«Κλιματικός» Νόμος
Το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος ανάρτησε για διαβούλευση Σχέδιο «Εθνικού Κλιματικού Νόμου». Με αυτό υιοθετεί τη στρατηγική της ΕΕ, για σταδιακό μηδενισμό παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου από κατανάλωση ενέργειας, όπως ισχυρίζεται, μέχρι το 2050, ώστε, να περιοριστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη.
Το Σχέδιο, τι σύμπτωση, αγνοεί παντελώς τις τεράστιες δυνατότητας συνεισφοράς της διαχείριση της ζήτησης ενέργειας. Θεωρεί ότι οι ΑΠΕ έχουν μόνον πλεονεκτήματα και κανένα μειονέκτημα, ότι είναι πανάκεια για το πρόβλημα του πλανήτη μας! Μεθοδεύει την αντικατάσταση όλης, μα όλης της σημερινής ενέργειας από τα "επάρατα" ορυκτά καύσιμα, με ηλεκτρισμό, που όμως θα προέρχεται αποκλειστικά από ΑΠΕ! Χαράς ευαγγέλια για δυο lobbies, το πανίσχυρο του αυτοκινήτου (αυτοκινητοβιομηχανία, βιομηχανία ανταλλακτικών, εμπόριο, service, οδοποιία) και το ανερχόμενο των ΑΠΕ.
Η ΕΕ απογοητεύει, επιτρέποντας χειραγώγησή της από οργανωμένα συμφέροντα. Κι’ όλα αυτά, στο όνομα του περιβάλλοντος. Ντροπή!
Σάκης Γαλιγάλης, 6944 109794, e-mail: agali15669@gmail.com
Αν θέλετε περισσότερα, διαβάστε το συνημμένο.
ΠέμπτοΣχέδιο
Εθνικός Κλιματικός Νόμος-Συμβολή στη Διαβούλευση
Άρθρο 1 Σκοπός
Το προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου, στο εξής «Σχέδιο», αναφέρεται ουσιαστικά σε προσπάθεια μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που παράγει η κατανάλωση ενέργειας από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Καλό θα ήταν αυτό να διευκρινισθεί, εξ αρχής. Βεβαίως, αέρια του θερμοκηπίου (π.χ. μεθάνιο) παράγονται και από ανθρώπινες δραστηριότητες, που δεν έχουν σχέση με κατανάλωση ενέργειας, π.χ. κτηνοτροφία μηρυκαστικών ζώωνγια κρεατο-ή γαλακτο-παραγωγή. Το κλίμα εξαρτάται πολύ και από την προστασία της φύσης (π.χ. Διαχείριση υδάτων), κάτι που το Σχέδιο αγνοεί.
Άρθρο 4 Εθνική Στρατηγική
Αν περιορίσουμε τη στόχευση του Σχεδίου στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την ενέργεια, που καταναλίσκει ο άνθρωπος, τότε η στρατηγική θα πρέπει, για μένα, να ξεκινάει από τις δυο όψεις της ενέργειας. Αναφέρομαι στην πρωτογενή ζήτηση ενέργειας από τον άνθρωπο για τις δραστηριότητές του και στην προσφορά της.
Η κλιματική αλλαγή, την οποία το Σχέδιο επιδιώκει να συγκρατήσει είναι αποτέλεσμα υπερβολικής και διαρκώς αυξανόμενης ζήτησης ενέργειας τους τελευταίους αιώνες. Ο πλανήτης γη, δυστυχώς, δεν μπορεί να αντέξει τα τρέχοντα επίπεδα και τις αυξητικές τάσεις της ζητούμενης ενέργειας. Δεν μπορεί να επιτευχθεί η πολυπόθητη περιβαλλοντική βιωσιμότητα (αειφορία, sustainability), με τη σημερινή έκταση και τον τρόπο άσκησης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αν το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον είναι ειλικρινές και όχι επιφανειακό (ή ακόμα χειρότερα, υποκριτικό), θα πρέπει να ξεκινήσουμε με αναστοχασμό του τρόπου με τον οποίο καταντήσαμε να ζούμε και να δραστηριοποιούμαστε. Με άλλα λόγια, πρέπει να ξεκινήσουμε με στρατηγική στόχευση τη διαχείριση της ζήτησηςενέργειας. Μετά ή έστω παράλληλα, να δούμε και πως θα ικανοποιήσουμε (πως θα προσφέρουμε) τη λόγω της διαχείρισης σημαντικά μειωμένηζήτηση ενέργειας, από πηγές και με τρόπους που συνεπάγονται ασύγκριτα λιγότερους ρύπους. Μόνον έτσι θα προκύψουν βάσιμες προοπτικές συγκράτησης της κλιματικής αλλαγής.
Υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρό να αναζητήσουμε πολιτικές και μέτρα δραστικής μείωσης της πρωτογενούς ζήτησης. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με τη γενική αρχή του οτιδήποτε συντελεί στην υπερ-ζήτηση ενέργειας πρέπει ιδανικά να απαγορεύεται η έστω, να αποφεύγεται, να αποθαρρύνεται. Ας αναλογιστούμε την κραυγαλέα υπερ-ζήτηση ειδών μιας χρήσεως. Αυτά, εκτός από την απαίτηση υπερβολικής ενέργειας για την παραγωγή τους, συντελούν στη μάστιγατων στερεών αστικών απορριμμάτων. Τεράστια συμβολή μπορεί να προκύψει από μέσω πρόσθετης φορολογίας αύξηση της τιμής της ενέργειας (περιβαλλοντική φορολογική μεταρρύθμιση). Βεβαίως αυτό θα πρέπει να συνδυαστεί με παράλληλαδιαβαθμισμένη στήριξη (με ρευστά στο χέρι, εκ των προτέρων)μόνο των πραγματικά ευάλωτων ομάδων. Όλοι μας, ευάλωτοι και μη,πρέπει να σκεφτόμαστε δυο φορές πριν ζητήσουμε ενέργεια.
Επείγει να δεσμεύσουμε πόρους (π.χ. από την πρόσθετη φορολόγηση) για προώθηση της αλλαγής συμπεριφοράς όλων μας. Το χυδαίο υπόδειγμα της υπερκατανάλωσης (LifeStyle) πρέπει να στοχοποιηθεί, για αποδόμηση. Πρόγονοι μας έλεγαν «Ουκ εν τω πολλώ το εύ, αλλ΄εν τω εύ το πολύ» και «Μέτρον άριστον». Πέραν της τυπικής εκπαίδευσης, πρέπει συστηματικά να χρησιμοποιήσουμε όλο το διαθέσιμο ταλέντο της χώρας, ιδίως αυτό που σχετίζεται με ανθρωπιστικές επιστήμες, για επηρεασμό όλων μας προς την κατεύθυνση της αναθεώρησης του σύγχρονου τρόπου ζωής. Αυτό το ταλέντο έχει τον τρόπο «να μιλήσει στην καρδιά μας» και να σπείρει μέσα μας σπόρους αναζήτησης μιας ζωής σε μικρότερη δυσαρμονία, με το καημένο το περιβάλλον.
Εννοείται ότι το κράτος μας πρέπει, ιδανικά καθημερινά, να δίνει παραδείγματα εφαρμογής αυτής της στρατηγικής.
Κεφάλαιο Γ’ Γενικά μέτρα πολιτικής Άρθρα 10 μέχρι 22
Τα 13 άρθρα του Κεφαλαίου στοχεύουννα ικανοποιήσουμε όλες τις ενεργειακές ανάγκες μας, με ηλεκτρισμό, που όμως θα παράγουμε αποκλειστικά από ΑΠΕ. Ας δούμε τι σημαίνει αυτό, συγκεκριμένα.
Ο ηλεκτρισμός που σήμερα (2020) καταναλίσκουμε στη χώρα μας προέρχεται κατά 20% από εισαγωγές (αγνώστου μίγματος), 45% από ορυκτά καύσιμα (λιγνίτης,μαζούτ, πετρέλαιο Dieselκαι φυσικό αέριο, στο εξής ΦΑ) και κατά 35% από ΑΠΕ (αιολική, ηλιακή (φωτοβολταική, θερμική) και υδροηλεκτρική). Για να πιάσουμε τη λεγόμενη «Κλιματική ουδετερότητα» μέχρι το 2050, δηλαδή σε 29 χρόνια πρέπει να γυρίσουμε το 45 % (χωρίς τις εισαγωγές) ή το 65% (με τις εισαγωγές) της σημερινής ηλεκτροπαραγωγής σε πρόσθετο ηλεκτρισμό από ΑΠΕ!
Σαν να μην έφτανε αυτό, θα πρέπει να γυρίσουμε και όλη τη σημερινή ενέργεια των μεταφορών από βενζίνες, πετρέλαιο Dieselκαι ΦΑ σε πρόσθετο ηλεκτρισμό από ΑΠΕ(ηλεκτρικά αυτοκίνητα...)!Το Σχέδιο προχωράει. Επιτάσσει να γυρίσουμε σε πρόσθετο ηλεκτρισμό από ΑΠΕκαι τη θέρμανση χώρων, στην όποια κλίμακα αυτή σήμερα γίνεται με εγκαταστάσεις βασισμένες σε πετρέλαιο θέρμανσης, υγραέριο, ΦΑ και βιομάζα (ξύλα)! Πρόσεξα ότι παραλείπει την ανάγκη γυρίσματοςτου μαγειρέματος και της παραγωγής ζεστού νερού χρήσεως σε πρόσθετο ηλεκτρισμό από ΑΠΕ, στην όποια κλίμακα αυτά σήμερα γίνονται με υγραέριο, ΦΑ και βιομάζα! Επίσης, δεν κάνει καμιά αναφορά στην ενέργεια της ναυτιλίας (μαζούτ, Diesel, ΦΑ) και αεροπορίας (JetA1)!
Αλήθεια, πόση δόση ρεαλισμού μπορεί να έχουν όλες αυτές οι στοχεύσεις κι ας αναφέρονται σε βάθος 29ετίας; Κατά τη γνώμη μου μικρή, γιατί, εκτός των άλλων, αφήνουν στο απυρόβλητο τη διαχείριση της σημερινής αλόγιστης ζήτησης. Βάζουν «Όλα τα αυγά τουςσε μόνο ένακαλάθι, τις ΑΠΕ», θεωρώντας τες πανάκεια. Είναι όμως έτσι;
Τις δυο τελευταίες δεκαετίες, προκειμένου να μην αλλάξουμε τόσο δα το σημερινό τρόπο ζωής μας, «ερωτευθήκαμε» τις ΑΠΕ και έτσι, τρομάρα μας, θεωρούμε ότι έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας, με το περιβάλλον... Τι κι’ αν οι ΑΠΕ σχετίζονται με την προσφορά, όχι με τη ζήτηση ενέργειας, η οποία, κατ’ εμέ, είναι η πρωτογενής αιτία του ενεργειακού προβλήματος και των επιπτώσεών του στο περιβάλλον, άρα και στην κλιματική αλλαγή.Ναι, οι ΑΠΕ έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν εκλύουν αέρια του θερμοκηπίου, κατά τη λειτουργία τους. Έχουν όμως και μειονεκτήματα.
Ηλιακή και αιολική ενέργεια από τη φύση τους είναι διαθέσιμες σε μικρή πυκνότητα (ενέργεια ανά επιφάνεια). Για να τις αξιοποιήσουμε πρέπει να κάνουμε μεγάλης επιφάνειας εγκαταστάσεις συλλογής (ηλιακοί συλλέκτες, μεγάλου μήκους πτερύγια ανεμογεννητριών). Αυτό ανεβάζει την αναγκαία επένδυση και μειώνει την ελκυστικότητά τους, σε συνδυασμό και με την πίεση που ασκούν ειδικά η ηλιακή ενέργεια σε γη υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας, αλλά και σε οικολογικά προστατευόμενες περιοχές (π.χ. Natura 2000).
ΟιΑΠΕ δεν είναι πάντα διαθέσιμες. Έχουμε χρονιές χαμηλής βροχόπτωσης (υδροηλεκτρικά), περιόδους μικρής ταχύτητας ανέμου (οριακά σε καύσωνα, άπνοιας), για τα αιολικά και ημέρες έντονης συννεφιάς (ηλιακά). Ένα ηλεκτρικό σύστημα βασισμένο αποκλειστικά σε ΑΠΕ, όπως το Σχέδιο επιδιώκει, θα έχει μείζονα προβλήματα σταθερότητας τάσεως και συχνότητας, συνεπώς κινδύνων μερικών ή γενικευμένων διακοπών (blackouts). Η ανάγκη ύπαρξης αναγκαίων εφεδρειών ισχύος θα συνεπάγεται πολύ μεγαλύτερες επενδύσεις.
Αν κανείς δει τις αναγκαίες πρώτες ύλες, για την παραγωγή εξοπλισμού αξιοποίησης των ΑΠΕ και της ηλεκτροκίνησης των πάντων (Ανάλυση Κύκλου Ζωής) σκοντάφτει σε ευρύτερα σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα. Πρόσφατο άρθρο του DerSpiegel, με τον ευρηματικό τίτλο «Πράσινη μετάβαση, μαύρη αλήθεια» παραθέτει μερικά. «Ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, μπαταρίες λιθίου, κυψέλες καυσίμου, έχουν όλα έναν κοινό “παρονομαστή”: ασύλληπτες ποσότητες ακατέργαστων κρίσιμων πρώτων υλών, για την παραγωγή των οποίων απαιτείται η κατανάλωση επίσης ασύλληπτων ποσοτήτων ενέργειας.Γεννάται, λοιπόν, το εύλογο ερώτημα: Πόσο καθαρές είναι στην πραγματικότητα οι καθαρές τεχνολογίες;».
Υπάρχουν και αισθητικές ενστάσεις για κάποιες ΑΠΕ. Πολλοί προτιμούν να ζουν π.χ. έχοντας λιγότερα φώτα αναμμένα στα σπίτια τους, από το να βλέπουν ανεμογεννήτριες και ηλιακά - τέρατα σε όλες τις κορυφογραμμές, στους κάμπους, ακόμα και στις θάλασσες, μαζί με τις υπέργειες γραμμές διασύνδεσής τους…
Έχω και μια σύντομη αναφορά στο «σωσίβιο-υδρογόνο», είτε για ηλεκτροπαραγωγή, είτε για «καύση» (π.χ. στα αυτοκίνητα). Δείχνουμε να μας διαφεύγει ότι το υδρογόνο δεν είναι πρωτογενής πηγή ενέργειας, είναι φορέας (carrier) ενέργειας. Δεκαετίες, τώρα, η σχετική τεχνολογία δεν ξεκόλλησε από το πειραματικό στάδιο,δεν είναι τυχαίο. Δεν υπάρχει ελεύθερο υδρογόνο στη φύση. Μπορεί να παραχθεί από το νερό με ηλεκτρόλυση, αλλά πρέπει και το νερό να είναι (αρκετά) καθαρό. Η ιδέα να το παράγουμε από θαλασσινό νερό σε απομακρυσμένες θαλάσσιες περιοχές επάνω σε πλατφόρμες (όπως της άντλησης υπεράκτιου αργού πετρελαίου) ή σε ακατοίκητα νησιά κάνει το εγχείρημα πολύ πιο δαπανηρό. Πριν την ηλεκτρόλυση, πρέπει να προηγηθεί αφαλάτωση του θαλασσινού νερού. Ο αναγκαίος ηλεκτρισμός τόσο για την ηλεκτρόλυση όσο και για την αφαλάτωση θα προέρχεται κι αυτός από ΑΠΕ, π.χ. ανεμογεννήτριες επάνω σε επιπλέουσες (;) λόγω μεγάλου βάθους πλατφόρμες. Αυτά και μόνον δείχνουν ότι η αξιοποίηση του υδρογόνου χρειάζεται απαγορευτικά μεγάλη επένδυση και γι’ αυτό, πολύ δύσκολα θα εξελιχθεί σε «σωσίβιο», έστω και μετά από 29 χρόνια.
Συμπερασματικά, βρίσκω το Σχέδιο:
· ελλιπές (διαχείριση της ζήτησης),
· με μικρή δόση ρεαλισμού (γενικευμένη υποκατάσταση ορυκτών καυσίμων με ηλεκτρισμό από ΑΠΕ) και
· αμφίβολα φιλικό στο περιβάλλον, παρά το ότι μορφοποιήθηκε, υποτίθεται, στο όνομά του.
Προτείνω ριζική αναθεώρησή του.
Σάκης Γαλιγάλης, 6944 109794, e-mail: agali15669@gmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου