«Ήταν η ζωή μου το ποτάμι…»
Μας δηλώνει ο “εισαγωγεύς εκ της κοίτης”
«Ήταν η ζωή μου το ποτάμι», μας λέει ο συνομιλητής μας και αρχίζει να ξετυλίγει το κουβάρι της μνήμης και των αναμνήσεων. «Εμείς και τα τουρκάκια παίζαμε κάθε μεσημέρι πετροπόλεμο, όταν κατεβάζαμε τα ζώα στη Μαρίτσα για να τα ποτίσουμε. Διασταυρώναμε τις πέτρες και τα κατατροπώναμε κυνηγώντας τα ως το χωριό τους, το Γκεμιτζίκιοϊ. Αυτό γινόταν κάθε καλοκαίρι και κάθε μέρα σπάζαμε κεφάλια. Ήμασταν ο φόβος και ο τρόμος».
Ο συνομιλητής μας συνεχίζει μια οικογενειακή παράδοση 70 ετών!!! Από το 1933 μέλη της οικογένειάς του εμπλέκονται στο παράνομο διασυνοριακό εμπόριο που είναι πηγή πλούτου και ευμάρειας για όσους τους ελέγχουν. Σιγά - σιγά μπαίνουν οικογένειες από τα περισσότερα παραποτάμια χωριά. Στήνονται συγκεκριμένα σημεία ελέγχου κι έχουν τα δικά τους “τελωνεία”. Χωρίς τη δική τους έγκριση δεν μπαίνει και δεν βγαίνει τίποτε. Πριν φτάσουμε στα ναρκωτικά και στη διακίνηση λαθρομεταναστών, θα προηγηθεί η διακίνηση καταναλωτικών προϊόντων όπως ζάχαρη, καφές, λάδι, σαπούνι, καλαμπόκι, σιτάρι, ξυραφάκια, ρολόγια, αντιβιοτικά φάρμακα, δερμάτινα. Τη δεκαετία του ’60 γνωρίζει ιδιαίτερη άνθηση το εμπόριο ζώων. Αγελάδες, πρόβατα, κατσίκια, βουβάλια, γουρούνια περνάνε παράνομα τα σύνορα και προωθούνται για κατανάλωση στην ελληνική αγορά. «Μια με δυο λίρες ήταν το κέρδος μας για το κάθε ζώο. Φτάναμε μέχρι και τέσσερις λίρες το ζώο. Χωρίς χαρτιά πηγαίναμε μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Έρχονταν και πηγαίναμε», μας δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο συνομιλητής μας που ξέρει τα πράγματα στο ποτάμι όσο κανείς άλλος. Όταν σκοτεινιάζει αισθάνεται κάτω στο ποτάμι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ασχολήθηκε με την διακίνηση των κατά καιρούς προωθούμενων προϊόντων. Τώρα τα τελευταία χρόνια με τη διακίνηση ανθρώπων. Έχει τους δικούς του κώδικες. Δεν εμπορεύεται ναρκωτικά και παρά την πολυετή συνεργασία του σε συνθήκες πραγματικής δοκιμασίας δεν εμπιστεύεται τους Τούρκους συνεργάτες του. «Ο Τούρκος δε γίνεται φίλος…», μας δηλώνει κατηγορηματικά και είναι γι’ αυτόν ένα βιωματικό απόσταγμα ζωής στη γραμμή των συνόρων που για τους ανθρώπους του συναφιού και στης σχολής του δεν υπήρξαν ποτέ ένα πραγματικό εμπόδιο ή η ύπαρξή τους έγινε το πλαίσιο της ζωής του.
..........................................................................................................................................................
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ για τη δράση των κοντραμπατζήδων στο ποτάμι που είχε δημοσιεύσει ο "ΒΟΡΕΑΣ"(τεύχος 2) τον Ιούλιο 2006,πριν 17 χρόνια! Είναι προφανές ότι όσοι δηλώνουν έκπληκτοι με τα όσα βγαίνουν στο φως της επικαιρότητας ότι ζούν σε άλλη χώρα! Τα σύνορα ήταν και είναι μια άκρως επικερδής επιχείρηση για ακραίο και γρήγορο πλουτισμό!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου