Το Παραδοσιακό Παντοπωλείο της «Γαίας», του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμένου Γυναικών Τριγώνου, μαζί με το Εργαστήρι Ζυμαρικών και Εδεσμάτων, είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας των κατοίκων του Σπηλαίου. Είναι η μοναδική εναλλακτική για τα ψώνια και τα είδη τροφίμων, που διαφορετικά θα έπρεπε να τα προμηθευτούν από τα Δίκαια,τα Ρίζια κι ασφαλώς από τη Νέα Ορεστιάδα.
Για αρκετά χρόνια λειτουργούσε στο Παλιό Δημοτικό Σχολείο αλλά τώρα έχει μεταφερθεί στο κτίσμα Λιανουρίδη, όπου πριν πολλά χρόνια, αν δεν μ΄ απατάει η μνήμη μου, είχε το πρατήριο του ο συνεταιρισμός που παρείχε εφόδια και άλλα είδη στους συνεταιρισμένους αγρότες.
Στο Παραδοσιακό Παντοπωλείο υπάρχουν όλα τα προϊόντα της «Γαίας»(τραχανάς, ιφκάδια,κους κους, ουμάτς, λικέρ και γλυκά του κουταλιού) αλλά και τα κλασικά είδη διατροφής και όλα όσα χρειάζονται για τις ανάγκες ενός νοικοκυριού.
Είναι το τελευταίο παντοπωλείο στην ιστορία του Σπηλαίου στα 100 και πλέον χρόνια από την εγκατάσταση των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη, την Ανατολική Ρωμυλία, τον Πόντο και τον Αίμο σε μια πρωτόγνωρη αλληλεπίδραση που θα διαμόρφωνε και θα καθόριζε σημαντικά την ταυτότητα του χωριού και των κατοίκων του.
Από τα πρώτα παντοπωλεία ήταν αυτά του Γιώργου Γεωργίου(που αργότερα συνέχισε ο γιος του Βαγγέλης), του «Στογιάννη»-Ιωάννη Δημητριάδη,του Γιάννη Ψειράκη αλλά και του «Μασούρα»-Παναγιώτη Ζησίδη από την Ελιά. Στη συνέχεια, στον ίδιο χώρο, λειτούργησε το κρεοπωλείο του Σταύρου Γαβριηλάκη. Παραδίπλα είχε ανοίξει, μετά την επιστροφή του από τη Γερμανία, το δικό του κρεοπωλείο ο Γιώργο; Αναστασόπουλος, ο οποίος μάλιστα είχε φέρει μια μηχανή για να φτιάχνει λουκάνικα, τα οποία, όπως και κρέατα, τα πωλούσε ως τα Μαράσια! Το κρεοπωλείο που είχε δουλέψει(επίσης και ως μεζεδοπωλείο και καφενείο) ήταν του Απόστολου Τσαγκαράκη και της Σιδερής(το γένος Φραγγούδη). Αρχές της δεκαετίας, μετά τον γάμο του με τη Νίτσα Δοσίδου, ξεκίνησε την επαγγελματική δραστηριότητα του ο Χρήστος Μπαδαμπάς, που για 60 χρόνια θα είχε το παντοπωλείο του(ενώ τα τελευταία χρόνια είχε γίνει σούπερ μάρκετ). Υπήρχαν και δύο ζαχαροπλαστεία, το ένα του Στέλιου Ντουρανίδη και το άλλο «Η ΜΕΛΙΣΣΑ» του Γιάννη Κουκουβέλα με γλυκά του Κώστα Μπουρμά από τα Δίκαια,ενώ το «Υποβρύχιο» του ήταν μια ξεχωριστή γευστική εμπειρία για μικρούς και μεγάλους. Για αρκετά χρόνια είχαν λειτουργήσει δύο περίπτερα(με τις σοκολάτες της μισής δραχμής, που ήταν η πρώτη μας γευστική εμπειρία και μύηση στον γλυκό κόσμο της σοκολάτας πριν έρθει η γευστική πλημμυρίδα με τις σοκολάτες Milka από τη Γερμανία), το ένα της γιαγια-Αθανασούδαινας-Παναγιώτας Παπαδάκη,δίπλα στο σχολείο,και της γιαγιάς μου Αποστολίας Παπαθανάκη(το γένος Γιαννακίδου) δίπλα στην Παλιά Κοινότητα Σπηλαίου, για να κλείσει τον κύκλο του δίπλα στο ραφείο του κυρ Στέλιου Ντουρανίδη!
Ένα Παραδοσιακό Παντοπωλείο στο τέλος ενός κύκλου ή στην αρχή ενός νέου κύκλου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου