"Στη ροή του ποταμού Έβρου", ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα με τους πρωταγωνιστές του να βιώνουν συνταρακτικά γεγονότα που άλλαξαν τη γεωγραφία και τη ζωή τους-Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα ως ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο δώρο για τις γιορτές!

«Στη ροή του χρόνου», ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα με τους πρωταγωνιστές του να βιώνουν συνταρακτικά γεγονότα που άλλαξαν τη γεωγραφία της περιοχής και τη ζωή τους! Είναι το πρώτο μυθιστόρημα της συμπατριώτισσας μας Κυριακής Καζακίδου από τη Νέα Βύσσα και σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα ως ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο δώρο για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Από την αρχή, από τις πρώτες σελίδες η κινηματογραφική του πλοκή και θα το τελείωνα την ίδια μέρα, αν δεν υπήρχαν κάποιες ασχολίες μου, που δεν έπρεπε να αναβληθούν. Η καλή γνώση της πραγματικής ιστορίας την βοηθάει να στήσει στο σωστό ιστορικό πλαίσιο το λογοτεχνικό καμβά της και με την τεχνική της μυθοπλασίας της να δώσει «ψυχή» στους ήρωες της, κυρίως στη Μαργαρίτα και στον Αναστάση, τον Μποσνοχωρίτη, από το Μποσνάκιοϊ, την αρχετυπική κοιτίδα και πατρίδα των κατοίκων της Νέας Βύσσας Ορεστιάδας και του Γένους των Καραθεοδωρή, που εκπροσωπούν, δύο ευρύτερες πατρίδες του ιστορικού χώρου της Θράκης, την Ανατολική Ρωμυλία και την Ανατολική Θράκη, δύο πόλεις, στολίδια, τη Φιλιππούππολη και την Αδριανούπολη!

Μέσα σε 53 χρόνια, από το 1870 ως το 1923, έχουμε κ ιστορικά γεγονότα παγκόσμιας εμβέλειας στη «Μπαρουταποθήκη της Ευρώπης, τα Βαλκάνια». Στην καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία εντείνεται η εθνική σύγκρουση με κύριους πρωταγωνιστές την Ελλάδα και τη Βουλγαρία και όλο το πλέγμα των Μεγάλων Δυνάμεων, που 150 και 100 χρόνια μετά δεν έχουν διαφοροποιηθεί αισθητά, αφού στο ιστορικό και παγκόσμιο σκηνικό έχουμε την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Οι σημειώσεις της συγγραφέα θα επιτρέψουν στον αναγνώστη και την αναγνώστρια την κατανόηση των ιστορικών εξελίξεων, ενώ η βιβλιογραφία που χρησιμοποίησε η Κυριακή Καζακίδου για τη βαθύτερη γνώση του μηχανισμού της ιστορίας στην περιοχή, θα ανοίξει ενδεχόμενα και άλλα μονοπάτια γνώσης και έρευνας.

Πολύ δυνατή η σκηνή με εξίσου ισχυρό και πολλαπλό και επίκαιρο συμβολισμό της απώλειας του μικρού παιδιού της Μαργαρίτας και του Αναστάση, της Ειρήνης, που θα χαθεί την ώρα της μεγάλης φυγής μέσα στο χείμαρρο των απεγνωσμένων προσφύγων στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κάραγατς. Όσο κι αν την αναζήτησαν οι γονείς της η Ειρήνη είχε χαθεί για πάντα!

Καλοτάξιδο!

Σταύρος Παπαθανάκης