιους από δαύτους θα μπορούσε να τους ομαδοποιήσει ο Μολιέρος σε μια νέα ειδική υποομάδα με το όνομα «ΑΝΘΡΩΠΟΙ- ΠΟΝΤΙΚΙΑ», έτσι για να γίνει και το χατίρι του Τζον Στάινμπεκ! Και ιδού: Για να τους αφαιρεθεί κάθε τους προσπάθεια να μας την «ξανακάνουν» με πάμφθηνες («ουτζούζικες»…) δικαιολογίες, ορίστε: Η πανηγυρική αυτή φιέστα θα «λάβει χώρα» (έκφραση καθιερωθείσα από τα χρόνια της … Αποστασίας) μέσα στην Αστυνομική Διεύθυνση της πόλης, όπου ο λεβέντης διοικητής Νίκος Στεφάνου θα έχει επιμελώς και καταλλήλως διαμορφώσει την πιο μεγάλη τους αίθουσα! Φίλε μου Τάκη Θωμαΐδη, δεν είναι δυνατόν να αποφεύγουμε την αναφορά ονομάτων. Άλλη χάρη έχει!
Κι εκεί, ίσως μου δοθεί και μια μοναδική ευκαιρία να ζητήσω τη μεγάλη μου συγγνώμη για όσα είχα καταμαρτυρήσει συλλήβδην κατά των οργάνων της προστασίας του πολίτη, στον «Νέο πατριωτισμό». Ακριβώς πέρσι, 11 Απριλίου του ’21.
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα
Και μίσησα ατέλειωτα
Κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών
να περπατώ
Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες
Κι η πόλη νεκρή!
***
Την ασήμαντη παρουσία μου
Βρίσκω σε κάθε γωνιά
Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε
Φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ,
ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη
στις υγρές μου παλάμες…
Μανώλης Αναγνωστάκης
Μίκης Θεοδωράκης
Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Σωτήρης Μπέδρελης
ο του Χριστοδούλου
Απρίλης του ’22
....................................................................................................
Μια αφήγηση για τη Θράκη
Το διήμερο των εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέας Βύσσας «ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ» και το δήμο Βύσσας ήταν γεμάτο από εκπλήξεις και αποκαλύψεις . Πλήρες σημειολογικών συμβολισμών, με πρωτόγνωρα βιώματα και συναισθήματα που νοηματοδοτούν και σηματοδοτούν μια κοινή πορεία στο χώρο και το χρόνο και μας καθιστούν όλους για κάποιον λόγο Συνδεδεμένους. Από το βήμα της εκδήλωσης αναφερόμενος σ’ αυτή την καταπληκτική σημειολογία πράξεων, χειρισμών, γεγονότων, ορόσημων και συμβόλων, υπογράμμισα και επισήμανα ότι θα έπρεπε μια άλλη ημερίδα να είναι αφιερωμένη στη σημειολογική ανάλυσή τους, η οποία θα μας επέτρεπε να κατανοήσουμε την αλληλουχία, τη διασύνδεση και την αλληλεπίδρασή τους. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Είναι σα να έχει τεθεί σε λειτουργία ένας μηχανισμός που μας επηρεάζει και μας καθοδηγεί, ώστε να συγχρονίσουμε το βηματισμό μας, να προσεγγίσουμε με έναν άλλο τρόπο θέασης τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Είναι μια πρόσκληση-πρόκληση να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουμε πρωτοβουλίες που θα απηχούν αυτή τη σχέση με το χώρο, τη δυναμική και την προοπτική. Ένα βιώσιμο τοπικό αναπτυξιακό όραμα δεν μπορεί παρά να έχει ως βασικούς πυλώνες του την ιστορία και τον πολιτισμό ενός τόπου, στη διαμόρφωση του οποίου, στο σχεδιασμό και στην υλοποίησή του καταλυτικός θα είναι ο ρόλος του τοπικού ανθρώπινου δυναμικού που συνιστά για τη Θράκη, κι αυτό είναι κάτι που δεν θα σταματήσουμε να το υπογραμμίζουμε, να το προβάλουμε και να το αναδεικνύουμε, έναν ανεκτίμητο και ανεκμετάλλευτο πολιτιστικό και αναπτυξιακό πόρο, μια χρυσή φλέβα που δεν τη χτυπήσαμε ακόμη στο σωστό σημείο της.
Πρόσφατα στην Αθήνα παρουσιάστηκε ένα εξαιρετικό βιβλίο ενός πολύ σημαντικού επιστήμονα, αφού σύμφωνα με το περιοδικό Time το 2009 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των εκατό προσωπικοτήτων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη και το Foreign Policy τον ανακήρυττε ως έναν από τους εκατό σημαίνοντες στοχαστές του κόσμου, και εκπροσώπου της Ελληνικής εξωτερικής διασποράς Νίκολας Α. Χρηστάκη (Nicholas A Christakis), το οποίο κατά τον καθηγητή ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Ιλινόις Ed Diener θα μας βοηθήσει «να κατανοήσουμε όχι μόνο τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά και τις δυνάμεις που διαμορφώνουν τον κόσμο μας» ενώ κατά τον καθηγητή κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Columbia «ο κόσμος θα γίνει πιο μικρός και θα αποκτήσει μεγαλύτερο νόημα μόλις διαβάσετε αυτό το συναρπαστικό βιβλίο».
Οι Νίκολας Χρηστάκης και Τζέιμς Φάουλερ «…αναζητούν τους αόρατους ιστούς μας συνδέουν μεταξύ μας και αποκαλύπτουν συναρπαστικές πτυχές της κοινωνικής μας ζωής», θα υπογραμμίσει στην κριτική ο καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Harvard Daniel Gilbert. Για τον καθηγητή κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Columbia «…η προοπτική του δικτύου αποτελεί κλειδί για την κατανόηση της ύπαρξής μας μέσα στην κοινωνία». Ενώ ο καθηγητής συμπεριφορικής οικονομικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) Dan Ariely επισημαίνει ότι «αυτό που μας κάνει ανθρώπινους –για καλό ή για κακό- είναι η κοινωνική φύση μας. Σε ένα κοινωνικό κόσμο ο οποίος κατακλύζεται από νέους τρόπους αλληλεπίδρασης, το Συνδεδεμένοι είναι ένα εγχειρίδιο της ανθρώπινης ύπαρξης στον εικοστό πρώτο αιώνα».
Οι δυο συγγραφείς μας εξηγούν γιατί
«Τα κοινωνικά δίκτυα είναι συναρπαστικά. Είναι τόσο σύνθετα και πολύπλοκα –αλλά και πανταχού παρόντα-, ώστε αναρωτιέται κανείς ποιος είναι ο σκοπός τους. γιατί συμμετέχουμε σε αυτά; Πως διαμορφώνονται; Με ποιόν τρόπο επηρεάζουν τη ζωή μας;
»Η μεγάλη πρόκληση του 21ου αιώνα –η κατανόηση του πως η ολότητα της ανθρωπότητας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μερών της- μόλις έχει αρχίσει. Σαν ένα παιδί που ξυπνά, ο ανθρώπινος υπεροργανισμός αρχίζει να αποκτά αυτεπίγνωση, και αυτό σίγουρα θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε τους στόχους μας. Αλλά το μεγαλύτερο δώρο της αυτεπίγνωσης αυτής θα είναι η άκρατη χαρά της αυτογνωσίας και η συνειδητοποίηση του ότι, για να μάθουμε πραγματικά ποιοι είμαστε, θα πρέπει πρώτα να μάθουμε πως και γιατί όλοι μας είμαστε συνδεδεμένοι».
Στον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης ο εξαίρετος εκπρόσωπος της εξωτερικής μας διασποράς Νίκολας Χρηστάκης έρχεται να αποκωδικοποιήσει και να μας καταθέσει ότι «αυτές οι αλυσίδες ανθρωπίνων σχέσεων διακλαδίζονται σαν αστραπές, σχηματίζοντας περίπλοκα κοινωνικά μορφώματα ….
… οι συνήθεις σχέσεις που όλοι έχουμε είναι πολύ πιο βαθιές από όσο αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι. Αυτές οι σχέσεις είναι τα βασικά δομικά στοιχεία από τα οποία συντίθενται τα μεγαλύτερα κοινωνικά δίκτυα καταπληκτικής ομορφιάς, μεγέθους και δύναμης.
»Γεννιόμαστε σε συγκεκριμένες οικογένειες (και έχουμε συγγενείς που δεν τους επιλέγουμε), γνωρίζουμε ανθρώπους στο σχολείο και αναπτύσσουμε επαγγελματικές σχέσεις. Συνάπτουμε φιλίες με άτομα που μένουν κοντά μας ή έρχονται στο σχολείο μαζί μας· επιλέγουμε φίλους που μας μοιάζουν και γνωρίζουμε το έτερόν μας ήμισυ μέσω κοινών φίλων. Όλες αυτές είναι βασικές παρατηρήσεις του κοινού νου για τον κόσμο μας. Ωστόσο, καθώς στην πορεία της ζωής μας όλοι αλληλεπιδρούμε με πολλούς άλλους και καθώς ο καθένας από αυτούς τους άλλους αλληλεπιδρά με επίσης άλλους ανθρώπους, συγκροτούμε τον εαυτό μας μέσα σε ένα είδος απέραντου ανθρώπινου ιστού. Ο ιστός αυτός έχει κάθε είδους ασύλληπτες ιδιότητες, οι οποίες μας επηρεάζουν όλους μας με τρόπους που αδυνατούμε να ελέγξουμε… Έτσι, τα κοινωνικά μας δίκτυα –οι φίλοι μας, οι φίλοι των φίλων μας, ακόμη και οι φίλοι των φίλων μας (άνθρωποι που μας είναι εντελώς άγνωστοι) –μπορούν να επηρεάσουν τα συναισθήματα, την υγεία, την ευμάρεια, τις πολιτικές μας απόψεις και πολλά άλλα ακόμη.
»Με άλλα λόγια, αυτού του είδους οι προσωπικές συνδέσεις μου με την Ελλάδα, ο τρόπος που έχουν σχηματιστεί, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο με έχουν επηρεάσει στο πέρασμα των χρόνων, αναδεικνύουν μερικές από τις γενικές και ισχυρές δυνάμεις … αυτές οι δυνάμεις –σύνδεσης και επιρροής- σχετίζονται με τον καθένα μας, και, στην πραγματικότητα, οι εν λόγω διαδικασίες είναι τόσο θεμελιώδεις για την ύπαρξή μας, ώστε οι Έλληνες να τις έχουν αναγνωρίσει από την αρχαιότητα..
Από τον Πλάτωνα, στον έργο του Λύσις, και μετά, στοχαστές έχουν προσπαθήσει να κατανοήσουν την ανθρώπινη συμπεριφορά μέσω της μελέτης των ατόμων ή των ομάδων. Η σύγχρονη επιστήμη των κοινωνικών δικτύων βοηθά να προχωρήσει αυτή η συζήτηση, διότι ασχολείται με το πώς ακριβώς τα άτομα συνομαδώνονται και πως το όλον υπερβαίνει το άθροισμα των μερών του. Ποια είναι η θέση μας στο δίκτυο και πως αυτό επηρεάζει τη ζωή μας; Οι αρχαίοι είχαν κατανοήσει ότι κανένας άνθρωπος δεν υπάρχει αφ’ εαυτού και, όπως σημειώνει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια, «κανείς δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους, ακόμη και αν είχε όλα τα υπόλοιπα αγαθά».
Σε σχετικό σημείωμά μου με θέμα «ΚΟΙΝΟΝ ΘΡΑΚΩΝ» -ΕΝΑ ΒΙΩΣΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ, (Του Εκδότη τ.53), αναφερόμουν στις "ποικίλες συσσωματώσεις του συλλογικού μας βίου που μας εντυπωσιάζουν. Είναι μια παράδοση που μας χαρακτηρίζει. Αυτήν ακριβώς ανακάλυπτε εντυπωσιασμένος ο Albert Dumont κατά την επίσκεψή του στη Θράκη του 19ου αιώνα. Να τι έγραφε: «Οι σύλλογοι και τα ιδρύματά τους υπηρετούν επάξια τον Ελληνισμό», ενώ ο Ch. Brum τους θεωρούσε ως «μια από τις βαθύτερες προόδους που πραγματοποίησαν οι Έλληνες κατά τους τελευταίους χρόνους στην κοινωνική τους οργάνωση».
»Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Σύλλογοι και σωματεία, εντός και εκτός της Θράκης, που συνιστούν ένα τοπικό κεφάλαιο και απόθεμα συλλογικής δράσης, κοινωνικής προσφοράς και εθελοντισμού.
»Η ύπαρξή τους συνιστά ευρύ πλέγμα τοπικών εκφράσεων και μια δυνατότητα εκπροσώπησης της Θράκης. Είναι ένα πλεονέκτημα για τη Θράκη που θα πρέπει να αξιοποιηθεί ακόμη περισσότερο. Η δικτύωση όλων αυτών των φορέων είναι ένα μέγα ζήτημα. Έχουν γίνει αναμφίβολα βήματα και υπάρχουν δοκιμασμένες εταιρικές σχέσεις και συνεργασίες. Όσο θα περνάνε τα χρόνια, θα αντιλαμβανόμαστε την αξία της ύπαρξής τους και τις τεράστιες δυνατότητες ανάληψης κοινών πρωτοβουλιών.
»Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι το όλο εγχείρημά μας είναι μια υπόθεση στο πνεύμα αυτής της δικτύωσης και της συνεργασίας πους στοχεύει στην ανάδειξη της Θράκης και ενός καταπληκτικού ανθρώπινου δυναμικού με τεράστιες δυνατότητες. Πολλά τα ρεπορτάζ και τα αφιερώματά μας γι’ αυτή την ειδική και ξεχωριστή σχέση μας.
»Αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι φορείς, θα έπρεπε να τους επινοήσουμε και να τους υποστηρίξουμε. Η ύπαρξή τους είναι πλούτος για τη Θράκη που θα πρέπει να αξιοποιηθεί
»Μπορούμε ως Έβρος και ως Θράκη να ενεργοποιήσουμε αυτό το τεράστιο δίκτυο που μπορεί να συμβάλλει στην προβολή της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής. Είναι ένα τεράστιο δίκτυο μέσω του οποίου μπορούν να προωθηθούν ευρύτεροι κοινωνικοί, οικονομικοί και πολιτιστικοί στόχοι.
»Υπάρχει μεγάλη και συσσωρευμένη εμπειρία πολλαπλά χρήσιμη για τον τόπο. Και το πιο ελπιδοφόρο είναι ένα κίνημα επιστροφής στις ρίζες νέων παιδιών, που γίνονται ένας δυνατός κρίκος μιας δυνατής αλυσίδας που μας επιτρέπει αισιοδοξία και ελπίδα για το παρόν και το μέλλον του τόπου μας».
Μ’ αυτή την παράδοση ήρθε να μας συνδέσει το διήμερο των εκδηλώσεων που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Βύσσας «ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ» με θέμα «ΕΝΑ ΓΕΝΟΣ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ –ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ», με πολλές εκπλήξεις και καταπλήξεις. Πρώτος σταθμός μας στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο ναός της Παναγίας Κουμαριώτισας, όπου τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και τρισάγιο στους τάφους των Στέφανου και Αλέξανδρου Καραθεοδωρή. Η απόγονός του Άννα Αλεξάνδρου Βεγλερή με τη μεστή περιεχομένου ομιλία της έθεσε το πλαίσιο των ιστορικών εξελίξεων και του ρόλου που διαδραμάτισε ο Στέφανος Καραθεοδωρή, ο οποίος δεν ήταν μια λαμπρή προσωπικότητα για τον Ελληνισμό αλλά και για τη σύγχρονη Τουρκία, αφού η Κωνσταντινούπολη του οφείλει την ίδρυση Ιατρικής Σχολής το 1828. Συγκλονιστική και συγκινητική η αναφορά της ότι για πρώτη φορά τα τελευταία εκατό χρόνια τελείται μια εκδήλωση μνήμης ενώ εγγόνια, δισέγγονα και τρισέγγονα της μεγάλης αυτής οικογένειας είχαν να συναντηθούν εδώ και εξήντα χρόνια. Πάνω στο παγκάρι της εκκλησίας εντόπισα ένα ενημερωτικό φυλλάδιο για το αγίασμα της Αγίας Παρασκευής στο Νιχώρι που είχε απομείνει από μια λειτουργία που είχε πραγματοποιηθεί πριν τέσσερα χρόνια! Παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Μπορεί να αντιληφθεί κανείς τη συγκίνησή μου, όταν στις εσωτερικές σελίδες του έπεφτα σε ένα απόσπασμα από το λεύκωμα του Νίκου Ατζέμογλου «Τ’ αγιάσματα της Πόλης», που είχα εκδώσει πριν 20 χρόνια, το 1990, από τις εκδόσεις ιστορικής και εθνικής αυτογνωσίας «ΡΗΣΟΣ», το οποίο το απόγευμα της ίδιας μέρας στο προαύλιο του πατριαρχικού ναού του Αγίου Γεωργίου ο Δημήτριος Φραγγόπουλος, μια εμβληματική προσωπικότητα της εκπαιδευτικής και πνευματικής παράδοσης της Πόλης, το χαρακτήριζε ως ‘ένα μνημείο για την ταυτότητα της Ρωμιοσύνης της Κωνσταντινούπολης» και το συγγραφέα «δυναμικό», αφού και αυτός είχε αποφοιτήσει από το περίφημο σχολικό ίδρυμα, το Ζωγράφειο. Στην είσοδο της Παναγίας Κουμαριώτισσας με περίμενε μια έκπληξη και έντονη συγκίνηση. Όταν η δημιουργός της προτομής του ιατροφιλόσοφου Στέφανου Καραθεοδωρή γλύπτρια, ζωγράφος και ……….. Φαίδρα Μαγκριώτη μου αποκάλυπτε το όνομά της που μας έφερνε συνδεδεμένους σε μια κοινή πορεία που είχε ξεκινήσει πριν 23 χρόνια, όταν συνδεόμουν με τον θείο της Γιάννη Μαγκριώτη, πολιτικό μηχανικό και συγγραφέα βιβλίων που αφορούσαν την ιστορία και τον πολιτισμό της Θράκης. Δισέγγονη του πρώτου δημάρχου Νέας Σμύρνης Αττικής και εγγονής του Δημητρίου Μαγκριώτη που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στο συλλογικό βίο της Θρακικής διασποράς δραστηριοποιημένοι στην Εταιρεία Θρακικών Μελετών. Και για την ίδια το ταξίδι αυτό με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του έργου της είχε το χαρακτήρα της επιστροφής στον τόπο καταγωγής των προγόνων της, αφού η πλατεία της Νέας Βύσσας απέχει λίγα χιλιόμετρα από την κοιτίδα των Μαγκριώτιδων, τις Σαράντα Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης.
Στο λόγο του μετά τον εσπερινό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφερόταν στους αόρατους και ακατάλυτους δεσμούς που μας συνδέουν μέσα από μια καταπληκτική αλληλουχία γεγονότων και ορόσημων, σκιαγραφούσε την προσωπικότητα και το ρόλο του Στέφανου Καραθεοδωρή, ο οποίος ταυτόχρονα είναι ένας πνευματικός φάρος για την Ομογένεια, την Κωνσταντινούπολη και τη Νέα Βύσσα. Αυτήν ακριβώς την προσφορά στοχεύει να αναδείξει η πραγματοποίηση ημερίδας το 2011 επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 150 χρόνων (1861-2011) από την ίδρυση του «Εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου» που ήταν για δεκαετίες το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού του Ελληνισμού της Ανατολής.
Το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Καραθεοδωρή είναι καταπληκτικό. Είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ιστορίας του σύγχρονου Ελληνισμού. Προσωπικότητες με τεράστια ακτινοβολία και αίγλη. Πρότυπα και σύμβολα διεθνούς εμβέλειας και σημασίας. Διερωτήθηκε στην ομιλία του ο απόγονος του Στέφανος Καραθεοδωρή Παύλος Πηλαβάκης, πως αυτός ένας ορφανός κι ένας φτωχός έγινε μια μεγάλη επιστημονική μορφή με κύρος και επιρροή σε μια αυτοκρατορία. Μέσα και από το παράδειγμά του μπορούμε να υπογραμμίσουμε την αξία εσωτερικών θεσμών που κράτησαν το Γένος σε πολύ δύσκολες για την ύπαρξή του σκοτεινές περιόδους. Αναφέρομαι στις χορηγίες των ελληνικών κοινοτήτων (προύχοντες και εκκλησία), που κράτησαν ζωντανή την ταυτότητα και τη συνείδηση του Ελληνισμού μέσα από την παιδεία και την εκπαίδευσή του φροντίζοντας για την ίδρυση εκπαιδευτηρίων και τη μόρφωση φτωχών παιδιών. Ο Στέφανος Καραθεοδωρής θα ευτυχήσει να έχει ως δασκάλους του στη Σχολή Κυδωνιών δυο σημαντικούς εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού, τον σπουδαίο θεολόγο και φιλόσοφο, αγωνιστή του 1821 και φιλικό Θεόφιλο Καίρη και τον διδάσκαλο του Γένους και φιλικό Βενιαμίν Λέσβιο που διακρινόταν για την πρωτοτυπία και τόλμη της φιλοσοφικής σκέψης του. Με το βιβλίο του «ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ ΕΙ» μας παραπέμπει σε μια μακραίωνη πνευματική σχέση και διεργασία και έρχεται να υπογραμμίσει τη σχέση των Θρακών με το θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο των Δελφών, στο οποίο οι Θρακίδες, ιερατικό γένος από τη Θράκη, είχαν την ευθύνη της τέλεσης των θρησκευτικών μυστηρίων. Η Θράκη, άλλωστε, είναι ένας ιερός τόπος. Σύμφωνα με τον Κώστα Θρακιώτη, στη μετάφραση της τραγωδίας του Ευριπίδη «ΡΗΣΟΣ» επισημαίνει τα μεγαλύτερα ονόματα που αγλάισαν τον ελληνικό πολιτισμό έχουν σχέση με τη Θράκη. Ορφέας, Θάμυρις, Λίνος, Μουσαίος, Εύμολπος, ο οποίος θεωρείται ο αναμορφωτής των Ελευσίνιων μυστηρίων ενώ για πολλούς αιώνες την ευθύνη της τέλεσής τους έχει το ιερατικό γένος των Ευμολπιδών. «ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ» μια παράσταση του σκηνοθέτη Βασίλη Κυρίτση, ο οποίος διετέλεσε και διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗΠΕΘΕ) Κομοτηνής, στη μακρινή Νέα Υόρκη γίνεται η αφορμή για τη γνωριμία και τη διασύνδεση δυο νέων καλλιτεχνών, της χορογράφου Αποστολίας Παπαδαμάκη και του μουσικοσυνθέτη Γιώργου Μπουντουβή, οι οποίοι συμπτωματικά γίνονται κρίκος ενός πανάρχαιου κύκλου, αφού όπως και οι αρχαίο πρόγονοί τους έχουν σχέση με τη Θράκη και ειδικότερα με τον Έβρο, με την Αλεξανδρούπολη, με το Σπήλαιο στο Τρίγωνο, στο Τριεθνές σημείο συνάντησης Ελλάδας, Βουλγαρίας, Τουρκίας.
Άλλα δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα έρχονται να αναδείξουν την αξία αυτού του καταπληκτικού εσωτερικού θεσμού των χορηγιών με ιδιαίτερο επίσης Θρακικό χρώμα. Χωρίς τον Γεώργιο Ζαρίφη δεν μπορούμε να φανταστούμε ποια θα ήταν η πορεία του Γεωργίου Βιζυηνού, του πατέρα του νεοελληνικού διηγήματος. Το ίδιο ισχύει και για τον Κώστα Βάρναλη, για την εκπαίδευση του οποίου μερίμνησε η Ελληνική Κοινότητα Ανατολικής Ρωμυλίας.
Με πρόταση της δημογεροντίας της μεταξένιας πολιτείας, η οποία διέγνωσε πολύ σωστά τις πνευματικές αρετές της η Σταμάτα Τόλκα, η οποία είχε γεννηθεί το 1866, 54 χρόνια πριν την απελευθέρωση της γενέτειράς της, φοίτησε στη «Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία Φιλιππουπόλεως», με την οποία συνδέεται η ίδρυση της Ζαριφείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξανδρούπολης. Σε ένα βιβλίο-μνημείο που η αποτυπώνει την ακμή του Ελληνισμού της Πόλης με τίτλο «ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ- ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1800-1920», από τις εκδόσεις ΤΡΟΧΑΛΙΑ, ο συνονόματος εγγονός του εθνικού ευεργέτη μας Γεώργιος Λ. Ζαρίφης γράφει: «… τ.8, Η μαρτυρία του εγγονού του εθνικού ευεργέτη για τα Ζαρίφεια, ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟΝ…»
Το 2009 πήραμε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση εκδήλωσης με θέμα «ΘΡΑΚΕΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ –ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ» με ομιλήτρια τη φιλόσοφο –ποιήτρια Μαρία Ράλλη –Υδραίου, η οποία παρουσίασε το έργο, τη ζωή και την προσφορά τεσσάρων μεγάλων μορφών του νεότερου Ελληνισμού με μια καταπληκτική διαδρομή και ιστορία να συνοδεύει τον καθένα τους που αγγίζει τα όρια του θρύλου. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΑΡΙΦΗΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ, ΝΕΣΤΩΡ ΤΣΑΝΑΚΛΗΣ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΔΗΣ. Το αποτύπωμα της προσφοράς τους διαρκές και ανεξίτηλο. Μας συναρπάζει, μας γοητεύει και μας εμπνέει να ατενίσουμε με τόλμη, αποφασιστικότητα και αισιοδοξία νέους και ανοιχτούς ορίζοντες σε ένα κόσμο αβεβαιοτήτων κα προκλήσεων σε χαλεπούς καιρούς και «μ’ ενάντιους ανέμους», για να θυμηθούμε μέσω αυτού του τίτλου το βιβλίο της Άννας Γκέρτσου –Σαρρή, από τις εκδόσεις «ΚΕΔΡΟΣ», που αναφέρεται στους Θράκες ήρωες του 1821 Αντώνιο Χατζηβισβίζη και Δόμνα Βισβίζη. Η ζωή και η δράση τους ξεδιπλώνεται και εκτυλίσσεται σε απίθανα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά πεδία και συγκροτούν ένα μοναδικό πλέγμα σχέσεων και συνεργασιών που έρχεται να υπογραμμίσει τις δυνατότητες και την αξία αυτών των καταπληκτικών ανθρώπων και του τόπου καταγωγής τους.
Το 2000 σε Νέα Βύσσα και Νέα Ορεστιάδα πραγματοποιήθηκε το ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ –ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ….», το οποίο προσήλκυσε τη συμμετοχή πολύ σημαντικών μαθηματικών ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο μετέπειτα υπουργός Έρευνας και Τεχνολογίας του Ιράν Μεχντί Μοχάμεντ Ζαχεντί! Τα πρακτικά αυτού του συνεδρίου κυκλοφόρησαν από εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) και όπως είπε ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Θωμάς Βουγιουκλής, ψυχή του συνεδρίου, βρίσκονται σε 20.000 μαθηματικές βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο. Τόσο ο Βαγγέλης Σπανδάγος, με ένα μοναδικό έργο 138 βιβλίων για τους αρχαίους Έλληνες μαθηματικούς όσο και ο Χρυσολέων Συμεωνίδης, διευθυντής του Μουσείου Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας και λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφέρθηκαν στο ρόλο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή στην προσπάθεια οργάνωσης του Πανεπιστημίου Σμύρνης, το οποίο μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οργάνωσε σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα και ήταν ο τελευταίος Έλληνας που έφυγε από τη φλεγόμενη Σμύρνη και κατά τον Αμερικανό πρόξενο Τζορτζ Χόρτον, ήταν σαν να αποχωρούσε μαζί και ο Ελληνισμός από τα μαρτυρικά χώματα της Ιωνίας. Η διοργάνωση σε μόνιμη βάση ενός ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ είναι μια πρόταση ώριμη και επιβεβλημένη. Μια ακόμη πρωτοβουλία διεθνούς απήχησης θα ήταν η επανέκδοση των Απάντων του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού σε ψηφιακή μορφή με τη συνεργασία της εδρεύουσας στο Μόναχο Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Είναι πρωτοβουλίες που θα φέρουν κύματα θετική δημοσιότητας και προβολής, που θα πρέπει να μας απασχολεί εδώ στον Έβρο και τη Θράκη και στην Ελλάδα συνολικότερα, αφού η εικόνα της χώρας είναι μια εθνική υπόθεση και ο πυρήνας μιας πολιτιστικής στρατηγικής, η υλοποίηση της οποίας θα πρέπει να είναι μια προτεραιότητα ύψιστης σημασίας για την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, η οποία προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις και τις δυνατότητες του Ελληνισμού.
Η κόρη του αείμνηστου ερευνητή –συγγραφέα Τάκη Τσονίδη, Χρύσα Τσονίδου δώρισε στον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέας Βύσσας «ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ» ένα αντίγραφο του χωρογραφικού πίνακα του Ικονίου που μας συνδέει με μια μαρτυρική μορφή του νεότερου Ελληνισμού τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κύριλλο ΣΤ΄. Σε ένα εμβληματικό για το πολυπολιτισμικό, πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό υπόστρωμα της Μικράς Ασίας έργο του με τίτλο «ΛΑΟΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ», που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1922 και για δεύτερη φορά το 1990 από τις εκδόσεις «ΡΗΣΟΣ» ο Γεώργιος Κλεάνθους Σκαλιέρης αναφέρεται στα δυο έργα του Κυρίλλου ΣΤ΄ («Ιστορική περιγραφή της Αρχισατραπείας του Ικονίου» -Εν Κωνσταντινουπόλει 1815 και «Πίναξ Χωρογραφικής της Αρχισατραπείας Ικονίου» -Εν Βιέννη 1825), τα οποία είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής του στη Φιλική Εταιρεία. Στο βιβλίο του «ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ΄-ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 1813-1818» ο αείμνηστος Τάκης Τσονίδης διασώζει μαρτυρία του Κώστα Θρακιώτη, επίσης απογόνου του Θράκη θρησκευτικού ιεράρχη, σύμφωνα με την οποία «ο Κύριλλος ο ΣΤ΄, μαρτυρικός Πατριάρχης του Γένους, υπήρξε από τις πιο ξεχωριστές και άγιες μορφές της Χριστιανοσύνης. Το ευγενέστερο πνευματικό τέκνο της Θράκης και ίσως ένα από τα καλύτερα που είχε να επιδείξει κατά το χρόνια της μακραίωνης Τουρκικής δουλείας η ιδιαίτερή μας πατρίδα». Η ιστορία του Κυρίλλου ΣΤ΄ θα περάσει στη λογοτεχνία μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «ΚΑΣΤΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ –Στην Ελλάδα του θρύλου και της πραγματικότητας» του Γιάννη Π. Γκίκα, από τις εκδόσεις «ΑΣΤΗΡ» που διασώζει προφορικές μαρτυρίες των κατοίκων του Πυθίου και μελών της οικογένειας του μυλωνά Χρήστου Αργυρίου καθώς στα κιγκλιδώματα του νερόμυλου του έφερε ο ποταμός Έβρος τα σκήνωμα του εθνομάρτυρα που «απαγχονίστηκε τον Απρίλη του 18121 από τους Τούρκους από ένα παράθυρο της Μητρόπολης, μαζί με άλλους ιερωμένους και προεστούς», ως ενεχόμενος, κατά το φιρμάνι, στο «κίνημα το παρασκευαζόμενον μεταξύ του ρωμαϊκού έθνους». Ο Χρήστος Αργυρίου, που ήξερε τον Κύριλλο, τον αναγνώρισε, πήρε το πτώμα στην πλάτη του, το πήγε σπίτι του και μέσα σ’ αυτό έθαψε το λείψανο. Περάσανε μερικά χρόνια και το 1829, σε στιγμές κάποιας ύφεσης, ζητάει ο δεσπότης της Αδριανούπολης τα λείψανα. Ο Αργυρίου ξεθάβει τα οστά και τα παραδίνει. Όμως, στο σπίτι του, από τότε, έκαιγε ακοίμητη κανδήλα και «στο μέρος που ήταν θαμμένο το λείψανο του πατριάρχη το θεωρεί πια ιερό, είναι το ιερότερο μέρος του σπιτιού του. Τα χρόνια περνούν, σιγά σιγά όλοι στο χωριό μάθανε για τον τάφο του. Κάθε νοικοκυρά θεωρεί υποχρέωσή της να πάει να συγυρίσει το δωμάτιο που ’ταν θαμμένος ο πατριάρχης και ν’ ανάψει το καντήλι με λάδι που έφερε από το σπίτι της, για την ψυχή του αγίου, για το καλό του σπιτιού της…».
»Τα χρόνια και πάλι διαβήκανε και προσκυνητάρι χτίστηκε στο σημείο της ταφής του πατριάρχη, ένα είδος μικρού εκκλησιδίου, που έγινε τόπος προσκύνησης και ευλάβειας προς τον εθνομάρτυρα». Η πρωτοβουλία για την ανέγερση του προσκυνηματικού ναϊδίου ήταν του δισέγγονου του μυλωνά Δημήτρη Αργυρίου και του Συλλόγου Πυθιωτών Αθήνας.
Ο Γιάννης Αργύρης (John Argiris) μας εντυπωσιάζει με την ταυτότητα του γενεαλογικού του δέντρου και πάνω απ’ όλα για την επιστημονική αναγνώριση σε όλο τον πλανήτη για τα επιστημονικά και ερευνητικά επιτεύγματά του. Από την πλευρά του πατέρα του είναι απόγονος του Ρήγα Φεραίου και από την πλευρά της μητέρας του ανιψιός του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Η αφήγηση του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας είναι μια μεγάλη αφήγηση για τον Θρακικό Ελληνισμό και ένα πολύτιμο κομμάτι της συνολικής εθνικής αφήγησής μας. Καθοριστική ήταν η συμβολή του στο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΛΛΩΝ ΤΗΣ NASA και στην κατασκευή της σκεπής του Ολυμπιακού Σταδίου του Μονάχου όπου τελέστηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1972. Επί σειρά ετών διηύθυνε το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Στουτγάρδης και ήταν ο πρώτος ξένος που αναλάμβανε τη διεύθυνση ενός παρόμοιου τεχνολογικού επιστημονικού ινστιτούτου. Γλίτωσε τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης μετά από πληροφορία περί σύλληψής του από μια θρυλική μορφή του Γερμανικού στρατού τον στρατηγό Φον Κανάρις, για τις ελληνικές ρίζες του οποίου γίνεται πολύς λόγος και αρκετοί είναι αυτοί που τον συνδέουν με το γενεαλογικό δέντρο του εθνικού μας πυρπολητή, αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Κωνσταντίνου Κανάρη. Ο Γιάννης Αργύρης (John Argiris) είναι ένας ακόμη διακεκριμένος Έλληνας της Διασποράς κι από τους σημαντικότερους Έλληνες στο χώρο της θερμοδυναμικής και των εφαρμοσμένων μαθηματικών. Η διοργάνωση ενός διεθνούς συνεδρίου επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων (1913-2013) από τη γέννησή του στην πρωτεύουσα της Βάδης-Βυρτεμβέργης, τη Στουτγάρδη, είναι μια οφειλόμενη τιμή για μια μεγάλη προσωπικότητα του νεότερου Ελληνισμού.
Η ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ.
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΕΩΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΩΝ.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
ΔΕΙΚΤΕΣ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΟΡΟΣΗΜΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ
ΜΙΚΡΑ ΡΥΑΚΙΑ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΒΑΛΛΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΤΑΜΟ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΩΘΕΙ ΣΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΜΑΣ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ, Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΠΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΡΑΚΗ.
ΕΥΘΥΝΗ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΔΙΚΤΥΑ, ΘΕΣΜΟΥΣ, ΣΥΣΣΩΜΑΤΩΣΕΙΣ.
ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΝΔΕΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ «ΚΟΙΝΟΝ ΘΡΑΚΩΝ» ΑΠΟΚΤΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑ…
................................................................................................................................................................
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στον "ΒΟΡΕΑ"(τεύχος 59) τον Μάϊο του 2010, πριν 12 χρόνια, και αποκτά μια νέα υπογράμμιση! Είναι πλέον καιρός να μιλήσουμε για τη "φαντασιακή θέσμιση"(για να τιμήσουμε και τα 100 χρόνια(1922-2022) του Κορνήλιου Καστοριάδη, "ενός ρωμαλέου στοχαστή στο χώρο του ευρωπαϊκού πνεύματος", με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη) της Θρακικής Διασποράς: ΕΙΝΑΙΝ ΠΛΕΟΝ Η ΩΡΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΡΑΚΩΝ!
Για λόγους ιδιαίτερους και υψηλού πολιτιστικού συμβολισμού, που αποδίδει το μέγεθος ενός Παγκόσμιου Έλληνα, του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρήμ που την έβγαλα πριν λίγες μέρες στο Μουσείο των Καραθεοδωρή στη Νέα Βύσσα, όπου εικονίζεται μαζί με τον Άλμπερτ Άϊνσταϊν, είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, που ότι κι ανκάνουμε θα είναι λίγο! Με τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, τον Γενάρχη του Γένους των Καραθεοδωρή, Στέφανο Καραθεοδωρή και τον κορυφαίο επιστήμονα στην υπολογιστική μηχανική Γιάννη Αργύρη(John Argyris) μπορούν να υπάρξουν απίστευτες συνέργειες και να μιλήσουμε όχι μόνο ως Θράκη αλλά και ως Ελλάδα και Ελληνισμός με όλο τον κόσμο! Ένα τεράστιο εγχείρημα και όραμα, που θα είναι μια μεγάλη διανοητική συνεισφορά στα 100 χρόνια(1923-2023) από την ίδρυση της Νέας Ορεστιάδας, της νεότερης πόλης της Ελλάδας!
.jpg)
 |
| Τάκης Πολυλογίδης-Σωτήρης Μπέδρελης-Βασίλης Ζηλιασκόπουλος |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου