Έμαθα, δυστυχώς, εκ των υστέρων για την Ημερίδα-συνδιοργάνωση Δήμου και Συλλόγου Φίλων Κέας. Μπράβο και στους δυο. Άλλο ένα μπράβο στο Δήμο, για δημοσιοποίηση «Απολογισμού». Ρώτησα κάποιους, που παραβρέθηκαν. Σχολιάζω δυο θέματα:
α) Ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Νοτίου Αιγαίου είπε «…η πώληση νερού, που γίνεται στη Τζιά είναι παράνομη»! Δεν είδα κάτι για αυτό στον «Απολογισμό»! Προφανώς, «δεν ακούμπησε» τους παρόντες νυν και πρώην Δημοτικούς άρχοντές μας. Λέγεται εύστοχα «Στη Τζιά (εγώ συμπληρώνω, «και όχι μόνο»), το νερό καλύπτεται από «omertà». Βεβαίως, αυτό κρατάει μισό αιώνα...
β) Ο Δήμος προωθεί δυο εγκαταστάσεις αφαλάτωσης θαλασσινού νερού, σε Οτζιά και Κούνδουρο, συνολικής δυναμικότητας 2.400 m3/24h! Η τεχνολογία της αφαλάτωσης, όντως, μπορεί να μετατρέπει μέχρι και θαλασσινό νερό σε νερό κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, ακόμα και πόσιμο νερό. Όμως, το κάνει με δυσβάστακτες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Δεν είναι μόνο το ότι είναι πολύ ηλεκτροβόρα. Τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν παγκόσμια αναπτυχθεί περί την αφαλάτωση, παρουσιάζοντάς την ως «πανάκεια» στη λειψυδρία. Η προπαγάνδα τους κυρίεψε και την Ελλαδίτσα μας. Εγκαταστάσεις αφαλάτωσης-τέρατα έγιναν και διαρκώς επεκτείνονται στη Μύκονο, στη Σαντορίνη κι αλλού. Η κατάχρηση της αφαλάτωσης είναι περιβαλλοντικά ολισθηρή. Θεωρώ την αφαλάτωση φτηνή δικαιολογία παραδομένων στον υλισμό (Life Style) κοινωνιών, προκειμένου να εξακολουθούν ασύστολα να ασελγούν σε βάρος του περιβάλλοντος. Κλείνουν μάτια και αυτιά στα καμπανάκια της επιστήμης, για υπερθέρμανση του πλανήτη (κλιματική αλλαγή). Δεν αρνούμαι μια συμπληρωματική συμβολή και της αφαλάτωσης, όμως, με φειδώ. Τα 6 ήδη εγκατεστημένα στο νησί «μηχανήματα» παραγωγής και πώλησης πόσιμου νερού θεωρώ εξαιρετικά παραδείγματα. Όμως, είναι ικανότητας μόλις 1% των προωθούμενων για Οτζιά και Κούνδουρο! Αξιοποιούμε, άραγε, ποσοτικά και ποιοτικά σωστά το νερό της βροχής, που πέφτει στο νησί; Εκείνον το ρημάδι «Νόμο-Πλαίσιο για το Νερό» ούτε καν τον ξέρουμε…
«Για να έχουμε Τζιά και αύριο» πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορεί κυνηγώντας την «αρπαχτή» του τουρισμού διαρκώς να χτίζουμε οικοδομές (πολλές με πισίνα), ταβέρνες, μπαρ, να απλώνουμε ξαπλώστρες σε όλες τις παραλίες κτλ. Θα το πληρώσουμε ακριβά αυτό. Αρμενίζουμε στραβά. Είναι λάθος να βάζουμε όλα τα αυγά μας σε ένα καλάθι, τον τουρισμό. Δεν είναι αυτή η συνταγή της βιώσιμης ανάπτυξης.
Τα νερά της Τζιάς πρέπει να τα βλέπουμε όχι αποσπασματικά, αλλά σε συνδυασμό με άλλους κρίσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες (απορρίμματα, λύματα (δηλ. αποχετεύσεις), μεταφορές-κυκλοφοριακό κτλ). Χρειαζόμαστε μια ανεξάρτητη διεπιστημονική εκτίμηση της λεγόμενης «Φέρουσας Ικανότητας» του νησιού, δηλαδή, του πόση ανάπτυξη μπορεί να αντέξει η Τζιά, χωρίς το περιβάλλον της (κύρια αιτία της ανάπτυξής της) να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Με αυτήν καθορισμένη, να θεσμοθετήσουμε ένα συμβατό Τοπικό Χωροταξικό Σχέδιο. Αυτό επιτάσσουν και πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, σε σχετικές προσφυγές.
Σάκης Γαλιγάλης, Κέα, 6944 109794, e-mail: agali15669@gmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου