Θέμα: Έβρος: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος «θανάτου»
Η ανακοίνωση της αναστολής λειτουργίας έντεκα σχολικών μονάδων στον Έβρο δεν
έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στους Εβρίτες. Περισσότερο έμοιαζε ως το χρονικό ενός
προαναγγελθέντος θανάτου που η ασφυκτική πίεση του δημογραφικού προβλήματος στην
ακριτική περιοχή του Έβρου έχει επιβάλει ανεπιστρεπτί, λειτουργώντας ως ένας ακόμη κρίκος
στην αλυσίδα της δημογραφικής συρρίκνωσης που βιώνει επί χρόνια ο ακριτικός μας νομός.
Τα σχολεία δεν είναι απλώς εκπαιδευτικές δομές. Είναι δείκτης ζωής ενός τόπου. Όταν
ένα σχολείο παύει να λειτουργεί, αυτό σημαίνει ότι έχουν ήδη χαθεί οι οικογένειες, τα παιδιά
και οι προοπτικές που θα το κρατούσαν ανοιχτό. Και όταν κάθε χρόνο παρατείνονται οι
αναστολές λειτουργίας σχολικών μονάδων, επιβεβαιώνεται ότι το δημογραφικό πρόβλημα όχι
μόνο δεν αντιμετωπίζεται, αλλά εντείνεται όλο και περισσότερο.
Τα κλειστά σχολεία, στα χωριά του ορεινού όγκου αλλά και στις πεδινές περιοχές,
συμπληρώνουν την εικόνα αποδυνάμωσης του κεντρικού και του βορείου Έβρου. Η
εγκατάλειψη της υπαίθρου, η πληθυσμιακή διαρροή προς το εξωτερικό και τα μεγάλα αστικά
κέντρα, αλλά και η εσωτερική μετακίνηση προς την Αλεξανδρούπολη, οδηγούν σε έναν φαύλο
κύκλο: λιγότεροι κάτοικοι, λιγότερες υπηρεσίες, ακόμη λιγότερες προοπτικές για νέες
οικογένειες.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν μετά τις πανηγυρικές κυβερνητικές εξαγγελίες για την
ανασυγκρότηση του Έβρου, τα κίνητρα μετεγκατάστασης και την οικονομική ενίσχυση των
10.000 ευρώ για τη μεταφορά κύριας κατοικίας στην περιοχή. Οι εξαγγελίες, όμως, δεν αρκούν
όταν δεν συνοδεύονται από σταθερές θέσεις εργασίας, ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες,
σύγχρονες υποδομές, αξιόπιστες μεταφορές και πραγματικές δυνατότητες για να μείνουν και
να δημιουργήσουν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους.
Στον Έβρο των έρημων χωριών, των περιορισμένων ευκαιριών απασχόλησης, του
εγκαταλειμμένου σιδηροδρόμου, των κλειστών παραγωγικών μονάδων, της καμένης γης και
των δοκιμαζόμενων αγροτών και κτηνοτρόφων, η κυβέρνηση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το
δημογραφικό με αποσπασματικά και ανεφάρμοστα μέτρα, τα οποία έχουν παγιώσει και
καταστήσει έρμαιο το νομό μας στις επικοινωνιακές φιέστες της κυβέρνησης.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη: οι μέχρι σήμερα πολιτικές της απέτυχαν
παταγωδώς να ανακόψουν τη δημογραφική κατάρρευση του νομού.
Η δημογραφική συρρίκνωση του Έβρου δεν είναι μόνο ένα ζήτημα περιφερειακής
ανάπτυξης. Αφορά την κοινωνική συνοχή, την οικονομική βιωσιμότητα και την εθνική
ασφάλεια μιας ακριτικής περιοχής με ξεχωριστή γεωστρατηγική σημασία. Κάθε σχολείο που
παραμένει κλειστό αποτελεί ακόμη μία προειδοποίηση ότι ο χρόνος εξαντλείται.
2
Ο Έβρος δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα!
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο, μακρόπνοο και δεσμευτικό σχέδιο δημογραφικής και
παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα παρέχει πραγματικά κίνητρα παραμονής και
επιστροφής, θα στηρίζει την οικογένεια και θα εγγυάται ισότιμη πρόσβαση σε παιδεία, υγεία,
εργασία και υποδομές.
Τα σχολεία κλείνουν. Μαζί τους, όμως, σβήνει σταδιακά και η ζωή σε ολόκληρες
κοινότητες. Η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να αντιληφθεί ότι η εγκατάλειψη του Έβρου δεν
μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη διοικητικό ζήτημα. Είναι μια εθνική πρόκληση που
απαιτεί άμεση πολιτική βούληση, σχέδιο και πράξεις.
Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής Ν. Έβρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου