Πριν 60 χρόνια το 1966 παραιτούνταν από τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας για να πολιτευθεί ο Γεώργιος Μαύρος, μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του κεντρώου χώρου κατά τα μεταπολεμικά χρόνια.

\

]

 

 

17 ΙΟΥΝΙΟΥ 1966 / ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΥΡΟΣ

 

Στις 17 Ιουνίου 1966,πριν 50 χρόνια, παραιτείται από τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος για να πολιτευθεί  εκ νέου ο Γεώργιος Μαύρος, μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του κεντρώου χώρου κατά τα μεταπολεμικά χρόνια.

*

Γεννήθηκε στο Καστελόριζο Δωδεκανήσου του 1909.

*

Σπούδασε νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Βερολίνου και από το 1932 εργάστηκε ως δικηγόρος.

*

Το 1937 εκλέχτηκε υφηγητής του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οποία δίδαξε ως τα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής (το 1942).

*

Ο Γεώργιος Μαύρος αναμίχθηκε στην ενεργό πολιτική ζωή μετά την Απελευθέρωση και αναδείχτηκε βουλευτής Αθηνών δέκα φορές (1946, 1950, 1951, 1956, 1958 με το «Κόμμα των Φιλελευθέρων», 1961, 1963, 1964 με την «Ένωση Κέντρου», 1974 με την «Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις» και 1977 με την  «Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου») και βουλευτής Επικρατείας δύο φορές (1981 και 1985), ως ανεξάρτητος, συνεργαζόμενος με το ΠΑ.ΣΟ.Κ).

*

Κατά τη μακρόχρονη αυτή θητεία του στην πολιτική κονίστρα της χώρας, ανέλαβε πολλές φορές κυβερνητικά χαρτοφυλάκια: υφυπουργός «παρά τω πρωθυπουργώ» (1945-46), υφυπουργός (1945-1946) και στη συνέχεια υπουργός Δικαιοσύνης (1946), στην πρώτη μεταπολεμική κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη, υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην τελευταία κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη (1949), υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Αλεξάνδρου Διομήδη (1949-50), υπουργός Οικονομικών στην τελευταία κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (1951), υφυπουργός και στη συνέχεια υπουργός Εθνικής Αμύνης (1952) στην τελευταία κυβέρνηση του Νικόλαου Πλαστήρα, υπουργός Συντονισμού στις δύο τελευταίες κυβερνήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου 91963 και 1964) και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1974).

*

Ο Γεώργιος Μαύρος έθεσε την προσωπική του σφραγίδα στις πολιτικές εξελίξεις της τελευταίας 30αετίας.

*

Στενός συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου κατά την περίοδο του «Ανένδοτου Αγώνα» (1961-1963), ανέλαβε –μετά την άνοδο της «Ένωσης Κέντρου» στην εξουσία (1963)- την ευθύνη της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής και μεταξύ 1964-66 (αφού προηγουμένως παραιτήθηκε από τη βουλευτική και την υπουργική ιδιότητα) διατέλεσε διοικητής της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος.

*

Στα χρόνια της δικτατορίας πρωταγωνίστησε (μαζί με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Γιάννη Ζίγδη και άλλους πολιτικούς ηγέτες) σε σειρά αντιδικτατορικών κινήσεων και εκδηλώσεων, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις.

*

Ως υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (1974), ο Μαύρος αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στις διεθνείς συναντήσεις για το Κυπριακό (διαπραγματεύσεις της Γενεύης, Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ).

*

Κατόπιν, ως εκλεγόμενος πρόεδρος της «Ένωσης Κέντρου», πήρε μέρος στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές (17 Νοεμβρίου 1974), κατά τις οποίες το κόμμα του αναδείχτηκε δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη με (60 έδρες) και ο ίδιος κατέλαβε τη θέση του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

*

Ακολούθησαν οι εκλογές του 1977, οπότε η υπό την ηγεσία του «Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου» (μετονομασία της «Ένωσης Κέντρου») ηττήθηκε παίρνοντας μόνο 112 έδρες.

*

Η νέα αυτή ήττα οδήγησε στην πολυδιάσπαση του κεντρώου χώρου, στην παραίτηση του Μαύρου από την ηγεσία της «Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου» και στη δημιουργία –από αυτόν και ορισμένους οπαδούς του- ενός νέου κόμματος, με την επωνυμία «Παράταξη Κέντρου», το οποίο δεν εξεδήλωσε πάντως καμιά πολιτική παρουσία.

*

Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 και του 1985, ο Μαύρος όπως προαναφέρθηκε συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος στους συνδυασμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ και εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας.

*

Εκτός από τις καθαρά πολιτικές του δραστηριότητές ου, ο Μαύρος διατέλεσε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ το 1949 και το 1950, καθώς και μέλος του Συμβουλίου Διοικητών της Διεθνούς Τραπέζης Ανασυγκροτήσεως (1949-50).

*

Επίσης, πήρε μέρος στις διασκέψεις της Διεθνούς Κοινοβουλευτικής Ενώσεως (Κάϊρο, Βελιγράδι, Ρώμη, Βαρσοβία, Λονδίνο, Αθήνα, Βρυξέλες) καθώς καις τις διασκέψεις της Διεθνούς Τραπέζης και του Νομισματικού Ταμείου (Παρίσι, Ουάσιγκτον, Τόκυο).

*

Χρημάτισε επίσης διευθυντής του νομικού περιοδικού η Θέμις (1935-40).

*

Από το συγγραφικό έργο του Μαύρου, ξεχωρίζουν οι μελέτες:

Ζητήματα εκ της διακρίσεως κινητών και ακινήτων εις το Κληρονομικόν Δίκαιον (1936) και

Τα ναυτικά προνόμια εις το Ναυτικό Διεθνές Δίκαιον (1939).

Μετέφρασε ακόμη (το 1929) το Ιδιωτικόν Διεθνές Δίκαιον του Ουώκερ.

Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στις 9 Μαΐου 1995.