Για τον Στέλιο Ντουρανίδη
Η πείρα σου μες στη ζωή,
πολλά σου έχει μάθει
κι έτσι που μας τα έγραψες
με πάθη και με λάθη,
σε ευχαριστούμε από καρδιάς
σήμερα που γιορτάζεις
φωνή σοφή του Έβρου μας,
που μας ενθουσιάζεις,
με το έργο και το ήθος σου ,
με τη φιλοπονία,
με δύναμη και με καρδιά
που φέρνει ανθοφορία,
κι ας λύγισε της νιότης σου
το όμορφο βλαστάρι,
εσύ Στέλιο,μας έκανες
την πιο μεγάλη χάρη:
να φέρνεις τα βιβλία σου
με τη συγκοινωνία,
να διαβαστούν οι ιδέες σου
σε κάθε ευκαιρία.
Αυτό είναι που σε κράτησε
κι εμείς, τώρα το ζούμε,
χωρίς ενδιαφέροντα
τα χρόνια μας περνούμε.
Ωραίος ράφτης ικανός,
αδάμαστη ψυχή
δεν έχασες απ’τη ζωή
έστω και μια στιγμή.
Οι ιδέες σου θα μείνουνε
κι όταν τον κόσμο αφήσεις
στο λέω μόνο να χαρείς
και μη μελαγχολήσεις.
Τον Ντουρανίδη αδερφέ,
όλοι σχεδόν γνωρίζουν
κι όλοι θα σε ευγνωμονούν
και θα σε μακαρίζουν.
Εύγε πνεύμα ελεύθερο ,
αστείρευτη πηγή
και όσα μας παρέδωσες
κανείς δε λησμονεί.
Ο δρόμος σου πολύ μακρύς,
θύμησες, ιστορία,
ένα γεφύρι απέραντο
μες στη λογοτεχνία.
Ο χρόνος, μπρος πορεύεται
και μένει η σοφία,
μέσα εις τις σελίδες σου
στα ωραία σου βιβλία.
Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου