Ο κύριος Σωτήρης Πολυζούδης, με καταγωγή από το Διδυμότειχο, είναι από τους χιλιάδες Εβρίτες που κατά διαστήματα πήραν τον δρόμο της μετανάστευσης αναζητώντας καλύτερη τύχη. Στη Γαλλία αρχικά, μετά στην Αθήνα και τέλος στον Καναδά.Η αγάπητου, όπως μας εξομολογήθηκε, ήταν πάντα η ζωγραφική. Ποτέ δεν παρακολούθησε μαθήματα σε κάποια σχολή ή σε κάποιον δάσκαλο ζωγραφικής, αλλά τα έργα του μαρτυρούν μεγάλο μεράκι.
Μάλιστα, μας εξομολογήθηκε μια ιστορία από τη δεκαετία του ‘60. Επιστρέφοντας από τη στρατιωτική του θητεία, πήρε το θάρρος να ζητήσει από τον ιδιοκτήτη του κινηματογράφου του Διδυμοτείχου, που βρίσκονταν πλησίον της σημερινής πλατείας και της τότε λέσχης αξιωματικών, δύο κτίσματα που σήμερα δεν σώζονται, να οργανώσει εκεί έκθεση με τα έργα του. Ο ιδιοκτήτης, ο οποίος, όπως μας είπε, ήταν ο Ιωάννης Βαλτσίδης, δήμαρχος της πόλης την περίοδο 1946-1949, δέχτηκε αμέσως με χαρά.Στη διαφημιστική αφίσα που είχε σχεδιάσει μόνος του ο Πολυζούδης, υπέγραφε ως Σωτ Πόλ, δημιουργώντας στους Διδυμοτειχίτες της εποχής περιέργεια για τον άγνωστο καλλιτέχνη. Θυμάται χαρακτηριστικά ότι, περνώντας δίπλα από όσους έκαναν βόλτα στην αγορά, άκουγε τις συζητήσεις που αναρωτιούνταν μήπως ο ζωγράφος ήταν κάποιος διάσημος Αθηναίος. Πράγματι, όπως μας ανέφερε, πέρασε όλος ο καλός κόσμος της περιοχής από το φουαγιέ του κινηματογράφου για να δούνε τα έργα και να γνωρίσουν τον καλλιτέχνη, τον οποίο τίμησαν αγοράζοντας σχεδόν όλους τους πίνακες. Όπως τόνισε ο ίδιος, η μεγάλη επιτυχία μεταφράστηκε σε 12.000 δραχμές, όταν ο μισθός ενός δάσκαλου τότε ανέρχονταν σε 1.200 δρχ.
(Στις φωτογραφίες ο κύριος Σωτήρης Πολυζούδης στη Δημοτική Πινακοθήκη Διδυμοτείχου Δημήτριος Ναλμπάντης και σε κάποιες, μερικά από τα δικά του έργα)
Κείμενο, φωτογραφίες: Φωτεινή Γραμμενίδου-Γκουντινάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου