Αδιαμφισβήτητα ο Γιάννης Γουγουλίδης, όπως μας μεταφέρουν τις εικόνες και τις πληροφορίες για τη δεκαετία του 1960, ήταν ένας από τους πρωτεργάτες του βόλεϊ στη Νέα Ορεστιάδα. Μέσα της δεκαετίας τον θυμούνται να κουβαλάει το φιλέ μαζί με τα δύο δοκάρια, για να στήσει το αυτοσχέδιο γήπεδο στα πεύκα στο Άλσος Αδριανούπολεως και οι νέοι της εποχής να μπολιάζονται με ένα άθλημα που έμελλε να σημαδέψει την κοινωνική-αθλητική-συλλογική ζωή της νεότερης πόλης της Ελλάδας. Ο Γιάννης Γουγουλίδης ήρθε σε επαφή με το άθλημα κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα, όταν είχε πάει για να σπουδάσει Τεχνικός Ηλεκτρονική στη Σχολή Αναστασιάδη. Είχε μάλιστα κι ένα πέρασμα από την ομάδα του Ατρόμητου Αθηνών και ίσως είναι ο πρώτος Εβρίτης που έπαιξε σε ομάδα του κέντρου αρκετά χρόνια πριν το εβρίτικο βόλεϊ μπει στο χάρτη και γράψει τη δική του ιστορία όπως ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης, ο Αθλητικός Όμιλος Ορεστιάδας(ΑΟΟ) και ο Έβρος Σουφλίου. Με την ίδρυση του ΑΟΟ είχε φτάσει τα 32 του χρόνια και ήταν "μεγάλος" για να μπει στην ομάδα αλλά παρακολουθούσε από κοντά την ομάδα και είχε καλή συνεργασία με τον Χρήστο Τασιούλη. Δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς εξαιτίας ενός εργατικού ατυχήματος, που συνέβη στον πομπό των μεσαίων στην ΕΡΑ Νέας Ορεστιάδας το 1973, ενώ είχε ξεκινήσει τις καλοκαιρινές διακοπές του και λίγο έξω από το Νέο Χειμώνιο ο ήχος δεν ήταν καλός κι επέστρεψε για να αποκαταστήσει τη βλάβη και μετά να συνεχίσει και πάλι το ταξίδι των διακοπών του! Ήταν να συναντήσει τη μοίρα του σε ένα σοκαριστικό ατύχημα, που συγκλόνισε τους συναδέλφους του που το έζησαν από κοντά και την τοπική κοινωνία της Νέας Ορεστιάδας.
Είναι μια πρώτη αναφορά για την προσφορά του Γιάννη Γουγουλίδη, όπως μου το ζήτησαν οι νέοι του Γυμνασίου Νέας Ορεστιάδας της δεκαετία του 1960, που μου εξέφρασαν την επιθυμία για μια αναφορά στη δεδομένη προσφορά του στο τοπικό βόλεϊ!
Η καταγραφή συνεχίζεται και ποτέ δεν είναι μια εύκολη, γιατί πάντα υπάρχουν εμφανείς και αθέατες συλλογικές και ατομικές διεργασίες αλλά κι αυτές είναι μέσα στη λογική και τα θέσμια της κοινωνίας και του αθλήματος!
Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου