Το τελευταίο ζευγάρι βουβαλιών στο Πύθιο Διδυμοτείχου είχε ο παππούς Μόσχος Πολυσίου κι όπως φαίνεται κι από τη φωτογραφία μας σε σχετικά μεγάλη ηλικία μπορούσε να τα κουμαντάρει για τις αγροτικές εργασίες του. Εκεί που σταματούσαν οι αγελάδες, συνέχιζαν τα βουβάλια με τη φοβερή δύναμη τους. Ο κάμπος του Πυθίου είχε πάντα νερά που είναι ο κατάλληλος βιότοπος για τους νεροβούβαλους. Αν και κάποια χρόνια δεν υπήρχαν καθόλου στον Έβρο, τώρα βλέπουμε εκτροφές από τις Φέρες ως τα Δίκαια Τριγώνου Ορεστιάδας. Μακάρι να δούμε κάποια στιγμή να παράγονται τα περίφημα βουβαλίσια τυροκομικά προϊόντα, που θα αποκτήσουν φανατικούς καταναλωτές μεταξύ των γευσιγνωστών που αναζητούν ξεχωριστές γεύσεις και ιδιαίτερες γαστρονομικές εμπειρίες! Σίγουρα θα το χαιρόταν ο παππούς Μόσχος, που μοσχοπουλούσε το βουβαλίσιο βούτυρο στους καλοπληρωμένους και κοσμποπολίτες σιδηροδρομικούς υπηρεσιακούς παράγοντες των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους(ΣΕΚ) στο χωριό του σιδηροδρομικού σταθμού του Πυθίου, που ήταν μια στάση του θρυλικού Όριεντ Εξπρές, μια ξεχωριστή κοινωνία έξω από το χωριό, που ήξεραν να εκτιμούν την ποιότητα και την υψηλή διατροφική αξία του! Και κατά σύμπτωση, όταν πριν μερικές μέρες ήταν στην περιοχή μας ο συνονόματος του εγγονός και ομότιμος καθηγητής Χημείας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, Μόσχος Πολυσίου, "πέσαμε" πάνω σε έναν νέο επιστήμονα, το μοναδικό σε όλο τον Έβρο, που γνωρίζει τα βουβάλια και τις μεταποιητικές δυνατότητες για την παραγωγή γαλακτομικών-τυροκομικών προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας! Αυτός ο τόπος κρύβει πολλά μυστικά όχι μόνο στη γη του αλλά κυρίως στους ανθρώπους του! Αν τα ανακαλύψουμε ταυτόχρονα και τα δύο, τότε θα βρεθούμε σε μια ιστορική καμπή για το μέλλον του!
\Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου