\
Έτσι έχουν τα πράγματα κι έτσι πρέπει να γίνουν! Με την έγκριση της μουσειολογικής έκθεσης το Υπουργείο Πολιτισμού με την προβλεφθείσα κενή θέση ουσιαστικά έπαιρνε θέση υπέρ της επιστροφής κι αυτό είναι το δίκαιο και το ορθό! Κι αν θέλετε αυτός ακριβώς ο ισχυρός συμβολισμός πυροδοτούσε περαιτέρω το κύμα της λαϊκής διεκδίκησης στην τοπική κοινωνία! Το αίτημα της επιστροφής έχει προσλάβει διαστάσεις σανίδας σωτηρίας για τον «πολυτσακισμένο» ναυαγό, που τα αλλεπάλληλα κύματα τον ρίχνουν στα βράχια κι αναζητά ένα μικρό-μεγάλο θαύμα για να δει λίγο φως και μια αχνή ελπίδα σωτηρίας του!
Η προ μηνών παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη θα μπορούσε να σηματοδοτήσει αυτή την πολυαναμενόμενη και προσδοκώμενη εξέλιξη. Τουλάχιστον τον μακροχρόνιο «δανεισμό» της, λόγω της ανακαίνισης του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής, που όλοι την περιμένανε και για την οποία ήταν όλοι ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι. Το ήξεραν οι αρμόδιοι υπάλληλοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας,σύμφωνα πάντα και με το δικό μας ρεπορτάζ!
Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν, όπως θα έπρεπε κι εκεί που η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη θα περίμενε, λόγω των πολλαπλών εξαγγελιών και ανακοινώσεων να έχει το καλύτερο δυνατό επικοινωνιακό περιβάλλον για την προβολή της πολιτικής της για το Διδυμότειχο, βρέθηκε αντιμέτωπη με αντιδράσεις, που δεν ήταν στο πλαίσιο μιας αγαστής και αδιατάρακτης συνεργασίας όλων των επιπέδων διοίκησης και εκπροσώπησης.
Είναι προφανές ότι οι φορείς του Διδυμοτείχου έχουν το αυτονόητο δικαίωμα στην επιλογή των μέσων και των τρόπων διεκδίκησης των αιτημάτων τους αλλά και να δέχονται τις αυτονόητες παλινδρομήσεις λόγω αυτής ακριβώς της πολιτικής στάσης και επιλογής τους,που κατά την άποψη μου θα έπρεπε να έχει άλλα χαρακτηριστικά.
Κι όταν το θέμα ήρθε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, η επικοινωνιακή και πολιτική διαχείριση δεν ήταν αντάξια των μυθικών διαστάσεων, που είχε προσλάβει το αίτημα της επιστροφής ή είχαν καλλιεργηθεί στην τοπική κοινωνία ότι ούτε λίγο ούτε πολύ ότι θα …σωζόταν με την επιστροφή της βαρύτιμης ολόχρυσης προτομής!
Κι όταν πιστεύεις ότι έτσι έχουν τα πράγματα,πολύ απλά διεκδικείς με ανάλογο τρόπο. Θα μπορούσαν, παραδείγματος χάρη, να ναυλωθούν δύο λεωφορεία, ώστε οι κάτοικοι με τους φορείς τους να μεταφέρουν με την φυσική παρουσία τους τη λαϊκή πίεση στην καρδιά λήψης των αποφάσεων στο κορυφαίο αυτοδιοικτικό περιφερειακό όργανο, το οποίο ακόμη κι όταν αποφασίσει, ο ρόλος του είναι γνωμοδοτικός για θέματα που αφορούν την κεντρική πολιτική. Την πολιτική επί του θέματος τη διαμορφώνει το Υπουργείο Πολιτισμού δια της πολιτικής ηγεσίας του και δια των κεντρικών και αποκεντρωμένων υπηρεσιών του.
Να θυμίσω ακόμη ότι το 2011,πριν 16 χρόνια, την πρώτη χρονιά λειτουργίας του Πρώτου Αιρετού Περιφερειακού Συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, όταν επρόκειτο να συζητηθεί το θέμα της κατάργησης του Γυμνασίου Ριζίων, όπως και των Μεταξάδων,οι κάτοικοι και οι φορείς τους είχαν οργανώσει δυναμική παρουσία στη συνεδρίαση του στέλνοντας ένα ισχυρό και σωστό μήνυμα αντίδρασης και κλιμάκωσης των ενεργειών τους!
Αν ήταν πάντως να σωθεί η Κομοτηνή από την παρουσία του εκθέματος στο Αρχαιολογικό Μουσείο)το οποίο ομολογουμένως είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα έργο του περίφημου αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη), αυτό θα είχε συμβεί, γιατί θα συνέρρεαν σ΄αυτό χιλιάδες επισκέπτες, κάτι που δεν συνέβη και δεν συμβαίνει κι ούτε πρόκειται να συμβεί, επειδή θα συνεχίζει να είναι μέρος της μουσειολογικής έκθεσης η προτομή του Σεπτίμιου Σεβήρου! Όσες φορές κι αν το επισκέφθηκα,να υπογραμμίσω δε ότι το έχω επισκεφθεί πάρα πολλές φορές, η κίνηση ήταν πάντοτε υποτονική, χαρακτηριστική της «βαθιάς επαρχίας», όπου απουσιάζει μια κουλτούρα βιώσιμης λειτουργίας και ενίσχυσης όλων των τοπικών δομών πολιτισμού.
Με λίγα λόγια, η Κομοτηνή δεν σώθηκε από την προτομή αλλά σίγουρα από την ίδρυση της Νομικής Σχολής,πριν 52 χρόνια,που σηματοδότησε τη δημιουργία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, το πιο ολοκληρωμένο ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ που υλοποιήθηκε στη Θράκη από την ένταξη της στον εθνικό κορμό κι ασφαλώς από τις μαζικές χρηματοδοτήσεις αναπτυξιακών επενδυτικών σχεδίων στην Βιομηχανική Περιοχή της με τη διάθεση πακτωλού χρημάτων! Μια πολιτική που είχε ξεκινήσει πριν τη δικτατορία, για να αρχίσει να υλοποιείται λίγο πριν την κατάρρευση της λόγω της εθνικής τραγωδίας με την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο το 1974!
Κι όταν αναφερόμαστε στην ίδρυση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, μιλάμε για έναν κορυφαίο εθνικό σχεδιασμό, που είναι κυρίαρχο στοιχείο του γενετικού κώδικα του ανώτατου πνευματικού ιδρύματος της Θράκης!
Όπως, λοιπόν, δεν σώθηκε η Κομοτηνή από την προτομή,που την έχει σχεδόν 50 χρόνια, δεν πρόκειται να σωθεί και το Διδυμότειχο από την προτομή και μόνο!
Το Διδυμότειχο μπορεί να ελπίζει στη σωτηρία και την αναγέννηση του,όταν και εφόσον διαμορφώσει ΕΝΑ ΟΛΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ανάδειξης, προβολής και αξιοποίησης των εντυπωσιακών και μοναδικών πολιτιστικών πόρων του.
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού το Διδυμότειχο πρωτίστως θα ανακαλύψει τους πολιτιστικούς πόρους του και θα μπορεί να ελπίζει ότι θα φτάσει στην αξιοποίηση του πολιτισμού ως αυτοτελή αναπτυξιακού παράγοντα κι αυτό θα είναι ένα μεγάλο επίτευγμα με συνολικότερες ευεργετικές επιπτώσεις στην κοινωνική,οικονομική και πολιτιστική ζωή της ονομαστής καστροπολιτείας!
Το Διδυμότειχο είναι μια μοναδική για την ιστορία του πόλη που μετράει 8000 χρόνια νε εμβληματικά ευρήματα, χώρους, μορφές και σύμβολα,που το συνδέουν με τρεις αυτοκρατορίες, τη Ρωμαϊκή, τη Βυζαντινή και την Οθωμανική!
Το Διδυμότειχο οφείλει να επενδύσει σε ΝΑΙ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ. Ακόμη κι όταν η πολιτεία θα έχει ολοκληρώσει την κεντρική πολιτική της για την ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου με τη δημιουργία οργανωμένων αρχαιολογικών χώρων, αυτή η στρατηγική θα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία, ώστε όλες αυτές οι δομές να γίνουν σύγχρονα εργαστήρια πολιτισμού και να προσδώσουν στην καστροπολιτεία τη δυναμική που της αξίζει και της ταιριάζει. Αυτό όμως πρωτίστως και επειγόντως πρέπει να είναι μια ΤΟΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ!
Προς αυτή την κατεύθυνση η διαμόρφωση αυτής της πολιτιστικής στρατηγικής θα πρέπει να γίνει ένα ανοιχτό και διαρκές προσκλητήριο προς όλες τις ενεργές πολιτιστικές δυνάμεις του κι ασφαλώς της εσωτερικής και εξωτερικής διασποράς του.
Το Διδυμότειχο μπορεί να ελπίζει σε ένα ελπιδοφόρο μέλλον, γιατί έχει ένα ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΘΕΜΑ.
Χρειάζεται να έχει πολλούς φίλους και συμμαχίες. Στο πρόσωπο της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη θα πρέπει να αναγνωριστεί μια διαχρονική και πολύτιμη φίλη του. Είναι η μόνη εκπρόσωπος της κεντρικής εξουσίας, που έχει να επιδείξει διαρκές, ουσιαστικό και έμπρακτο ενδιαφέρον, που συνδέει την πολύχρονη παρουσία της στο Υπουργείο Πολιτισμού με τη χρηματοδότηση σημαντικών έργων για την ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου του Έβρου και ειδικότερα του Βορείου Έβρου με τους εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία, όπως η Πλωτινόπολη, το Κ¨αστρο του Διδυμοτείχου, ο Πύργος των Καντακουζηνών στο Πύθιο, η Αρμενική Εκκλησία του Σουρπ Κεβόρκ και ο Ταφικός Τύμβος Ζώνης-Μικρής Δοξιπάρας.
Μια από καιρό αναμενόμενη κίνηση θα ήταν η ανακήρυξη της σε Επίτιμη Δημότη Διδυμοτείχου για την πολυετή αφοσίωση της στην προστασία, διάσωση και ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου της καστροπολιτείας.
Η ανάδειξη της αρχασιολογικής και πολιτιστικής κληρονομιάς είναι ένα έργο πνοής κι αυτό απαιτεί την καλύτερη δυνατή και συνεχή συνεργασία των τοπικών αρχών με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπιυργείου Πολιτισμού.
Είναι μια κίνηση που θα έπρεπε να έχει γίνει ήδη χθες. Και σήμερα και αύριο κι αν γίνει, μόνο θετικά θα είναι τα μηνύματα και τα αποτελέσματα της.
Το Διδυμότειχο χρειάζεται όλες τις δυνάμεις του, όλο το ανθρώπινο και εντυπωσιακό δυναμικό του και πολλές συμμαχίες και δεσμούς, που θα του είναι πολλαπλά χρήσιμες για ένα καλύτερο αύριο.
Αυτός είναι ο δρόμος της ιστορίας και του πολιτισμού του και κάθε τι που τον προάγει, θα πρέπει να γίνει ένα μοντέλο βιώσιμης διαχείρισης των τοπικών υποθέσεων του!
Γ.ΘΡΑΚΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου