Δευτέρα 17 Αυγούστου 2020

Ο γάμος του Αθανασίου Παπαδαμάκη(από το Σπήλαιο Τριγώνου Ορεστιάδας) με την Κανελλιά Παπαζηλάκη(από το Ασημένιο Διδυμοτείχου), ο ορμητικός Άρδας, τα τρομαγμένα ζώα και οι οργανοπαίχτες Γιάννης Δημοσχάκης και Γιάννης Δεληγιαννίδης και το βιβλίο του Στέλιου Ντουρανίδη "ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ"

 


Αλλιώς τα είχαμε προγραμματίσει κι αλλιώς μας ήρθαν αυτό το καλοκαίρι λόγω της υγειονομικής απειλής του κορωνοϊού. Ο Στέλιος Ντουρανίδης θα είχε την τιμητική του στην αυλή του παλιού Δημοτικού Σχολείου Σπηλαίου, όπου σήμερα συνεχίζει μια άλλη παράδοση γνώσης των ανθρώπων της υπαίθρου για την Παρασκευή της τροφής τους ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Τριγώνου «ΓΑΙΑ». Θέλαμε να γιορτάσουμε τα 90 του χρόνια(1930-2020) και να επικεντρωθούμε στο ταξίδι της ζωής του μέσα από το βιβλίο του «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ», στο οποίο έχει διασώσει αυθεντικές ιστορίες και γεγονότα 80 και πλέον ετών από την κοινωνική ζωή του χωριού μας. Μια από τις ιστορίες αυτές αφορούν και το γάμο της κυρά-Κανελλιάς Παπαζηλάκη(από το Ασημένιο Διδυμοτείχου) με τον Αθανάσιο Παπαδαμάκη, ππυ επίσης είχε πολλούς συγγενικούς δεσμούς με το Ασημένιο, καθώς πολλοί κάτοικοι του Σπηλαίου, με καταγωγή από το Κούρτκιοϊ της Μακράς Γέφυρας Ανατολικής Θράκης, πρώτα είχαν εγκατασταθεί στο Ασημένιο και στη συνέχεια ανέβηκαν στο Σπήλαιο, όπου υπήρχε διαθέσιμη γη να τους διανεμηθεί. Οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν εύκολες και το γαμήλιο κάρο κινδύνεψε να ανατραπεί από τα ορμητικά νερά του Άρδα και τότε ήταν η ώρα των οργανοπαιχτών της εποχής Γιάννη Δημοσχάκη και Γιάννη Δεληγιαννίδη να αρχίσουν να παίζουν για να καθησυχάσουν τις αγελάδες που ήταν ανήσυχες στο πέρασμα του Άρδα με τη βάρκα, που συνήθως για τα χωριά μας γινόταν μέσω του Κεράμου.

Περισσότερα για την ιστορία μπορείτε να διαβάσετε από τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που σας παραθέτουμε. Την ιστορία αυτή συνήθιζε να την αφηγείται η κυρά Κανελλιά Παπαζηλάκη-Παπαδαμάκη στα παιδιά και στα εγγόνια της και σίγουρα στα 95 χρόνια θα το χαιρόταν ιδιαίτερα, αν βρισκόταν στο επίκεντρο μιας εκδήλωσης που θα αφορούσε ένα πολύ σημαντικό ορόσημο της ζωής της! Φρόντισε, όμως, ο κυρ-Στέλιος Ντουρανίδης να του δώσει μια άλλη ζωή για να μείνει ως αναπόσπαστο μέρος της τοπικής λογοτεχνίας και λαογραφίας. Αυθεντικά κομμάτια ζωής και σοφίας από το εντυπωσιακό παλίμψηστο των κατοίκων των παραδοσιακών αγροτικών κοινωνιών μας, που όσο τις γνωρίζουμε τόσο περισσότερα κατανοούμε για τον τρόπο και την οργάνωση του καθημερινού τους βίου, του αξιακού τους σύμπαντος, του παραγωγικού και πολιτιστικού πλούτου τους!

Θα ήταν ένα συλλογικό αντίδωρο στους προπάτορες της κοινότητας, που ήταν φορείς μακραίωνων παραδόσεων, με τις πορεύτηκαν μέσα στους αιώνες!

Στη φωτογραφία η Ελένη Μπεζιργιαννίδου με τη μητέρα της Κανελλιά Παπαδαμάκη.

Σταύρος Παπαθανάκης








Σταύρος Παπαθανάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου