11 ΜΑΡΤΙΟΥ 1956
Η 6η
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ ΚΚΕ
ΚΑΘΑΙΡΕΙ ΤΟΝ
ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
Ο μήνας αυτός,
Μάρτιος του 1956, υπήρξε θυελλώδης και για τα εσωτερικά του ΚΚΕ. Μετά το 20ό
συνέδριο του ΚΚΣΕ (που ήταν το πρώτο επί ημερών Χρουτσόφ), άρχισε κι η αντίστροφη
μέτρηση κατά του Ζαχαριάδη, η οποία κορυφώθηκε περί τα μέσα Μαρτίου. Τότε,
ακριβώς, συγκλήθηκε η 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, με διεύρυνση,
όμως, της Κ.Ε. και από καθαιρεμένα στελέχη της, αλλά και άλλα μη μέλη. Σ’ αυτήν
ο Ζαχαριάδης αντιμετώπισε καταιγισμό κατηγοριών, των οποίων κύριος εισηγητής
ήταν ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ. Ρουμανίας Ντεζ. Κατά το κατηγορητήριο ο
Ζαχαριάδης, ο οποίος τελικά καθαιρέθηκε, ήταν ένοχος πρόκλησης φοβίας στο κόμμα, δημιουργίας των
ενδοελληνικών επεισοδίων της Τασκένδης (1955) και υπεύθυνος της έγκρισης της
Συμφωνίας της Βάρκιζας και της αποχής από τις εκλογές του 1946, ως και της
συμμετοχής στο δημοψήφισμα που έγινε υπό πολύ χειρότερες συνθήκες, της επί 17
μήνες καθυστέρησης της έναρξης του ένοπλου αγώνα (η απόφαση είχε ληφθεί στη 2η
Ολομέλεια κατά το Φεβρουάριο του 1946), του καταστροφικού και ‘απαράδεκτου»
συνθήματος για την αυτονόμηση της Μακεδονίας, του χαρακτηρισμού του
Δημοκρατικού Στρατού ως «σοσιαλιστικού» αντί ως «απελευθερωτικού», της
απόσεισης της ευθύνης για την ήττα του 1949, με παράλληλη την εμπλοκή του Τίτο
για «προδοσία»


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου