=
Δυο αδέρφια δυο διαφορετικοί δρόμοι
Η Κυριακάτικη εφημερίδα «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» είχε στο φύλλο της 24ης Ιουλίου 2005 ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ για τους αδελφούς Νικόλαο και Πάνο Γκαρκάνα που με τις προσωπικές επιλογές τους σηματοδοτούν δυο τρόπους που κινούνται σε ακριβώς αντίθετες κατευθύνσεις. Το ρεπορτάζ που υπογράφει ο συνάδελφος Δημήτρης Παφίλας παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον καθώς αφορά στην πορεία των δυο γόνων μιας από τις παραδοσιακές Θρακιώτικες οικογένειες, του βιομηχάνου και βουλευτή της ΕΡΕ Χρήσου Γκαργκάνα. Ο Νικόλαος Γκαργκάνας παραμένει πιστός στην οικογενειακή πολιτική παράδοση και ο Πάνος Γκαργκάνας με την πολιτική του δράση έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με τις επιλογές του αδελφού του και της παγκοσμιοποίησης που προωθεί το διεθνές κεφάλαιο σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Σύμφωνα με την κριτική που του ασκείται ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Νικόλαος Γκαργκάνας πιέζει για τη λήψη μέτρων που ωφελούν τους λίγους και είναι σε βάρος των πολλών, των εργαζομένων. Αυτό όμως που θα πρέπει να είναι μια κοινή παράμετρος όλων των προσεγγίσεων, έχει να κάνει με τη συμμετοχή σε καθοριστικές αποφάσεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και την ένταξη της χώρας μας στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (Ο.Ν.Ε.). Ο Πάνος Γκαργκάνας είναι γνωστός για τη δράση του στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ως ηγετικό μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (Σ.Ε.Κ.) και διευθυντής της εφημερίδας «Εργατική Αλληλεγγύη» και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στη συσπείρωση πολιτικών κινήσεων και πρωτοβουλιών που συγκρότησαν ένα πολύχρωμο μέτωπο διαμαρτυρίας κατά της παγκοσμιοποίησης το καλοκαίρι του 2001 στη Γένοβα της Ιταλίας όπου η ελληνική συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ οι δυο αδελφοί παρουσιάζονται πέραν των διαφορετικών επιλογών τους να είναι συναισθηματικά απομακρυσμένοι και να μην έχουν τις συνηθισμένες για αδέλφια επικοινωνίες και επαφές. Δεν ξέρουμε κατά πόσο οι πολιτικοί δεσμοί θα αντέξουν σε βάθος χρόνου και θα υπερισχύσουν έναντι των οικογενειακών και συναισθηματικών δεσμών. Αν και φαινομενικά είναι διαφορετικοί οι δρόμοι τους παραμένουν πιστοί στην οικογενειακή πολιτική παράδοση ο καθένας με τις επιλογές και τον δικό του τρόπο. Είναι επίσης βέβαιο ότι τους συνδέει και τους δυο ο μητρικός συναισθηματικός δεσμός που αντιπροσωπεύεται από τη θαλερή 96χρονη μητέρα τους, την κυρά-Ευγενία Γκαργκάνα που ζει κοντά τους στην Αθήνα. Η πολιτική μπορεί και είναι θέμα επιλογής, η οικογένεια και ο τόπος ωστόσο πράγματα και έννοιες που σε σφραγίζουν για πάντα όσο κι αν νομίζεις ότι μπορείς να αποκοπείς και να αποστασιοποιηθείς από αυτά.
.....................................................................................................................................................................
Είχε δημοσιευθεί στον Βορέα(τεύχος 4) τον Σεπτεμβρίου 2005, πριν 20 χρόνια!
![]() |
| Από το λεύκωμα του Μιχάλη Πατέλη! |

















Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου