"Οδεύοντας στα 50 χρόνια(1974-2024) από την "πρώτη προσπάθεια αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης" γίνεται περισσότερο από ποτέ επίκαιρο το ερώτημα και το αίτημα, πότε επιτέλους θα γίνει επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος το περίφημο Κάστρο του Καντακουζηνού στο Πύθιο Διδυμοτείχου;

Οδεύοντας στα 50 χρόνια(1974-2024) από την «πρώτη προσπάθεια αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης» γίνεται περισσότερο από ποτέ επίκαιρο το ερώτημα και το αίτημα, πότε επιτέλους θα γίνει επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος το περίφημο

Κάστρο του Καντακουζηνού στο Πύθιο Διδυμοτείχου

Από τότε που ασκώ τη δημοσιογραφία, από το 1983, γράφω για το Κάστρο του Καντακουζηνού στο Πύθιο Διδυμοτείχου, κι όπως είπα σε μια ομιλία μου στο χωριό, ελπίζω κάποια στιγμή να γράψω για τα εγκαίνια του επισκέψιμου πλέον οργανωμένου αρχαιολογικού χώρου! Αλήθεια, πότε επιτέλους θα γίνει αυτό; Είναι ένα εύλογο και άκρως επίκαιρο ερώτημα και αίτημα! Δεν ξέρω πότε και από ποιον θα απαντηθεί αλλά μέχρι τότε θα δικαιούμαστε να υποστηρίζουμε ότι η τοπική πολιτική εκπροσώπηση στερείται πλοήγησης και οράματος για τον τόπο! Σε ποια χώρα θα είχαν στη διάθεση τους ένα τόσα καλά διασωζόμενο κάστρο και δεν θα τον είχαν αξιοποιήσει;

Σε λιγότερα από τρία χρόνια θα συμπληρωθούν 50 χρόνια(1974-2024) από την «πρώτη προσπάθεια αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης! Στο βιβλίο τους «ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΠΥΘΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ», που κυκλοφόρησε το 2002 στην Καβάλα, από την 12^η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, οι αρχαιολόγοι Κωνσταντίνος Τσουρής και Αθανάσιος Μπρίκας έγραφαν: «Σχεδόν αμέσως μετά την ίδρυση της η 12^η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων άρχισε να ενδιαφέρεται για το μνημείο. Κατ΄αρχάς ο χώρος περιφράχθηκε και καθαρίστηκε. Το 1974 αναλήφθηκε η πρώτη προσπάθεια αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης με άμεσο στόχο την αναστηλωτική επέμβαση. Μια ομάδα αποτελούμενη από τον Ι. Κακούρη, τότε επιμελητή στην Καβάλα, και τον αρχιτέκτονα Μ. Κορρές, εγκαταστάθηκε στον εσωτερικό περίβολο. Η απόπειρα έληξε την 20ή Ιουλίου. Όταν η ομάδα ξύπνησε το πρωί είδε ανάμεσα στις σκηνές οπλισμένους στρατιώτες να έχουν λάβει θέση μάχης»!

Η μάχη όμως της ανάπτυξης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει κι ούτε λόγος να πούμε ότι την κερδίσαμε. Η πολιτιστική θωράκιση του Έβρου παραμένει ζητούμενο κι αν αυτή δεν  κερδηθεί, δεν μπορούμε να μιλάμε για μια εθνική περιφερειακή στρατηγική, Είναι καιρός για να αλλάξουν οι προτεραιότητες και οι ρυθμοί, αν θέλουμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον για την κοιτίδα των Καντακουζηνών, ΕΝΑ ΓΕΝΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ!

Σταύρος Παπαθανάκης