Πιστεύει
ότι αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα σήμερα είναι Δράση όχι λόγια, αλλά
Δράση τώρα, κι όχι αύριο. Ο Στέφανος Μάνος αποτιμά την μέχρι τώρα πορεία
του, συζητά για την διαγραφή του από την Ν.Δ. και την συμπόρευσή του με
το ΠΑΣΟΚ και σημειώνει: «Το μόνο που με κρατάει είναι η ελπίδα ότι
μπορώ ακόμη να κάνω πράγματα. Στην πολιτική ήμουν από την πρώτη στιγμή
μόνο και μόνο για να μπορέσω να συμβάλω ώστε να διορθωθούν ορισμένα
πράγματα που τα έβρισκα στραβά. Δυστυχώς από στραβά πάμε πολύ καλά,
είναι γεμάτος ο τόπος.» και παράλληλα τονίζει «Αυτό που με στεναχωρεί
είναι ότι βλέπω κάθε μέρα ευκαιρίες για να γίνουν πράγματα, να
διορθώσουμε πράγματα, οι οποίες περνούν ανεκμετάλλευτες διότι έχουμε
δεύτερης κατηγορίας πολιτικό προσωπικό, δεύτερης, τρίτης, τέταρτης…»
Στέφανος Μάνος:
«Έχουμε δεύτερης κατηγορίας πολιτικό προσωπικό, δεύτερης, τρίτης, τέταρτης…»
Μια από τις αρχές της διαλεκτικής είναι ότι τα πράγματα μετασχηματίζονται στο αντίθετό τους, έχει συμβεί και σε σας κύριε Μάνο;
Έχω
παχύνει πολύ, στις ιδέες, όμως, δεν νομίζω ότι έχω αλλάξει. Υπάρχει μια
σταθερότητα στον τρόπο που βλέπω τον κόσμο και δεν νομίζω ότι είχα
λάθος όπως τον έβλεπα. Απλά με την πάροδο του χρόνου αυξάνεται ο αριθμός
των ανθρώπων που λένε ή παραδέχονται ότι στο παρελθόν είχα δίκαιο μ’
αυτά που είπα. Μου λένε δικαιώθηκες ή καμία φορά μου λένε ότι βιάστηκες
να τα πεις, αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι η εμπειρία μάλλον
δικαίωσε αυτές τις απόψεις τόσα χρόνια.
Ο πολιτικός λένε είναι οι ιδέες του. Φτάσατε στο σημείο να τις θεωρείτε λανθασμένες;
Όχι
δεν νομίζω ότι ήταν λανθασμένες οι ιδέες, αλλά μπορεί πράγματι να μην
εξηγήθηκαν σωστά, να μην εξηγήθηκαν επαρκώς ή να μην έδωσα και σημασία
στην εξήγησή τους, να θεώρησα ότι είναι και αυτονόητες, αλλά δεν νομίζω
ότι ήταν λάθος οι ιδέες.
«Το
χρέος ή θα το αφανίσουμε ή θα αφανίσει την χώρα» λέγεται ότι είχε πει ο
Ανδρέας Παπανδρέου, τώρα πού βρισκόμαστε, στο παρά πέντε του αφανισμού
της χώρας;
Του
αφανισμού όχι, για την ώρα. Αλλά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε εξ
αιτίας και της οικονομικής κρίσης σε οριακή κατάσταση και αυτό φαίνεται
από το γεγονός ότι η Ελλάδα αναγκάζεται να δανείζεται όλο και πιο ακριβά
σε σχέση με τους άλλους. Εμείς έχει φθάσει να πληρώνουμε τέσσερις
φορές πιο υψηλά από το επιτόκιο των Γερμανών, ενώ πριν δύο χρόνια
ήμασταν σχεδόν το ίδιο. Αυτή είναι μια αλλαγή που κατά κάποιο τρόπο
είναι ένα καμπανάκι προειδοποίησης, πλησιάζουμε στα όριά μας.
Μεσούσης της κρίσης τι το διαφορετικό θα κάνατε αν ήσασταν στη θέση του Κ. Καραμανλή;
Θα
ανακοίνωνα ότι δεν θα επιβάλω κανένα νέο φόρο το 2009. Δεύτερον, δεν θα
αλλάξω κανένα υφιστάμενο φόρο με το πρόσχημα της αλλαγής, αυτό που θα
ανακοίνωνα είναι ότι το 2009 δεν θα ξοδέψω ούτε ένα ευρώ το οποίο δεν
έχω στην τσέπη μου. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα ξοδέψω χρωστώντας αυτά που
ξοδεύω, θα είχα τα λεφτά και μόνο τότε θα τα ξόδευα. Αυτό θα ήταν ένα
σοκ, θα σήμαινε μια κατακόρυφη πτώση των δαπανών του δημοσίου. Νομίζω
ότι είναι κάτι που το χρειαζόμαστε, το χρειαζόμαστε γιατί το μεγαλύτερο
μέρος των κρατικών δαπανών σήμερα φεύγει χωρίς καμία δικαιολογία, δεν
ξέρουμε καν που πάνε. Το είχε πει και ο κ. Προβόπουλος, για το 30% των
δαπανών δεν ξέρουμε καν ποιος είναι ο αποδέκτης. Είναι απίστευτο να
λέγεται, έπρεπε την άλλη μέρα να είχε γίνει θύελλα.
Ζήσατε
μεγάλες στιγμές χαράς και στιγμές αναχωρητισμού στην πολιτική, τι είναι
αυτό που σας κρατάει ακόμη και δεν πηγαίνετε στο σπίτι σας;
Το
μόνο που με κρατάει είναι η ελπίδα ότι μπορώ ακόμη να κάνω πράγματα.
Στην πολιτική ήμουν από την πρώτη στιγμή μόνο και μόνο για να μπορέσω να
συμβάλω ώστε να διορθωθούν ορισμένα πράγματα που τα έβρισκα στραβά.
Δυστυχώς από στραβά πάμε πολύ καλά, είναι γεμάτος ο τόπος. Αλλά έχω την
εντύπωση ότι έχω τις δυνάμεις, τις ιδέες και τις γνώσεις για να κάνω
πράγματα ακόμη τα οποία θα είναι χρήσιμα σε πάρα πολλούς τομείς. Λυπάμαι
όταν βλέπω νεώτερους πολιτικούς οι οποίοι για το μόνο το οποίο
ενδιαφέρονται είναι για την καρέκλά τους. Μου κακοφαίνεται πάρα πολύ
όταν έρχεται ένας νέος Υπουργός, ο οποίος επιπόλαια χαλάει αυτό το οποίο
βρήκε έτοιμο. Δεν έκανε τίποτα ο κος Στυλιανίδης απλώς χάλασε, παρέλαβε
τις λεωφορείο-λωρίδες, τις οποίες εγώ ξέρω τι πέρασα για να τις
καθιερώσω για πρώτη φορά, για τις οποίες είχαν αντισταθεί μέχρι τώρα
στις πιέσεις να τις καταργήσουν Υπουργοί και των δύο κομμάτων, και τώρα
αρχικώς υπέκυψε ο κύριος Λιάπης, άλλη περίπτωση κακού Υπουργού, ο οποίος
χαρίστηκε στους ταξιτζήδες της Θεσσαλονίκης, και τώρα έχουμε τον κ.
Στυλιανίδη. Τα βλέπω και λέω ότι αυτό είναι το παράδειγμα του Σίσυφου,
προσπαθείς – προσπαθείς για να φτάσεις κάπου και έρχεται ένας άλλος που
σε μια νύχτα τα χαλάει όλα.
Συμπορεύεται κανείς στην πολιτική και με ανθρώπους με τους οποίους δεν συμφωνεί για παράδειγμα εσείς με τον κύριο Λιάπη…
Φυσικά
συμπορεύεσαι. Προσπαθείς με συλλογικές διαδικασίες να ξεπεράσεις τη
διαφωνία, αν ένας βουλευτής ή υπουργός λέει και κάτι άλλο.
Αλήθεια, κύριε Μάνο, χρειάστηκε να περάσει χρόνος πολύς για να ξεπεράσετε ψυχολογικά την διαγραφή σας από την Ν.Δ.;
Εξακολουθώ
να θεωρώ ότι ήταν μια πολύ μεγάλη πολιτική ατιμία εκ μέρους του κ.
Καραμανλή η οποία με ενόχλησε ακόμη περισσότερο επειδή δεν βρέθηκε ένας
από αυτούς τους κυρίους της Ν.Δ. να πει του αρχηγού τους τι είναι αυτά
που κάνεις. Ήταν συνεργάτές μου παλιοί, κάποιοι ανεδείχθησαν και από
μένα, ήξεραν ότι τα μισά από τα φερόμενα ως επιτεύγματα της Ν.Δ. έχουν
την δική μου υπογραφή. Μαζεύτηκαν όλοι αυτοί και είπαν ότι διώχνουμε
οριστικώς το Μάνο από την Ν.Δ. ήταν πολιτική ατιμία, η οποία
χαρακτηρίζει αυτούς που την έκαναν…
Οι ατιμίες και η αγνωμοσύνη δεν λείπουν από την πολιτική –και όχι μόνο- ζωή…
Σύμφωνοι,
αλλά εγώ πάντως αυτά τα παίρνω στα σοβαρά. Διότι υπάρχουν διάφοροι
τύποι που σου λένε ότι αυτά γίνονται στην πολιτική. Μπορούν να γίνονται
στην πολιτική όπως την ξέρουν, αλλά εγώ δεν τα κάνω, δεν τα κάνω και δεν
τα ανέχομαι. Και έχω διευκρινίσει σε όσους μου λένε: «Γιατί δεν γυρνάς
στην Ν.Δ.»ότι δεν επιστρέφω στην Ν.Δ. γιατί δεν τα ανέχομαι, μπορεί να
συνεργαστώ όταν έχουμε ένα κοινό πολιτικό στόχο, να επιτύχουμε κάτι,
αλλά να ενταχθώ στην Ν.Δ. σε ένα μαγαζί που μου συμπεριφέρθηκε μ’ αυτόν
τον τρόπο δεν το κάνω.
Και το πέρασμά σας από το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε ποικίλα σχόλια…Πώς το αποτιμάται τώρα;
Για
μένα ήταν πολύ θετικό, θα μου επιτρέψετε να πω ότι ήταν πολύ θετικό και
για το ΠΑΣΟΚ αλλά θα φανεί στη συνέχεια. Εκεί τα πράγματα ήταν πολύ
διαφορετικά. Ο κύριος Παπανδρέου δήλωσε ότι θεωρούσε αδιανόητο να μην
είμαι στην Βουλή. Ήρθε στην συνέχεια σπίτι μου και μου πρότεινε να
ενταχθώ στο Επικρατείας διατηρώντας την ανεξαρτησίά μου, θα μπορούσα να
λέω αυτά που θέλω εγώ και το δέχθηκα. Ο
κ. Παπανδρέου τήρησε στο ακέραιο αυτά που συμφωνήσαμέ, ούτε μια φορά
προσπάθησε να με μεταπείσει. Πάρα πολλές φορές ήμουν αντίθετος μ’ αυτά
που έλεγε το ΠΑΣΟΚ. Στην Βουλή ήμουν ο μόνος από την αντιπολίτευση που
στήριξα τις αλλαγές στο Σύνταγμα για την Παιδεία, κόντρα στο ΠΑΣΟΚ. Είπα
τότε ότι ο Νόμος της κας Γιαννάκου θα φέρει μικρή διαφορά, καλύτερα από
το 11 που είχε η παιδεία - με άριστα το 20- να φτάσουμε στο 12 με το
Νόμο της κυρίας Γιάννακου, από το να μείνει στο 11. Μου δόθηκε η
ευκαιρία να ακούσω από πολύ κοντά τι λέει το ΠΑΣΟΚ και παράλληλα πολλοί
στο ΠΑΣΟΚ άρχισαν να ακούν τι λέω, για μερικούς από αυτούς απεδείχθη
ωφέλιμο.
Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, όπως διαφαίνεται στις δημοσκοπήσεις, θεωρείτε ότι θα είναι ένας επαναλαμβανόμενος φαύλος κύκλος;
Νομίζω
ναι. Δυστυχώς ο Γιώργος Παπανδρέου, αντί να διατηρήσει την αρχική
γραμμή που του έλεγαν: «Γιώργο άλλαξέ τα όλα» τελικώς υπέκυψε σε όλα.
Μετά από όλες αυτές τις υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς νομίζω ότι αν
κερδίσει τις εκλογές και έχει αυτοδυναμία- πράγμα το οποίο απεύχομαι
διότι μόνο τότε υπάρχει ελπίδα να διορθωθούν- θα είναι άλλη μια εμπειρία
στην βουλή όμοια μ’ αυτή του Καραμανλή.
Αυτό το βαθύ ρεύμα απαξίωσης κάθε έννοιας πολιτικής που σχηματίζεται στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας σας ανησυχεί;
Ο
κόσμος αντιδρά σ’ αυτά τα οποία βλέπει, στις εμπειρίες, στα καθημερινά.
Είναι λογική εξέλιξη να υπάρχει αυτή η απαξίωση, με στεναχωρεί, αυτό
που δεν μου αρέσει είναι ότι πολλοί έχουν παραδώσει τα όπλα, λένε: ααα
δεν γίνεται τίποτα και αυτό προσπαθούμε τώρα με την «Δράση» να
αντιπαλέψουμε. Ας δουν λίγο ποιοι είναι οι άνθρωποι που απαρτίζουν την
«Δράση», είναι ένας κι ένας, είπαν «βάζουμε στην άκρη τις αναστολές μας
για την πολιτική, βάζουμε στην άκρη τις πολιτικές μας προτιμήσεις και
συμμετέχουμε σ’ αυτή την κοινή προσπάθεια». Αυτό πρέπει να δει ο κόσμος
και δυστυχώς δεν ξέρω αν θα έχουμε τον τρόπο και τα μέσα να το
μεταφέρουμε, διότι το διάστημα είναι σύντομο, πολλές από τις εφημερίδες
και τα μεγάλα κανάλια έχουν τις δικές τους προτεραιότητες και
προτιμήσεις και δεν τους αρέσουν αυτά τα οποία λέμε εμείς. Δυστυχώς
έχουμε ένα πρόβλημα το πώς θα φτάσει αυτό το οποίο λέμε στον τελευταίο
ψηφοφόρο.
Σωστά λοιπόν λέγεται ότι η πολιτική ζωή του τόπου χειραγωγείται από τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα και τα Μ.Μ.Ε….
Το
βλέπω. Μια από τις μεγάλες εφημερίδες της χώρας μας δεν έχει καν
ανακοινώσει ότι δημιουργήθηκε η «Δράση», δεν αφιέρωσε ούτε ένα μονόστηλο
για να πει ότι υπάρχει ένας νέος πολιτικός σχηματισμός. Ελπίζουν ότι
αν δεν το μάθει κανένας, δεν θα μας ψηφίσει και κανένας.
Θα
δοκιμαστεί ο πολιτικός σχηματισμός σας στην κάλπη των Ευρωεκλογών, πώς
βλέπετε να εξελίσσεται η Ε.Ε. στο παγκόσμιο σκηνικό, πρωταγωνίστρια ή
παρίας της δύσης;
Πάντως,
τώρα παριστάνει την πρωταγωνίστρια χωρίς να είναι. Το θέμα είναι ότι
για μας έχει πολύ μεγάλη σημασία να συμβάλουμε όσο είναι δυνατόν
περισσότερο με ενεργό παρουσία, ώστε να γίνει η Ευρώπη πρωταγωνίστρια με
ενεργότερη συμμετοχή. Δυστυχώς μας απασχολούν τα λιγότερο ουσιαστικά
και δεν κοιτάμε το συμφέρόν μας. Το συμφέρόν μας θα ήταν να ενισχύσουμε
την λογική ότι η Ευρώπη να αποκτήσει μια δομή που θα της επιτρέπει να
παίζει πολύ σημαντικό ρόλο.
Στο
τέλος αυτής της προσπάθειας θα σας ικανοποιεί και μόνο το γεγονός ότι
εσείς τουλάχιστον τολμήσατε, όπως λέτε στην διακήρυξή σας;
Ό,τι
κι αν γίνει και όσο το μυαλό μου είναι σε καλή κατάσταση, δεν πρόκειται
να σταματήσω. Το 2007 δεν έλαβα μέρος στις εκλογές, αλλά ό, τι έκανα
πριν στην Βουλή και δεν μάθαινε κανείς, άρχισα να το κάνω γράφοντας στις
εφημερίδες και το μάθαιναν πολλοί περισσότεροι. Αυτό που με στεναχωρεί
είναι ότι βλέπω κάθε μέρα ευκαιρίες για να γίνουν πράγματα, να
διορθώσουμε πράγματα, οι οποίες περνούν ανεκμετάλλευτες διότι έχουμε
δεύτερης κατηγορίας πολιτικό προσωπικό, δεύτερης, τρίτης, τέταρτης…
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα τους είχε λέτε απολύσει ή δεν θα τους είχε καν επιλέξει;
Ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε τη γνώση, είχε το όραμα πού ήθελε να πάει
και είχε την ικανότητα να κινητοποιεί ακόμη και μέτριους, ήξερε να
κάνει αυτή την δουλειά πολύ καλύτερα από τους σημερινούς
Μαρία Νικολάου
..........................................................................................................................................................
Είχε δημοσιευτεί στον "Βορέα"(τεύχος 47) τον Μάιο 2009, πριν 17χρόνια!
