
Το Ζάππειο Παρθεναγωγείο κατασκευάσθηκε το 1885 με δωρεά του εθνικού ευεργέτη Κων/νου Ζάππη στη θέση όπου υπήρχε από το 1840 το πρώτο Παρθεναγωγείο της πόλης.
Το Ζάππειο λειτούργησε σαν εξατάξιο αστικό σχολείο στον κάτω όροφο και στο πάνω όροφο ήταν οι Ζαππίδες, που χωριζόταν σε τρία τμήματα. Ακόμη υπήρχε το γραφείο του Διευθυντή και των καθηγητών. Υπήρχε και ημιυπόγειο όπου το χρησιμοποιούσαν σαν εργαστήριο Φυσικής και Χημείας.
Σε μια αίθουσα απ’ τις επτά του ορόφου συστεγαζόταν και ο Ελληνικός Διδασκαλικός Σύλλογος Αδριανουπόλεως.
Το διδακτικό προσωπικό όσο και οι Ζαππίδες χρησιμοποιούσαν την είσοδο από την ανατολική πλευρά, δηλαδή της Ι. Τσιμισκή σήμερα Maatef caddesi ενώ οι μαθητές του σχολείου του κάτω ορόφου σαν είσοδο χρησιμοποιούσαν αυτή που ήταν και ο προαύλιος χώρος, της οδού Ιώνος Δραγούμη σήμερα cad Tütkocagi.
Ο κύριος φορέας στην εκπαιδευτική οργάνωση, ήταν η κεντρική εφορεία των εκπαιδευτηρίων της κοινότητας Αδριανουπόλεως που απαρτιζόταν από λόγιους επιστήμονες όπου πρόεδρος ήταν ο εκάστοτε Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, όπου γινόταν έλεγχος για την ποιότητα του διδακτικού έργου, διαχείριση της σχολικής περιουσίας, έλεγχος των εξετάσεων, διορισμός διδακτικού προσωπικού.
Οι Ζαππίδες διδασκόταν ΙΕΡΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΑ – ΦΥΣΙΚΗ – ΙΣΤΟΡΙΑ –ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ –ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΙΧΝΟΓΡΑΦΙΑ – ΓΑΛΛΙΚΑ- ΚΑΛΛΙΓΡΑΦΙΑ – ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ – ΕΡΓΟΧΕΙΡΟ.
Στην φωτογραφία βλέπουμε Βιβλίο που χρησιμοποιούσαν οι σπουδάστριες -ΛΕΞΙΚΟ ΓΑΛΛΙΚΩΝ- και ένα βιβλίο Ιστορίας.
Μαζί με το Απολυτήριο της Ζαππίδας Μαρίας Αρβανιτίδου υπήρχε και μια εργασία τους ποίημα που αναδεικνύει μια πραγματική ιστορία αυταπάρνησης και θυσίας στο χωριό Καστανιές απ’ τα τρία κορίτσια με το τίτλο «ΑΙ ΠΝΙΓΕΙΣΣΑΙ ΤΣΙΡΕΚΙΩΤΙΣΣΑΙ» που έγινε 20 Οκτωβρίου του 1912.
Το Ζάππειο Παρθεναγωγείο ήταν μια απ’ τις εστίες προόδου του Ελληνισμού. Οι Ζαππίδες που ξεχυθήκανε σε όλη την Αδριανούπολη τα περίχωρα και τη Θράκη όπου εκτός απ’ την εκπαιδευτική τους αποστολή ανέπτυξαν και σημαντική εθνική δράση βοηθώντας πάντα την ΕΛΛΑΔΑ να μην αποκοπεί … ή να μην ξεχαστεί…
Γκεντσίδης Δημήτρης
Είχε δημοσιευθεί στον Βορέα(τεύχος 15) τον Αύγουστο 2006, πριν 20 χρόνια!









Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου