Ένα ποίημα για για τον κορυφαίο κλαριντζή της Ηπείρου και εκπρόσωπο μιας μεγάλης οικογενειακής μουσικής παράδοσης Πετρο-Λούκα Χαλκιά από τον Εβρίτη εκπαιδευτικό και ποιητή Αναστάσιο Δαλακίδη!

Στον Πετρολούκα Χαλκιά...

(27 Ιούλη 1934 – 15 Ιούνη 2025)

Του τόπου σου τα πεύκα στην πλαγιά,

Στο Δελβινάκι* μείναν χωρίς αγέρα,

Της Ηπείρου χάσαν τον αστέρα,

Το μοιρολόι, της πνοής σου λειτουργιά.

Κι ο πόνος στου αηδονιού το στήθος

Βαρύς, του κόβεται η ανάσα,

Φοβάται, μην πέσει μες στα φάλτσα,

Και ξυπνήσει στη θανή του ο μύθος.

Ποιος γκιόνης το μοιρολόι θα σου πει;

Στου ξεραμένου δέντρου την κουφάλα,

Στα πέρατα ν' αντιλαλήσουν τα βουνά.

Του οργάνου σου οι γλυκείς σκοποί,

Αιώνια τραγούδια στ' ουρανού τη σκάλα,

Να φτάνουνε στ' αυτιά σου ζωντανά.

*Γενέτειρα του τεράστιου μουσικού!

τ.δ.

15 Ιούνη 2025