Τοποθέτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των έργων της ΤΕΡΝΑ και της DAMCO ENERGY με φυσικό αέριο

ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗ   23-7-2020    

Τοποθέτηση της λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο (20/7/2020) για την ΜΠΕ των έργων ΑΣΣΚ της ΤΕΡΝΑ ΑΕ και της DAMCO ENERGY A.E. με καύσιμο Φ.Α.

 

Η Λ.Σ, απ’ την πρώτη στιγμή στο ΠΣ, είπε την αλήθεια.

Αποκάλυψε, πως στόχος της «απελευθέρωσης», απ’ την κρατική προστασία της ενέργειας και άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας, δεν ήταν η λαϊκή ευημερία, αλλά η δημιουργία κερδοφόρων πεδίων τοποθέτησης των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων των ομίλων.

Κεφαλαίων που λιμνάζουν και δεν μπορούν να επενδυθούν με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους.

Όταν όλες οι άλλες παρατάξεις και  τα κόμματά τους, προπαγάνδιζαν τα καθολικά, κοινωνικά οφέλη απ’ την πράσινη ανάπτυξη και απ’ την περιβόητη μεταλιγνιτική εποχή. Μόνο η ΛΣ και το ΚΚΕ αποκάλυπτε τους πραγματικούς στόχους της πολιτικής της πράσινης ανάπτυξης.

Όπως τη διαμόρφωση κινήτρων επενδύσεων, εισαγωγής νέων τεχνολογιών, ως διέξοδο για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια.

Σήμερα έχουμε αρκετή πείρα για να ξέρουμε ποιος είχε δίκιο.

Η ζωή απέδειξε πού οδηγεί η απελευθέρωση, η στροφή στην πράσινη οικονομία, γενικότερα ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης.

Η δραματική μείωση της λιγνιτικής παραγωγής, οι απολύσεις εργαζόμενων, οι εργολαβίες, η αύξηση της ανεργίας, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι στη Δυτική Μακεδονία είναι γνήσια τέκνα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της απελευθέρωσης της ενέργειας.

Η πολιτική της απελευθέρωσης, η ανάγκη περιορισμού της ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη, για να δημιουργηθεί αγορά για τα εναλλακτικά καύσιμα, οδήγησε σε δραστική μείωση της αξιοποίησης του λιγνίτη, δηλαδή, της βασικής, φθηνής, εγχώριας πηγής ενέργειας.

Και φθάσαμε να αξιοποιείται ως στρατηγικό καύσιμο για την ηλεκτροπαραγωγή το φυσικό αέριο, που αυξάνει την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας και την σπατάλη ενέργειας.

Οι ιδιωτικοί όμιλοι, που επενδύουν στην ηλεκτροπαραγωγή, προτιμούν το φυσικό αέριο, αφού το μικρό αρχικό κόστος οδηγεί σε μεγαλύτερα κέρδη.

Το εισαγόμενο φυσικό αέριο θα έπρεπε να αξιοποιηθεί για απευθείας καύση, για οικιακή χρήση, με προφανή οφέλη στην εξοικονόμηση ενέργειας και στη μείωση της λαϊκής επιβάρυνσης.

Όμως, η ηλεκτροπαραγωγή από φυσικό αέριο εκτινάσσεται συνεχώς την τελευταία περίοδο.

Αυτή η θεαματική πορεία του κλάδου της ενέργειας βασίστηκε σε απανωτές θυσίες των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων.

Όχι μόνο δεν ωφελήθηκαν απ’ την αύξηση της παραγωγικότητας όλη αυτή την περίοδο, αλλά γνώρισαν και γνωρίζουν μια επιταχυνόμενη πορεία σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης.

Την τελευταία δεκαπενταετία η λαϊκή οικογένεια είδε απανωτές ανατιμήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για αυταπάτες.

Ούτε η επιστροφή στο κρατικό μονοπώλιο, ούτε η κυβερνητική ρύθμιση της «απελευθερωμένης αγοράς» υπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

Ο κάθε μονοπωλιακός όμιλος αποφασίζει το αν, πότε και πού θα επενδύσει, ποιο καύσιμο θα χρησιμοποιήσει, με κριτήριο το μέγιστο ποσοστό κέρδους τους.

Με το ίδιο κριτήριο ανταγωνίζονται οι όμιλοι για την αρπαγή μεριδίων αγοράς και αυτό το κριτήριο εξηγεί τη λυσσαλέα μάχη ανάμεσα στη ΔΕΗ και στους ιδιωτικούς ομίλους για την κατανομή των κρατικών χρηματοδοτήσεων.

Και το πρόβλημα της ενέργειας είναι πολιτικό.

Για να υπηρετήσει ο ενεργειακός σχεδιασμός τη λαϊκή ευημερία πρέπει να απαλλαγεί απ’ τους νόμους της αγοράς, τους νόμους του καπιταλιστικού κέρδους.

Αποκαλύπτεται συνεπώς, πως και το πρόβλημα της ενέργειας είναι πολιτικό.

Για να λυθεί ριζικά απαιτείται γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με το καθεστώς ιδιοκτησίας των μονοπωλίων στον τομέα της Ενέργειας και συνολικά στην οικονομία.

Απαιτείται εντελώς διαφορετικό εναλλακτικό σχέδιο στην κοινωνική οργάνωση, στην οικονομία. Να κοινωνικοποιηθούν τα εργοστάσια, τα μέσα παραγωγής στη βιομηχανία, η γη, να καταργηθεί η σκλαβιά της μισθωτής εργασίας, να εδραιωθούν οι σχέσεις κοινωνικής ιδιοκτησίας, να υπάρξει επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία.

Μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης παραγωγής, με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά ο ενιαίος, αποκλειστικά κρατικός φορέας ενέργειας, ως μηχανισμός της εργατικής εξουσίας.

Σ’ αυτόν το ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης με τις εγχώριες ενεργειακές πηγές, τις πρώτες ύλες, τα μέσα παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της Ενέργειας να αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία, ο ενεργειακός σχεδιασμός θα μπορεί να αναπτύξει την παραγωγή και να ικανοποιεί συνδυασμένα το σύνολο των λαϊκών αναγκών.

Ο ενεργειακός σχεδιασμός θα διασφαλίζει:

α) Τη μείωση του βαθμού ενεργειακής εξάρτησης της χώρας.

β) Την εξασφάλιση επαρκούς λαϊκής κατανάλωσης.

γ)Τη διασφάλιση της υποδομής για την κάλυψη των αναγκών της κεντρικά σχεδιασμένης βιομηχανίας.

δ) Τη σχεδιασμένη ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών, όπως της Δυτικής Μακεδονίας και κλάδων.

ε) Την ασφάλεια των εργαζομένων του κλάδου, αλλά και των οικιστικών ζωνών και γενικότερα την ισόρροπη παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Πάνω από όλα θα κατοχυρώνει ότι το ενεργειακό προϊόν θα είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα.

Μόνο ο νέος τρόπος παραγωγής, η εργατική εξουσία, μπορεί να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητες του σημερινού επιπέδου ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων προς όφελος των κοινωνικών αναγκών.

Πάνω σ’ αυτό το έδαφος του νέου τρόπου παραγωγής, ο ενιαίος αποκλειστικά κρατικός φορέας ενέργειας θα μπορεί να επεξεργάζεται τη διευρυμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, πάνω σε συγκεκριμένους άξονες:

– Υπολογίζοντας το βέλτιστο ενεργειακό μείγμα με τη συνδυασμένη αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εγχώριων πηγών.

– Αξιοποιώντας τα νέα έργα στον ενεργειακό τομέα, ως μοχλού ανάπτυξης βιομηχανικών κλάδων της μεταποίησης και των κατασκευών.

– Υλοποίηση μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας και βελτίωσης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης, ελαχιστοποιώντας τις επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Για όλους αυτούς τους λόγους η Λαϊκή Συσπείρωση ψηφίζει ΚΑΤΑ.

 

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

 

ΤΡΕΛΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ