Ένας υπερήφανος κι ευτυχισμένος παππούς ακούει την εγγονή του να μιλάει για νανοϊατρική στην καρδιά του Πυθίου!

 Ο βετεράνος και μάχιμος πρόεδρος της της Τοπικής Κοινότητας Πυθίου Γιώργος Σαρίδης έχει στο πλευρό του την εγγονή του Μάγδα Σαρίδου κι απολύτως δικαιολογημένα αισθάνεται υπερήφανος κι ευτυχισμένος για τα όσα μας λέει για την εξέλιξη και τη νανοϊατρική, που ήταν το επιστημονικό πεδίο των μεταπτυχιακών σπουδών της! Είχα κάποια χρόνια να τη δω και στα χρόνια που μεσολάβησαν, συνέβησαν πολλά και όμορφα στη ζωή και τις σπουδές της, ενώ σήμερα είναι μια ερευνήτρια υψηλής επιστημονικής συγκρότησης και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα,αλλά ο ακαδημαϊκός κύκλος της μένει να ολοκληρωθεί κατακτώντας άλλες κορυφές της γνώσης! Πάντως και την προηγούμενη φορά, όταν την είχα πρωτογνωρίσει, πριν 8 χρόνια, το Πύθιο Διδυμοτείχου γιόρταζε τα 100 χρόνια(1918-2018) από την ανέγερση του Μνημείου Πεσόντων για τους Γάλλους Στρατιώτες κατά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο! Τότε η Μάγδα ως γαλλόφωνη είχε τη δική της συμβολή στην επιτυχία της διοργάνωσης στην υποδοχή του Γάλλου Ακόλουθου Άμυνας η παρουσία του οποίου ήρθε να υπογραμμίσει και σ΄αυτή την περιοχή τις σχέσεις Ελλάδας-Γαλλίας. Φέτος το Πύθιο υποδέχθηκε την αντιπροσωπεία του Πολιτιστικού Συλλόγου Μυστρά, που βρέθηκε στην περιοχή για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις για τα 700 χρόνια(1326-2026) από τη Γέννηση του Μανουήλ Καντακουζηνού, του Πρώτου Δεσπότη του Μυστρά, που τα πρώτα βήματα του άρχισαν από το Πϋθιο από το πυργόκαστρο του πατέρα του Ιωάννη ΣΤ΄Καντακουζηνού, του γεννήτορα μιας πανίσχυρης βυζαντινής δυναστείας η επιρροή της οποίας φτάνει μέχρι τις μέρες μας και συνιστά ένα τεράστιο ιστορικό και πολιτιστικό κεφάλαιο όχι μόνο για τη Θράκη και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης αλλά και για την Ελλάδα! Το παράδειγμα της Μάγδας Σαρίδου ΄έρχεται να υπογραμμίσει το καταπληκτικό ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό της περιοχής μας, που είναι ένας ανεκμετάλλευτος πολιτιστικός και αναπτυξιακός πόρος! Ο τόπος και οι άνθρωποι του πάντα 

μας επιφυλάσσουν εκπλήξεις και δυνατές συγκινήσεις!

Μανουήλ Καντακουζηνός, ο πρώτος Δεσπότης του Μυστρά-Ομιλία του συγγραφέα-ιστορικού ερευνητή Νικολάου Κουφού στο Πνευματικό Κέντρο Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρούπολης-Τραϊανούπολης και Σαμοθράκης για τα 700 χρόνια(1326-2026) από τη γέννηση του πρώτου δεσπότη του Μυστρά!

 1
Σεβαστοί Πατέρες, εκπρόσωποι των Ιερών Μητροπόλεών σας,
επίσημοι προσκεκλημένοι, εκλεκτό ακροατήριο:
Με ιδιαίτερη συγκίνηση ως Λάκωνας την καταγωγή και Εβρίτης
εξ αγχιστείας, όπως εύστοχα ανέφερε η προλαλήσασα
Αντιπεριφερειάρχης της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και
Θράκης, κυρία Φανή Μπαχαρίδου, αλλά και ο εκλεκτός φίλος και
δημοσιογράφος, Σταύρος Παπαθανάκης, συμμετέχω ως ομιλητής
στην εμβληματική εκδήλωση – αφιέρωμα στον πρώτο Δεσπότη
του Μυστρά, Μανουήλ Καντακουζηνό.
Θερμές ευχαριστίες απευθύνω στους διοργανωτές, τους κυρίους
Ιωάννη Ζαμπούκη και Δημήτριο Κελεμίδη για τη μεγάλη τιμή προς
το πρόσωπό μου, να μου αναθέσουν την κεντρική ομιλία της
αποψινής εκδήλωσης και ελπίζω να τους δικαιώσω ως προς το
αποτέλεσμα.
Η ίδρυση του Μυστρά συνδέεται με την πρώτη άλωση της
Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους της Δ΄
Σταυροφορίας το 1204: η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δυστυχώς,
κατακερματίζεται, η Πελοπόννησος παραχωρείται στη φράγκικη
οικογένεια των Βιλλεαρδουίνων, που ιδρύει το Πριγκηπάτο της
Αχαΐας και λίγα χρόνια αργότερα, το 1249, ο φράγκος πρίγκιπας
Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος κτίζει το κάστρο του Μυζηθρά στην
κορυφή του ομώνυμου λόφου, σε θέση καίρια για τον έλεγχο της
κοιλάδας του Ευρώτα.
Το κάστρο αυτό θα αποτελέσει τον πυρήνα της μετέπειτα
καστροπολιτείας του Μυστρά, μιας από τις σημαντικότερες
υστεροβυζαντινές πόλεις. Η καστροπολιτεία του Μυστρά, που
βρίσκεται πλησίον της περιοχής της Αρχαίας Σπάρτης, οφείλει την
ύπαρξή της σε ένα πολεμικό γεγονός, που συνέβη περίπου
εξακόσια πενήντα χιλιόμετρα βορειότερα από αυτήν, στη θέση της
σημερινής πόλης της Καστοριάς. Εκεί, το 1259, στη μάχη της
Πελαγονίας, ο φράγκος πρίγκιπας Βιλλεαρδουίνος, συλλαμβάνεται
αιχμάλωτος από τους Βυζαντινούς. Για την απελευθέρωσή του ο
βυζαντινός αυτοκράτορας, απαιτεί ως λύτρα την παράδοση των
κάστρων της Μονεμβασίας, της Μαΐνης και του Μυζηθρά, τα οποία
και παραδίδονται τρία χρόνια αργότερα, το 1262.

1 Ομιλία του Νικολάου Ι. Κουφού, στην εδήλωση – αφιέρωμα για τον Μανουήλ Καντακουζηνό για τα
700 χρόνια από τη γέννησή του, που συνδιοργάνωσαν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πυθιωτών Έβρου, με
την Ε.ΠΟ.Φ.Ε. στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως, το Σάββατο, 31
Οκτωβρίου 2026.

2
Η ασφάλεια, που παρέχει -ο οχυρός από τη φύση του- λόφος
του Μυστρά, θα προσελκύσει τον πληθυσμό της Λακεδαιμονίας σε
αυτόν, γεγονός που θα αποτελέσει την απαρχή της εξέλιξής του,
στο σημαντικότερο αστικό κέντρο της περιοχής. Το 1289 η
''κεφαλή'', δηλαδή ο επαρχιακός διοικητής των βυζαντινών κτίσεων
της Πελοποννήσου, μεταφέρει την έδρα του από τη Μονεμβασία
στο Μυστρά, ενώ το 1349 ο Μυστράς γίνεται η πρωτεύουσα του
ημιαυτόνομου Δεσποτάτου του Μορέως με πρώτο ''Δεσπότη'' τον
Μανουήλ Καντακουζηνό, γιο του αυτοκράτορα Ιωάννη Στ΄ και της
Ειρήνης Ασανίνας, κόρης του Ανδρόνικου Παλαιολόγου Ασάν,
πρωτοστράτωρα και επίτροπο του Μορέως, από το 1316 ως το
1322.
Το αξίωμα του Δεσπότη, είχε καθιερωθεί από το 1163, επί
βασιλείας Μανουήλ Α΄ του Κομνηνού, ως το υψηλότερο στην
υστεροβυζαντινή αυλική ιεραρχία, αμέσως μετά τον αυτοκράτορα,
και απονεμόταν συνήθως στους μικρότερους γιους ή τους
γαμπρούς του αυτοκράτορα, αφού ο πρωτότοκος συνήθως
στεφόταν ως συμβασιλεύς.
Ο Μανουήλ, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1326. Κατά
τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1341-1347) υποστήριξε και
συμπαραστάθηκε ενεργά στον πατέρα του Ιωάννη τον ΣΤ΄,
μάλιστα το διάστημα 1343-1347 διετέλεσε διοικητής της Βέροιας
Ημαθίας. Το 1348 διετέλεσε διοικητής Κωνσταντινούπολης, κατά
την απουσία του πατέρα του σε εκστρατεία στη Θράκη. Το 1349,
ανακηρύχθηκε Δεσπότης και εστάλη να κυβερνήσει την
απομακρυσμένη επαρχία του Μυστρά, όπου είχε υπηρετήσει ο
παππούς του 30 χρόνια πριν, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση την
επαρχιών του κράτους στην Πελοπόννησο.
Με βάση το αυτοκρατορικό πρωτόκολλο και τις επιβεβλημένες
συμμαχίες της εποχής, ο νεαρός Δεσπότης δε θα αναχωρούσε
από την Κωνσταντινούπολη αν πρώτα δε νυμφευόταν. Για τον
σκοπό αυτό, επιλέχθηκε από τους αρμοδίους η Ισαβέλλα των
Λουζινιάν. Ήταν κόρη του ηγεμόνα της Κύπρου, που ήταν συνάμα
και βασιλιάς της Μικρής Αρμενίας, του Γκυ ντε Λουζινιάν. Εκείνες
τις ημέρες όμως μια ακόμα βαριά σκιά σκέπαζε την πληγωμένη
από τον εμφύλιο αυτοκρατορίαˑ εκτός από το διαλυμένο σύστημα
διοίκησης και τη φτώχεια των απλών πολιτών, ο τόπος είχε ζωστεί
με το φάσμα του θανάτου και οι άνθρωποι έτρεμαν από το φόβο
του μελλοθάνατου.
Η βουβωνική πανώλη, η μεγαλύτερη από τις πανδημίες που
γνώρισε η Ευρώπη και τις στέρησε τα 25 από τα 75 εκατομμύρια,
του πληθυσμού της, ήρθε από τη Ρωσία με γενουάτικα πλοία στη
Μαύρη Θάλασσα και άρχισε να θερίζει ανεξέλεγκτα τους κατοίκους

3
των βυζαντινών επαρχιών. Το Μαύρο Θανατικό θα πλήξει και την
αυτοκρατορική οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη και ο Ιωάννης
ΣΤ΄ Καντακουζηνός θα θρηνήσει την απώλεια του μικρότερου γιου
του, του Αδρόνικου.
Μέσα σε όλες αυτές τις θλιβερές και απαισιόδοξες συνθήκες, ο
νεαρός Μανουήλ Καντακουζηνός, μόλις 23 ετών, πρέπει να
αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη το καλοκαίρι του 1349,
αφού όπως αναφέρει ο φιλόλογος και έγκριτος Σπαρτιάτης
μελετητής, Δημήτριος Κατσαφάνας, σύμφωνα με νεότερη έρευνα,
ανέλαβε τη διακυβέρνηση του δεσποτάτου στις 25 Οκτωβρίου του
1349.
Και συνεχίζει ο ίδιος: «Βαριά η αποστολή του. Να επιβάλει την
τάξη στην ελεύθερη περιοχή του Μυστρά, όπου επικρατούσε
αναρχία, να απαλλάξει την Πελοπόννησο από τους Φράγκους και
να προστατέψει τα παράλια από τις εισβολές πειρατών και
Τούρκων, ώστε να καταστεί επιτέλους ασφαλής η επικοινωνία με
την Κωνσταντινούπολη. Η Πελοπόννησος εκείνη την εποχή ήταν
κομμένη στα τρία. Ένα μέρος το κατείχαν οι Φράγκοι βαρώνοι,
άλλο κατείχαν οι Βενετοί και το υπόλοιπο, το νοτιοανατολικό, οι
Έλληνες».
Πράγματι, ο νεαρός Δεσπότης, οπλισμένος κυρίως με ψυχική
δύναμη, που πήγαζε από το αριστοκρατικό γένος των
Καντακουζηνών και τη βασιλική οικογένειά του, με την παιδεία, τη
στρατιωτική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη, το Διδυμότειχο
και το Πύθιο, με το φρούριο – προμαχώνα των Καντακουζηνών,
αλλά και την πρώιμη διοικητική εμπειρία, που είχε αποκτήσει ως
Διοικητής της Βέροιας και της Κωνσταντινούπολης, άρχισε να
αναπτύσσει τις εξαιρετικές πολιτικές και στρατιωτικές του
ικανότητες, που τον διέκριναν. Με τη διπλωματία εξασφάλισε το
νεοσύστατο κρατίδιό του, από τυχόν επιθετικές ενέργειες των
Λατίνων και με την οργάνωση ενός μικρού αλλά καλώς
εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου στρατιωτικού σώματος, επέβαλλε
την ειρήνη και την ασφάλεια, τόσο στις παραλιακές περιοχές, που
καταλήστευαν οι πειρατές, όσο και στην ενδοχώρα. Σύντομα όμως
διαπίστωσε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα γι’ αυτόν ήταν η
αντίσταση στο εσωτερικό του.
Πράγματι, δεν άργησε να εκδηλωθεί το πρώτο δυναμικό κίνημα
εναντίον του, από έναν από τους λεγόμενους «δυνατούς» του
τόπου, ονόματι Λαμπούδιο. Ο Λαμπούδιος, ο οποίος ανέλαβε να
συγκεντρώσει χρήματα από τους τοπικούς άρχοντες, για την
κατασκευή και συντήρηση ενός μικρού στόλου, κατά την επιθυμία
του Δεσπότη, ώστε να αντιμετωπισθούν οι κίνδυνοι που έρχονταν
από τη θάλασσα, αντί να συλλέγει χρήματα, ξεσήκωνε τους

4
άρχοντες, εναντίον του Δεσπότη Μανουήλ. Έτσι, μια ομάδα από
επαναστάτες, ξεκίνησε εναντίον του Μυστρά, αλλά όταν αυτοί
συναντήθηκαν με τον στρατό του Μανουήλ, που αποτελούνταν
από τριακόσιους μόνον άνδρες, νικήθηκαν εύκολα και η
επανάσταση κατέρρευσε.
Ένα δεύτερο κίνημα κατά του Μανουήλ θα εκδηλωθεί ύστερα
από τέσσερα – πέντε χρόνια, κατά την περίοδο που κορυφώθηκαν
οι δυναστικές έριδες των Καντακουζηνών και των Παλαιολόγων, οι
οποίες οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο και στην παραίτηση του
Ιωάννη Καντακουζηνού από αυτοκράτορα στα 1355. Με την
εκθρόνιση του αυτοκράτορα – πατέρα του Μανουήλ- οι
Πελοποννήσιοι έκαναν νέα αποστασία κατά του Δεσπότη, που τον
θεωρούσαν πια αποδυναμωμένο και χωρίς τη στήριξη της
κεντρικής εξουσίας, ωστόσο ο Μανουήλ, με τις δικές του δυνάμεις
και την ευστροφία του, κατάφερε να επιβάλλει σε όλους τη δύναμή
του και ο τόπος να ησυχάσει, προς όφελος των κατοίκων του, που
άρχισαν να δραστηριοποιούνται πλέον ως αγρότες και
κτηνοτρόφοι στην ύπαιθρο χώρα, η οποία πριν από την έλευση
του Δεσπότη στην Πελοπόννησο, ήταν τελείως έρημη από
ανθρώπους και εγκαταλελειμμένη. Η βελτίωση της ζωής των
φτωχών κατοίκων του Δεσποτάτου, τους έταξε στο πλευρό του
Μανουήλ, όταν κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1355, έφθασαν στον
Μυστρά ως νέοι κυβερνήτες, οι απεσταλμένοι του αυτοκράτορα
Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγου, οι αδελφοί Μιχαήλ και Ανδρέας Ασάνης,
εξαδέλφια του αυτοκράτορα, οι οποίοι αναγκάστηκαν να
επιστρέψουν άπρακτοι στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Μανουήλ Καντακουζηνός, δεν ισχυροποίησε μόνον πολιτικά
και στρατιωτικά το Δεσποτάτο του, ώστε αυτό ν’ αναδειχθεί σε
σοβαρό έρεισμα της καταρρέουσας αυτοκρατορίας, αλλά με την
παιδεία του, την αριστοκρατική καταγωγή και τα ευγενικά του
αισθήματα, το ανέδειξε σε ένα σημαντικό πνευματικό και
πολιτιστικό κέντρο, το οποίο αναπτύχθηκε έτι περισσότερο κατά τα
επόμενα χρόνια με την προσέλευση στον «Βράχο του Μυστρά»,
σημαντικών καλλιτεχνών, βιβλιογράφων και λογίων της
Κωνσταντινούπολης, με κυριότερο τον βυζαντινό φιλόσοφο και
μελετητή της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, Γεώργιο Γεμιστό ή
Πλήθωνα.
Ο Μανουήλ Καντακουζηνός, εξεμέτρησε το ζην το 1380 και το
πιθανότερο είναι ότι ετάφη στον Ναό της Αγίας Σοφίας, που ο ίδιος
ανήγειρε λίγο ψηλότερα από το Παλάτι, στην Πάνω Χώρα της
Καστροπολιτείας του Μυστρά. Είχε κυβερνήσει με σύνεση, τόλμη
και αποφασιστικότητα το Δεσποτάτο του Μυστρά επί τριάντα δύο
συνεχόμενα χρόνια. Ουσιαστικά, ίδρυσε λίγο ψηλότερα από την

5
Κοιλάδα του Ευρώτα, εκ της οποίας αναδύεται ιστορικώς και
πνευματικώς το κλέος της Αρχαίας Σπάρτης, ένα κράτος –
προάγγελο του Νέου Ελληνισμού, ο οποίος ξεκινάει από την
πτώση της βυζαντινής Αυτοκρατορίας (1204 – 1453), διατρέχει την
περίοδο της δουλείας, την Επανάσταση του 1821 και φτάνει μέχρι
τη νεότερη εποχή.

Σας ευχαριστώ θερμά !

Ο Σύλλογος Δημοτικών Υπαλλήλων Δήμου Ορεστιάδας με τη συμπασράσταση και την υποστήριξη της ΠΟΕ-ΟΤΑ και του Νομαρχιακού Τμήματος Έβρου της ΑΔΕΔΥ κατέθεσε υπόμνημα και έκανε παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο Ορεστιάδας, την Πέμπτη 29.10.2026, σχετικά με τη λειτουργία και τη στελέχωση της Υπηρεσίας Καθαριότητας και την προτεινόμενη ανάθεση δρομολογίων αποκομιδής απορριμμάτων σε ιδιώτη.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ορεστιάδα 30.10.2026
ΔΗΜΟΥ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ Αριθμ. πρωτ: 29

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Σύλλογος των Δημοτικών Υπαλλήλων του Δήμου Ορεστιάδας, με την παρουσία,
συμπαράσταση και υποστήριξη των:
• Δημήτριο Παπαδόπουλο, μέλος του Γενικού συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ και πρόεδρο
του συλλόγου εργαζομένων Δήμου Αλεξανδρούπολης
• Εμμανουήλ Κοντοστέλιο, μέλος του Γενικού συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ και πρόεδρο
του συλλόγου εργαζομένων ΟΤΑ Νομού Καβάλας.
• Χαρίλαο Κουσινίδη, Γενικό Γραμματέα του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ
κατέθεσε υπόμνημα και έκανε παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο Ορεστιάδας, την
Πέμπτη 29.10.2026, σχετικά με τη λειτουργία και τη στελέχωση της Υπηρεσίας
Καθαριότητας και την προτεινόμενη ανάθεση δρομολογίων αποκομιδής απορριμμάτων σε
ιδιώτη.
Συγκεκριμένα αναφέρθηκε ότι, με έγγραφό τους, οι εργαζόμενοι στην αποκομιδή
απορριμμάτων απευθύνθηκαν στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, εκφράζοντας τους
προβληματισμούς τους για την επόμενη ημέρα της αποκομιδής απορριμμάτων στον Δήμο
μας.
Τα ζητήματα που τέθηκαν αφορούσαν κυρίως τη στελέχωση της υπηρεσίας και την
ιδιαίτερα κακή κατάσταση του στόλου των οχημάτων. Συγκεκριμένα, απαιτούνται
τουλάχιστον επτά (7) απορριμματοφόρα για τη συλλογή σύμμεικτων απορριμμάτων (και ένα
(1) ακόμη πρέπει να υπάρχει διαθέσιμο σε περίπτωση βλάβης) και δύο (2) οχήματα για τη
συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών. Υπήρξαν, μάλιστα, ημέρες και εβδομάδες κατά τις οποίες
η υπηρεσία λειτουργούσε με μόλις δύο (2) ή τρία (3) απορριμματοφόρα συλλογής
σύμμεικτων απορριμμάτων, εξαιτίας βλαβών και καθυστερήσεων στην επισκευή τους.
Σε ότι αφορά τη σημερινή στελέχωση του τμήματος αποκομιδής απορριμμάτων και
ανακύκλωσης, τα στοιχεία καταδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος που καλείται να
αντιμετωπίσει ο Δήμος Ορεστιάδας.

Συγκεκριμένα, στο Τμήμα Αποκομιδής Απορριμμάτων υπηρετούν μόλις έξι (6)
εργαζόμενοι κατηγορίας ΥΕ, ειδικότητας καθαριότητας εξωτερικών χώρων, οι οποίοι
απασχολούνται στα απορριμματοφόρα. Άλλοι εννέα (9) εργαζόμενοι απασχολούνται στον
οδοκαθαρισμό, σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιατρού Εργασίας. Στην ειδικότητα ΔΕ Οδηγών
υπηρετούν έντεκα (11) οδηγοί απορριμματοφόρων.
Με βάση τις υπηρεσιακές ανάγκες που έχουμε επισημάνει, για την επαρκή
στελέχωση των απορριμματοφόρων και την ομαλή εκτέλεση των δρομολογίων απαιτούνται
τριάντα (30) εργάτες, ενώ σήμερα διατίθενται μόλις έξι (6). Αντίστοιχα, απαιτούνται περίπου
είκοσι δύο (22) οδηγοί, ενώ σήμερα διατίθενται μόλις έντεκα (11), εκ των οποίων ένας (1)
πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί άμεσα και ακόμη δύο (2) πληρούν της προϋποθέσεις και
μπορούν να συνταξιοδοτηθούν οποτεδήποτε.
Οι παραπάνω αριθμοί προκύπτουν από τις πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας,
καθώς και από την ανάγκη να μπορούν οι συνάδελφοι να κάνουν χρήση των δικαιούμενων
αδειών και ρεπό τους, δεδομένης της εργασίας τους τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες.
Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία της υπηρεσίας και η επαρκής
καθαριότητα του Δήμου, προς προστασία της δημόσιας υγείας.
Καθίσταται, επομένως, σαφής η τεράστια απόκλιση μεταξύ των πραγματικών
αναγκών και του διαθέσιμου προσωπικού.
Παρά ταύτα, στον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) του Δήμου υπάρχει
μόλις μία (1) κενή οργανική θέση κατηγορίας ΥΕ, ειδικότητας καθαριότητας εξωτερικών
χώρων, η οποία έχει προκηρυχθεί μέσω της διαδικασίας του ΑΣΕΠ (προκήρυξη 7Κ).
Η προκήρυξη μίας και μόνο θέσης όχι μόνο δεν δίνει ουσιαστική λύση στο πρόβλημα
της υποστελέχωσης της υπηρεσίας, αλλά ούτε καν το αντιμετωπίζει σε στοιχειώδη βαθμό.
Το πρόβλημα αυτό δεν προέκυψε αιφνιδίως. Η Δημοτική Αρχή και η διοίκηση του
Δήμου είχαν ενημερωθεί επανειλημμένα, τόσο εγγράφως όσο και προφορικώς, ήδη από την
έναρξη της θητείας τους. Το πρόβλημα προϋπήρχε και η λειτουργία της υπηρεσίας
υποστηριζόταν από εποχικό προσωπικό, οι συμβάσεις του οποίου είτε έχουν ήδη λήξει είτε
λήγουν τις επόμενες ημέρες.
Κατά το τρέχον έτος, το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε και μέσω τεσσάρων (4)
απευθείας αναθέσεων σε ιδιώτη εργολάβο, μίας (1) για κάθε Δημοτική Ενότητα, οι οποίες
επίσης λήγουν τις επόμενες ημέρες.
Η ιδιωτικοποίηση της Υπηρεσίας Καθαριότητας έχει ήδη αρχίσει. Σταδιακά, μέσω
της αποδυνάμωσης της δημοτικής υπηρεσίας και της έλλειψης επαρκούς προσωπικού,
δημιουργούνται οι συνθήκες για την ανάθεση ολοένα και μεγαλύτερου μέρους των
εργασιών σε ιδιώτες εργολάβους.
Η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένο κόστος για τον Δήμο και, κατ’
επέκταση, για τους δημότες, ενώ παράλληλα υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα της
υπηρεσίας. Την ίδια στιγμή, οι θέσεις εργασίας και το εργασιακό μέλλον των

εναπομεινάντων εργαζομένων τίθενται σε κίνδυνο, καθώς ενδεχόμενες μετακινήσεις τους
σε άλλες υπηρεσίες μπορεί να έχουν ως συνέπεια την απώλεια της υπαγωγής τους στα
Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
Για όλους αυτούς τους λόγους, η διατήρηση και η ενίσχυση της δημοτικής
Υπηρεσίας Καθαριότητας, με επαρκές μόνιμο προσωπικό και τα αναγκαία μέσα, αποτελούν
απαραίτητες προϋποθέσεις τόσο για την εξυπηρέτηση των πολιτών όσο και για την
προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Δημοτική Αρχή όφειλε να έχει αποτιμήσει εγκαίρως τις πραγματικές ανάγκες της
Υπηρεσίας Καθαριότητας και να έχει μεριμνήσει για τον αναγκαίο προγραμματισμό της
ενίσχυσής της. Θα έπρεπε να έχει προχωρήσει στην αύξηση των κενών οργανικών θέσεων,
δεδομένου ότι μέρος των προβλεπόμενων θέσεων έχει καταληφθεί από προσωπικό που
προσλήφθηκε σε άλλη διεύθυνση – τμήμα του Δήμου.
Εάν είχε προηγηθεί η τροποποίηση του ΟΕΥ, με τη δημιουργία και την πρόβλεψη
πρόσθετων οργανικών θέσεων, θα μπορούσε να καταστεί δυνατή η διεκδίκηση και η κάλυψή
τους μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών πρόσληψης, είτε μέσω της προκήρυξης 7Κ του
ΑΣΕΠ είτε, εναλλακτικά, μέσω της πρόσληψης προσωπικού με συμβάσεις ΙΔΟΧ οκτάμηνης
διάρκειας.
Η ύπαρξη ανεπαρκούς αριθμού οργανικών θέσεων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται
ως δεδομένο που αποκλείει την ενίσχυση της υπηρεσίας. Αντίθετα, όταν οι ανάγκες είναι
πάγιες και διαρκείς, απαιτείται έγκαιρη διοικητική μέριμνα για την προσαρμογή του
Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας στις πραγματικές λειτουργικές ανάγκες του Δήμου, με
τήρηση των νόμιμων διαδικασιών και των σχετικών δημοσιονομικών προϋποθέσεων.
Με το υπ’ αριθ. πρωτ. 27/22.10.2026 έγγραφό μας προς τον Δήμαρχο Ορεστιάδας,
επαναφέραμε, για ακόμη μία φορά, σειρά ζητημάτων που αφορούν τη στελέχωση της
υπηρεσίας, την επάρκεια του στόλου των απορριμματοφόρων, την κάλυψη των αναγκών
με μόνιμο και εποχικό προσωπικό, καθώς και τον σχεδιασμό της Δημοτικής Αρχής για το
μέλλον της αποκομιδής απορριμμάτων.
Ζητήσαμε συγκεκριμένη και έγγραφη ενημέρωση, επισημαίνοντας την ανάγκη
ενίσχυσης των δημοτικών υπηρεσιών με το απαραίτητο προσωπικό και τα αναγκαία μέσα.
Στις 27 Οκτωβρίου, ο Δήμαρχος κάλεσε σε συνάντηση το προσωπικό της υπηρεσίας
και μας ενημέρωσε ότι, στο πλαίσιο του νέου ΟΕΥ, πρόκειται να δημιουργηθούν επτά (7)
νέες θέσεις εργατών, ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, απαιτούνται είκοσι τέσσερις (24)
επιπλέον θέσεις.
Με την ευκαιρία αυτή, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι ο νέος ΟΕΥ εξακολουθεί να
μην έχει τεθεί υπόψη μας, παρά το γεγονός ότι η Δημοτική Αρχή δηλώνει εδώ και σχεδόν
δύο (2) χρόνια ότι είναι έτοιμος.
Στην ίδια συνάντηση, ο Δήμαρχος μας ενημέρωσε για την ειλημμένη απόφασή του
να αναθέσει σε ιδιώτη εργολάβο δύο (2) δρομολόγια αποκομιδής απορριμμάτων για χρονικό

διάστημα δύο (2) ετών, μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας, με ετήσιο κόστος τουλάχιστον
750.000 ευρώ.
Όπως αναφέρθηκε, τα δύο αυτά δρομολόγια εκτιμάται ότι θα καλύπτουν έργο
αντίστοιχο με τρία (3) έως τέσσερα (4) δρομολόγια που θα μπορούσαν να εκτελούνται από
τη δημοτική υπηρεσία.
Θεωρούμε απαραίτητο να τεθούν τα παραπάνω δεδομένα υπόψη του Δημοτικού
Συμβουλίου, ώστε να υπάρχει πλήρης ενημέρωση και να εξεταστούν όλες οι παράμετροι
πριν από τη λήψη σχετικών αποφάσεων.
Δεν παραγνωρίζουμε τις σημερινές δυσκολίες στην εκτέλεση των δρομολογίων
ούτε την ανάγκη να διασφαλίζεται καθημερινά η καθαριότητα του Δήμου. Ωστόσο, η
έλλειψη προσωπικού καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να εξεταστεί εάν έχουν
αξιοποιηθεί όλες οι δυνατότητες ενίσχυσης της υπηρεσίας πριν επιλεγεί μια τόσο σημαντική
οικονομική δαπάνη.
Η υποστελέχωση της Υπηρεσίας Καθαριότητας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται
αποκλειστικά ως πρόβλημα που επιβάλλει την ανάθεση εργασιών σε ιδιώτη. Αποτελεί
ταυτόχρονα ζήτημα διοικητικού προγραμματισμού, ορθολογικής οργάνωσης και έγκαιρης
πρόβλεψης των αναγκών του Δήμου.
Η Δημοτική Αρχή όφειλε να έχει καταγράψει τις πραγματικές ανάγκες σε
προσωπικό, να έχει αξιολογήσει την επάρκεια των προβλεπόμενων οργανικών θέσεων και
να έχει κινήσει εγκαίρως τις απαιτούμενες διαδικασίες για την αύξησή τους, εφόσον οι
υφιστάμενες θέσεις δεν επαρκούν.
Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε:
1. Να μην προχωρήσει η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της Υπηρεσίας Καθαριότητας και να
μην ανατεθούν σε ιδιώτη εργολάβο δρομολόγια αποκομιδής απορριμμάτων, πριν
εξαντληθούν οι δυνατότητες ενίσχυσης και εύρυθμης λειτουργίας της δημοτικής
υπηρεσίας.
2. Να προχωρήσει ο Δήμος στην προμήθεια νέων απορριμματοφόρων, ώστε να
καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας και να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη
εκτέλεση των δρομολογίων και να εξοικονομηθούν χρήματα από τη συντήρηση του
απαρχαιωμένου στόλου.
3. Να τροποποιηθεί άμεσα ο ΟΕΥ, με τη δημιουργία των απαιτούμενων κενών οργανικών
θέσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πραγματική και μόνιμη στελέχωση της
Υπηρεσίας Καθαριότητας με τον αναγκαίο αριθμό εργατών και οδηγών.
4. Να αντιμετωπιστεί άμεσα, εντός της ερχόμενης εβδομάδας, το πρόβλημα της έλλειψης
προσωπικού, με την εξεύρεση νόμιμης και λειτουργικά αποτελεσματικής λύσης, ώστε
να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της υπηρεσίας και η καθημερινή καθαριότητα του
Δήμου.

Εν κατακλείδι ενημερώνουμε εσάς τους δημοτικούς Συμβούλους όλων των
παρατάξεων αλλά κυρίως τον κόσμο που μας ακούει, ότι αν δεν βρεθεί άμεσα λύση
ενίσχυσης του προσωπικού του τμήματος Αποκομιδής Απορριμμάτων και Ανακύκλωσης, τις
επόμενες μέρες θα επιβραδυνθεί δραστικά ο ρυθμός συλλογής απορριμμάτων.
Και τέλος, απευθύνουμε έκκληση προς τους κατοίκους του Δήμου Ορεστιάδας να
επιδείξουν κατανόηση και να μην στρέφονται εναντίον των εργαζομένων της Υπηρεσίας
Καθαριότητας σε περίπτωση καθυστερήσεων στην αποκομιδή των απορριμμάτων.
Οι εργαζόμενοι καθημερινά καταβάλλουν προσπάθειες να ανταποκριθούν στις
ανάγκες του Δήμου, παρά τις σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και εξοπλισμού αλλά και τις
αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.
Οι καθυστερήσεις δεν οφείλονται στην αδιαφορία ή στην έλλειψη διάθεσης των
εργαζομένων, αλλά συνδέονται άμεσα με την υποστελέχωση της υπηρεσίας και τις συνθήκες
κάτω από τις οποίες καλούνται να εργαστούν.
Οι μόνοι που δεν ευθύνονται για την τραγική έλλειψη προσωπικού είναι οι ίδιοι οι
εργαζόμενοι.
Ζητούμε, επομένως, από τους δημότες να σταθούν πλάι μας και μαζί μας στη
διεκδίκηση αυτή, να αποφεύγουν την απόρριψη σε γεμάτους κάδους για να μην έχουμε
φαινόμενα υπερχείλισης κάδων, να δείξουν σεβασμό και κατανόηση προς το προσωπικό, το
οποίο δεν πρέπει να επωμίζεται την ευθύνη για προβλήματα που απορρέουν από τις
αποφάσεις της διοίκησης.
Η καθαριότητα της πόλης είναι υπόθεση όλων μας και η αντιμετώπιση των
προβλημάτων απαιτεί συνεργασία, υπευθυνότητα και έμπρακτη στήριξη των εργαζομένων.

Με εκτίμηση
Το Δ.Σ Συλλόγου
Δημοτικών Υπαλλήλων Δήμου Ορεστιάδας

"Μαντένια".λατομεία εξόρυξης πέτρας,στο δάσος Πετρωτών Τριγώνου Ορεστιάδας!

 

Γιάννης Ζαμπούκης και Δημήτρης Κελεμίδης, δύο βασικοί συντελεστές μιας υψηλού και πολλαπλού ιστορικού και πολιτιστικού συμβολισμού εκδήλωσης...

 ...για τα 700 χρόνια(1326-2026) από τη γέννηση του Μανουήλ Καντακουζηνού, του Πρώτου Δεσπότη του Μυστρά, που ήρθε να υπογραμμίσει τους πολυεπίπεδδους ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς της Θράκης με τον Μυστρά με φόντο το Βυζάντιο και την Ιταλική Αναγέννηση. Κορυφαίο ορόσημο και μια υψηλού επιπέδου και περιεχομένου πολιτισμική διαχείριση που θα μας επιφυλάξει πολλές και ενδιαφέρουσες εκπλήξεις στη συνέχεια και την εξέλιξη της! Άξιοι συγχαρητηρίων! Όπως και για όλους τους εθελοντές και εθελόντριες που είχαν καθοριστική συμμετοχή στην επιτυχία ενός γεμάτου τριήμερου που ήρθε να αναδείξει και να υπογραμμίσει το μοναδικό ιστορικό και πολιτιστικό απόθεμα του Έβρου και όλης της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης!