Και το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου πηγαίνει στη Muchacha από το Μεξικό!

Και το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου πήγε στη Muchacha από το Μεξικό, στην ταινία "ΡΟΜΑ" του Αλφόνσο Κουαρόν! Η επικαιρότητα ευνοούσε μια τέτοια επιλογή της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που ως κορυφαίος θεσμός της παγκόσμιας βιομηχανίας του Χόλυγουντ είναι πιο κοντά στις δημοκρατικές και φιλελεύθερες απόψεις και σίγουρα δεν θα έχανε την ευκαιρία να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα και όχι μόνο προς την κατεύθυνση του ενοίκου του Λευκού Οίκου στην Ουάσινγκτον, σε μια συγκυρία που η συζήτηση γύρω από το μεταναστευτικό φαινόμενο προκαλεί στης Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ποικίλες αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις και μάλιστα σε κορυφαίο θεσμικό πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο με φόντο το Τείχος στα αμερικανο-μεξικανικά σύνορα! Πάντα υπήρχε και θα υπάρχει μεγάλη δόση πολιτικής στις αποφάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου κι αυτό τον κανόνα τον τήρησε και σ΄αυτή την απονομή!

Ας έρθουμε, όμως, στην ιστορία της ταινίας. Το Μεξικό του 1970 ενέπνευσε τον Αλφόνσο Κουαρόν στο γύρισμα αυτής της εν μέρει αυτοβιογραφικής ταινίας γύρω από μια οικιακή βοηθό στο Μεξικό, που γίνεται αυτόπτης μάρτυρας μιας εποχής γεμάτης από επανάσταση, πόνο και αναταραχή. Αυτήν ακριβώς την εποχή βίωσε ως παιδί ο σκηνοθέτης Αλφόνσο Κουαρόν και μας τη μετέφερε με το δικό του αριστοτεχνικό τρόπο στη μεγάλη οθόνη.

Πριν 36 χρόνια, το 1983, έμαθα για τη ζωή των οικιακών βοηθών στη Λατινική Αμερική διαβάζοντας το βιβλίο του Ράινχαρτ Γιούνγκ με τίτλο "Muchacha-Οι αόρατες υπηρέτριες της Λατινικής Αμερικής". Στο οπισθόφυλλο αναφέρονται τα ακόλουθα ενδιαφέροντα, που περιγράφουν ένα κόσμο χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα και αξιοπρέπεια: "Στη Λατινική Αμερική θα υπάρχουν γύρω στα δέκα εκατομμύρια οικιακές βοηθοί(Muchacha). Υπηρέτριες, πολύ συχνά μικρά παιδιά. Έχουν πωληθεί στα αφεντικά τους, στους κυρίους τους! Εξευτελίζονται και ταπεινώνονται, είναι χωρίς δικαιώματα, σπάνια παίρνουν το μισθό τους. Σ΄αυτό το βιβλίο αφηγούνται οι ίδιες τα της ζωής τους, πως τις εκμεταλλεύονται καθημερινά, καταπιέζονται και σεξουαλικά κακοποιούνται. Και πως αντιστέκονται. Από την Αριστερά, την Εκκλησία και το Γυναικείο κίνημα δεν έχουν καμία υποστήριξη. "Πολλές υποσχέσεις, πολλές διακηρύξεις στα λόγια, πρακτικά τίποτα". Με την ελπίδα για αλληλεγγύη οι Muchachaw κατέστησαν δυνατή την έκδοση του βιβλίο.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1983 από τις εκδόσεις Lamuv.