Ήταν η εποχή της εξόδου του μεγάλου κύματος μετανάστευσης με προορισμό τη Δυτική Γερμανία και το Βέλγιο! Τα μεγάλα μεροκάματα ήταν μια πρόκληση για ένα γρήγορο κομπόδεμα! Στα πρώτα χρόνια όλοι σκέφτονταν την επιστροφή στην πατρίδα! Λίγοι θα άντεχαν το "μεροκάματο του τρόμου" και πάντα υπήρχε ο φόβος για κάποιο δυστύχημα! Οι άλλοι που θα συνέχιζαν κινδύνευαν από το κάρβουνο που τους έτρωγε τα σωθικά!Μετά από κάποια χρόνια η αναπηρική σύνταξη ήταν δεδομένη! Ο κυρ-Γιάννης Πατσιάς είναι από τους τυχερούς ανθρακωρύχους! Διανύοντας πλέον την 8η δεκαετία της ζωής του αναπολεί εκείνα τα δύσκολα χρόνια,που οι "ήρωες της εργατικής τάξης" έδιναν τον καθημερινό αγώνα τους κι όταν έβγαιναν μαυρισμένοι στην επιφάνεια και τους περίμεναν οι άνθρωποι τους και το φως του ήλιου ήταν οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι του κόσμου! Τον κυρ-Γιάννη Πατσιά,που γνωριζόμαστε εδώ και πάρα πολλά χρόνια,τον συνάντησα για το ρεπορτάζ μετά από μια άλλη δημοσίευση για συμπατριώτη μας που είχε δουλέψει στις στοές του Βελγίου! Αυτή είναι η δική ιστορία ή καλύτερα ένα μέρος της δικής του μεταναστευτικής διαδρομής και εμπειρίας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου