Ακόμη και σε ειρηνικούς, σε ήσυχους καιρούς, μην τον ξεχνάτε τον Έβρο. Εκείνος δεν ξεχνάει την χώρα του ποτέ-Ένα εξαιρετικό κείμενο της μυθιστοριογράφου Φωτεινής Ναούμ!

Ο Έβρος είναι ο τόπος μου. Τον αγαπώ από παιδί. Τον αέρα, τους ανθρώπους, τους κάμπους του. Έ

νας τόπος μακριά απ' όλους, ξεχασμένους απ' όλους, παρεξηγημένος απ' όλους.

Εκεί, η ανθρωπιά πάει αντάμα με την αγάπη για την πατρίδα.

Εκεί τα σύνορα δεν μας χωρίζουν μόνο αλλά και μας ενώνουν.

Θυμάμαι γύρω στο ογδόντα τους μετανάστες που περνούσαν απ' τον ποταμό, πως τους περιέθαλπτε ο κόσμος.

Θυμάμαι λίγα χρόνια πριν όταν υψώθηκε ο τοίχος με τα επεισόδια, μου έλεγαν οι πυροσβέστες πως όταν τους έλεγαν να βρέξουν με τις μάνικες αυτούς που προσπαθούσαν να μπουν, έλεγαν εμείς δεν μπορούμε να τα κάνουμε αυτά. Δεν μπορούμε να φερθούμε έτσι σε γυναίκες και παιδιά. Μην κοιτάς που φέρνουν άλλους από μακριά.

Ξέρω δραστήριους συλλόγους από νέους ανθρώπους που σχηματίζουν αλυσίδες ανθρωπιάς και στηρίζουν ότι χρειαστεί.

Τώρα βλέπω αγρότες, γιατί ο Έβρος είναι κυρίως τόπος αγροτικός να προσπαθούν με αυταπάρνηση και όλα τα μέσα.

Εν ολίγοις, πονάω για όλες τις φωτιές σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν εκδηλωθούν, του Έβρου όμως, με πονάει λίγο παραπάνω.

Ακόμη και σε ειρηνικούς, σε ήσυχους καιρούς, μην τον ξεχνάτε τον Έβρο. Εκείνος δεν ξεχνάει την χώρα του ποτέ.

 

.......................................................................................................................................................

Από την πλευρά του πατέρα της η Φωτεινή Ναούμ κατάγεται από την Κομοτηνή κι από τη μητέρα της από το Σπήλαιο Τριγώνου Ορεστιάδας.

Ζει και δημιουργεί στην Κομοτηνή.