Η φωτογραφία μας στην καρδιά της Νέας Ορεστιάδας
Το καλοκαίρι πάντα μας επιφύλασσε αλλεπάλληλες και ωραίες αναμνήσεις! Για πάρα πολλά χρόνια ήταν η περίοδος των πολλαπλών αφίξεων-συναντήσεων και των αποχαιρετισμών-αποχωρισμών! Μετά ακολούθησαν και οι δικές μας μεταναστευτικές διαδρομές στα χνάρια των παππούδων και των γονιών μας. Ήταν πολύ ζεστά και υγρά τα καλοκαίρια μας! Με κλάματα ανταμώναμε και με κλάματα αποχωριζόμασταν. Οι διαρκείς συναισθηματικοί αποχωρισμοί-θάνατοι ήταν και παραμένει βασικό χαρακτηριστικό της μεταναστευτικής εμπειρίας μας εδώ στον Έβρο και ειδικότερα στα χωριά του Τριγώνου!
Ευτυχώς δούλεψαν πολύ γρήγορας τα δίκτυα των φίλων και η τεχνολογία επίτρεψε την ενημέρωση μου σε πραγματικό χρόνο κι έτσι μπόρεσα να συναντήσω έναν αγαπημένο φίλο, τον παλιό συμμαθητή μου Κώστα Μπαμπαλίδη από τα Πετρωτά, συμμαθητές στο Γυμνάσιο-Λύκειο Δικαίων την περίοδο 1977-1978 με τον Κώστα να κάνει την τελευταία χρονιά του στη Θεσσαλονίκη!
Η πιο όμορφη ανάμνηση είναι από τα χρόνια της Γερμανίας, όταν πριν ακριβώς 40 χρόνια, το 1985, είχα βρεθεί στην πανέμορφη Χαϊδελβέργη, μια ονειρική πόλη για σπουδές, για να κάνω μια συνέντευξη με τον περίφημο Γερμανό καλλιτέχνη Klaus Staeck λογαριασμό της Επιθεώρησης Τέχνης «Πολιτιστική», που δυστυχώς έκλεισε πολύ άδοξα σε μια εξαιρετική περίοδο για την κυκλοφορία της αλλά αυτό είναι ένα άλλο θλιβερό κεφάλαιο που θα το αναλύσουμε μια άλλη φορά! Έτσι είχα την ευκαιρία να συναντήσω τον αγαπημένο φίλο Κώστα που σπούδαζε οικονομικά στο φημισμένο και ιστορικό πανεπιστήμιο της που ήταν και παραμένει πολύ ψηλά στις προτιμήσεις των Ελλήνων φοιτητών και επιστημόνων!
Εκεί σπούδαζε και η αγαπητή Κυριακή Καζακίδου, που με το μυθιστόρημα της «Ο κρίκος», μας βάζει πολύ καλά και βαθιά στην εποχή των σπουδών της στην ίδια πόλη και στα χρόνια της δικής μεταναστευτικής εμπειρίας, δίνοντας ίσως το πιο ολοκληρωμένο βιβλίο για την ελληνική μεταναστευτική περίοδο, που καλύπτει τα χρόνια της Εβρίτικης και Ελληνικής μεταναστευτικής εμπειρίας από το 1960, από την υπογραφή της Ελληνο-Γερμανικής Σύμβασης, μέχρι το 2020! Για όποιον θέλει να έχει μια καλύτερη και πιο βιωματική προσέγγιση του μεταναστευτικού φαινομένου με προορισμό την τότε Δυτική Γερμανία,θα πρέπει να το διαβάσει και να το εντάξει στη σχετική προς μελέτη βιβλιογραφία!
Αργότερα θα γνώριζα τη Δέσποινα Καρυπίδου, την οποία ήξερα ως τη μικρότερη αδελφή της Σόνιας Καρυπίδου, που στη συνέχει θα εξελισσόταν σε ένα από τα πιο αγαπητά στελέχη του Ελληνικού Προξενείου της Στουτγάρδης! Τα έχω γράψει αυτά!
Μια άλλη συνάντηση μας με τον Κώστα και τη Δέσποινα είχε γίνει πριν 20 χρόνια στη στο Βάνγκεν της Στουτγάρδης στον ετήσιο χορό του Πολιτιστικού Συλλόγου Πετρωτών, στην πρωτεύουσα της πολυάριθμης Εξωτερικής Διασποράς των Πετρωτών! Ακολούθησαν και άλλες συναντήσεις! Κάποια στιγμή σε μια από τις εκδηλώσεις στα Πετρωτά ήταν και ο Κυριάκος, που ακολούθησε την καριέρα του δικαστικού και είναι ο μοναδικός Τριγωνιώτης που έφτασε στον ανώτατο δικαστήριο της χώρας, τον Άρειο Πάγο! Ο μεγαλύτερος από τα αδέλφια ο Θανάσης Μπαμπαλίδης γνωστός δικηγόρος της Καβάλας δίνει τον αγώνα του για τη βιωσιμότητα του σχεδίου των κατοίκων των Πετρωτών για την αξιοποίηση του ζεόλιθου και ήδη προς αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει σημαντικά νήματα!
Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε έναν ατελείωτο καταιγισμό συναισθημάτων, βιωμάτων, εμπειριών και πληροφοριών, ένας μίνι απολογισμός της μεταναστευτικής μας διαδρομής με τους πολλούς σταθμούς και τα ορόσημα και την αναμενόμενη και ενδιαφέρουσα εξέλιξη και συνέχεια της!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου