Είμαι ο Ορφέας, Θράκας στο γένος. Πατέρας μου ήταν ο Οίαγρος, βασιλιάς της Θράκης κ μητέρα μου η Μούσα Καλλιόπη. Έζησα τον 14ο π. Χ. αι., μια συναρπαστική ζωή, αγαπήθηκα πολύ κ λατρεύτηκα, αλλά είχα κ εχθρούς (ουδείς τέλειος 😉). Ήμουν ήρωας της Αργοναυτικής Εκστρατείας, μύησα τους αργοναύτες στα Καβείρια μυστήρια κ η χάρη μου έφτασε μέχρι την Αίγυπτο. Σίγουρα όλοι γνωρίζετε πόσο σπουδαίος είμαι. Σοφός, μέγας μύστης, ιεροφάντης, ιδρυτής θρησκείας, επιγραμματογράφος, υμνογράφος, ο μέγιστος μουσικός κ Η έμπνευση απάντων των δημιουργών (κ κυρίως μετριόφρων 😊)
Ζωγράφοι κ γλύπτες, ήδη από τον 5ο π. Χ. αι. είχαν κάνει την απεικόνισή μου must. Τι να πρωτοθυμηθώ δεν ξέρω. Την τοιχογραφία του Πολύγνωτου, το γλυπτό του Α. Rodin, τον πίνακα του M. Chagall ή του Ν. Εγγονόπουλου;
Τι μύθους έχουν γράψει για μένα, τι ποιήματα! Πρωταγωνιστούσα σε όλα τα λογοτεχνικά, θεατρόφιλα και μουσικόφιλα sites όλων των εποχών κ όλων των ηπείρων. Έγραφε για μένα ο Διογένης ο Λαέρτιος, ο Πλούταρχος, ο Παυσανίας, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Οβίδιος (αυτός έλεγε ότι κινούσα τα δέντρα κ τις πέτρες -μεταξύ μας, λίγο υπερβολικός, αλλά οκ😊) κ πόσοι άλλοι. Από τις Μεταμορφώσεις του τελευταίου εμπνεύστηκε ο Αn. Poliziano κ ανέβηκα στο σανίδι με τη Fabulad’ Orfeo, αλλά πρωταγωνίστησα κ στο πανί με την ορφική τριλογία του J. Cocteau, ενώ έγινα κ σάτιρα από τον Γ. Σκούρτη. Αλλά αυτός που με απογείωσε ήταν ο J. Peri, το απόλυτο top της όπερας, με το έργο του Ευρυδίκη.
Αχ Ευρυδίκη! Ποιος άλλος αγάπησε γυναίκα όπως εγώ εσένα; Ποιος τόλμησε, ποιος σκέφτηκε καν, να έρθει tetatet με τον ίδιο τον Χάροντα, για να φέρει ξανά στον κόσμο των ζωντανών τον μεγάλο του έρωτα; Αυτή εδώ η λύρα και η ανυπέρβλητη τέχνη μου, που μου τη δίδαξε ο ίδιος ο Απόλλωνας, σε έσωσε και σένα από τον Άδη κ μένα από τον Κέρβερο (είπαμε, βρε παιδιά, γενναίος ήμουν, όχι ανόητος :D). Η δύναμη της μουσικής μου ακινητοποίησε μέχρι κ τις Συμπληγάδες, σαγήνευε τα άγρια θηρία κ όχι αδίκως, ο Πίνδαρος παραδέχονταν ότι είμαι ο πατέρας των τραγουδιών. Είχα όμως ένα ελάττωμα -ένα κ μοναδικό. Ήμουν πάντα πολύ παρορμητικός κ βιαστικός κ γύρισα κ να σε κοιτάξω πριν βγούμε στο φως του ήλιου κ σε έχασα για πάντα, φως της ζωής μου.
Ο θάνατός μου ήταν θέλημα Θεού. Ο ίδιος ο Δίας με κατακεραύνωσε επειδή αποκάλυψα τα θεϊκά μυστικά στους θνητούς.
Έτσι λένε κάποιοι, αλλά η αλήθεια είναι ότι με κατασπάραξαν οι Μαινάδες, οι ιέρειες του Διόνυσου. Μεγάλος ζηλιάρης. Θύμωσε, γιατί περίμενε από μένα τιμές και τέτοια κ το κακό δεν άργησε να γίνει. Το κεφάλι μου ρίχτηκε στον Έβρο κ εκείνος απέκτησε φωνή κ τραγουδούσε, ώσπου έφτασα στη θάλασσα που με οδήγησε στη Λέσβο. Τα δε μέλη του τα περισύλλεξαν οι Μούσες κ τάφος μου έγινε ο Όλυμπος. Από τότε, τα αηδόνια που με συντροφεύουν, πουθενά αλλού πάνω στη γη δεν τραγουδούν πιο δυνατά κ πιο γλυκά.
Πηγές:
Γιάνου, Δ.,Ο Ορφέας στη Μουσική και στη μουσικοθεωρητική σκέψη των νεότερων χρόνων.
Brunel, P., Dictionnaire des mytheslittéraires.
Πούχνερ, Β., Ο Ορφέας στη νεοελληνική δραματουργία: Γεώργιος Σακελλάριος-Άγγελος Σικελιανός-Γιώργος Σκούρτης.
Ροδάκης, Π., Ο Ορφέας. Ο Μέγας Μύστης και Σοφός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου