Μέχρι και τη δεκαετία του 1970 το μπακιρτσόξυλο ήταν το βασικό εργαλείο για τη μεταφορά νερού στα νοικοκυριά! Και τα δρομολόγια ήταν πολλά, γιατί και οι ποσότητες νερού που έπρεπε να μεταφερθούν ήταν πολλές σε καθημερινή βάση. Συνήθως τα κορίτσια, στο πλαίσιο του καταμερισμού των εργασιών, ήταν αυτά που αναλάμβαναν αυτή τη δύσκολη υποχρέωση. Δυο μπακίρια νερό πέρα από το βάρος τους χρειάζονταν και τεχνική για να φτάσουν με το νερό που είχαν γεμίσει και να μην πάει στράφι ο κόπος και το δρομολόγιο. Μερικές φορές το μπακιρτσόξυλο γινόταν και μέσο τιμωρίας κι όταν τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, τα πιο ζωηρά πάντα, άκουγαν τη μάνα ή τη γιαγιά τους να λέει ότι θα "θα πιάσω μπακιρτσόξυλο", έπρεπε πολύ γρήγορα να βρεθούν σε απόσταση εκτός της εμβέλειας τους, γιατί ένα χτύπημα με μπακιρτσόξυλο, που ήταν γερό και ανθεκτικό ξύλο, θα το θυμόσουνα για μια ζωή!
Σταύρος Γ.Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου