Ο Κομοτηναίος παθολογοανατόμος και διανοητής Θεόδωρος Φιλιππίδης για τη μνήμη του Γιώργου Σεφέρη!

 

=

ΜΝΗΜΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ σήμερα...(πριν 9 χρόνια ακριβώς το σημείωμα του)!

Στις αρχές του '90 συζητούσα με την γηραιά κ. Μάρω Σεφέρη (φωτο), στο γραφικό διώροφο σπιτάκι του ποιητή, κάπου πίσω απ' το Παναθηναϊκό στάδιο. Μεγάλη ήταν η έκπληξή μου όταν, μεταξύ άλλων, μου διάβασε ανάλαφρα και σατιρικά ποιητικά κείμενα του νομπελίστα Ποιητή μας και μερικά από εκείνα τα σατιρικά-σατυρικά που αργότερα δημοσιεύθηκαν ως "Εντεψίδικα"! Ποτέ δεν είχα φαντασθεί ότι ο Σεφέρης είχε τις παιχνιδιάρικες στιγμές του. Καί όμως ...ήταν μια χαρά άνθρωπος.

Τα "Εντεψίδικα" μπορείτε να τα βρείτε στο Διαδίκτυο και να χαμογελάσετε. Εδώ δημοσιεύω ένα μεγάλο απόσπασμα από "Το απομεσήμερο ενός φαύλου" που έγραψε το 1944, όντας στην Ιταλία μαζί με όλους εκείνους τους πολιτικούς (και μερικούς από τους στρατιωτικούς) μας, που περίμεναν την άδεια των Άγγλων για να έρθουν στην απελευθερούμενη Ελλάδα και να .....κυβερνήσουν. Ας απολαύσουμε τί λέει γι' αυτούς, αφού τους γνώρισε καλά στην εξορία (η Ελλάδα θα τους γνώριζε τις επόμενες δεκαετίες και εμείς θα γνωρίζαμε τους απογόνους τους που συνεχίζουν να κυβερνούν).

............................................

Πολιτικάντηδες, καραβανάδες,

ψιλικατζήδες, κολλυβιστάδες,

μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά -

τράβα αγωγιάτη! βάρα αμαξά!

Φτωχή Πατρίδα, στα μάγουλά σου

μαχαίρια γράφουνε το γολγοθά σου•

μάνα λιοντόκαρδη, μάνα ορφανή,

κοίτα αν αντέχεις τέτοια πομπή:

το ματσαράγκα, το φαταούλα

με μπογαλάκια και με μπαούλα•

τη χύτρα που έβραζε κάθε βρωμιά

λες και την άδειασαν όλη μεμιά

σ' αυτούς ανάμεσα τους ήπιους λόφους

όπου μας κλείσανε σαν υποτρόφους

ενός αδιάντροπου φρενοβλαβή

που στο βραχνά του παραμιλεί.

Δες το σελέμη, δες και το φάντη

πώς θυμιατίζουνε τον ιεροφάντη

που ρητορεύεται λειτουργικά

μπρος στα πιστά του μηρυκαστικά.

Μαυραγορίτες από τα Νάφια

της προσφυγιάς μας άθλια σινάφια,

γύφτοι ξετσίπωτοι κι αρπαχτικοί,

λένε, πατρίδα, πως πάνε εκεί

στα χώματά σου τα λαβωμένα

γιατί μαράζωσαν, τάχα, στα ξένα

και δεν μπορούνε χωρίς εσέ -

οι φαύλοι: τρέχουνε για το λουφέ.

7. 10. 1944