Ό,τι γίνεται τώρα με την συμφωνία Mercosur, την οποία η χώρα μας έσπευσε να υπογράψει χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη (όπως πέτυχε η Μελόνι), το ίδιο ακριβώς έγινε και το 2006 με την αλλαγή της ΚΟΑ επί Κώστα Καραμανλή.
Η χώρα μας τότε δέχτηκε την αλλαγή του κανονισμού που αφορούσε την παραγωγή ζάχαρης στην Ευρώπη. Μας υποχρέωσαν να μειώσουμε την εθνική μας ποσόστωση κατά 50%, να πουλάμε την ζάχαρη με μείωση τιμής 40%, να κάνουμε μείωση της τιμής των τεύτλων κατά 40% οπότε δεν συνέφερε πλέον στους αγρότες η παραγωγή τεύτλων, και σταδιακά απομακρύνθηκαν από την καλλιέργεια! Όλα αυτά χωρίς πρώτα να έχουμε διασφαλίσει αντισταθμιστικά οφέλη, όπως έκαναν τότε όλες οι άλλες χώρες, πλην Ελλάδας, Λιθουανίας και Εσθονίας.
Έτσι, καταστράφηκε η βιομηχανία ζάχαρης, διότι το κόστος παραγωγής ήταν μεγαλύτερο από την επιτρεπτή τιμή πώλησης, δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί τις φθηνές τιμές με τις οποίες γινόταν και γίνεται εισαγωγή ζάχαρης από την Λατινική Αμερική, και πουλουσαμε την ζάχαρη με ζημία! Η βιομηχανία χρεοκόπησε και τα πέντε εργοστάσια ζάχαρης που είχε η χώρα έκλεισαν! Δεν παράγουμε πλέον καθόλου ζάχαρη, χιλιάδες αγροτικές οικογένειες έχασαν την δυνατότητα να καλλιεργούν ζαχαρότευτλα και η ζημιά στην ελληνική οικονομία ήταν και είναι τεράστια!
Μέχρι το 2006 ήμασταν αυτάρκεις σε ζάχαρη και ταυτόχρονα κάναμε εξαγωγές, αφού η παραγωγή μας έφτανε τους 400.000 τόνους το χρόνο και οι ανάγκες της εγχώριας κατανάλωσης ανέρχονται σε 317.000 τόνους. Τώρα καταναλώνουμε ζάχαρη που εισάγεται από Λατινική Αμερική και κυρίως από τα καρτέλ ζάχαρης της Γερμανίας και της Γαλλίας, που μπόρεσαν να κρατήσουν την δική τους βιομηχανία, αφού όπως προανέφερα φρόντισαν να έχουν τεράστια αντισταθμιστικά οφέλη για τις δικές τους βιομηχανίες και τους αγρότες τους.
Ό,τι λοιπόν δεν κατέστρεψε το 2006 ο καταστροφέας της χώρας Κώστας Καραμανλής, ήρθε να το αποτελειώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την υπογραφή του σε μία νέα καταστροφική συμφωνία.
(Εργάστηκα στην βιομηχανία 33 χρόνια! Αγρότες και εργαζόμενοι δώσαμε αγώνες για να αποτραπεί εκείνη η τραγική συμφωνία, αλλά ο όλεθρος είχε δρομολογηθεί από τα Καρτέλ της Ε.Ε και την κυβέρνηση Καραμανλή! Τα πέντε εργοστάσια ζάχαρης σήμερα είναι κουφάρια με σκουριασμένα μηχανήματα, που θυμίζουν ότι αυτή η χώρα κάποτε είχε ισχυρή πρωτογενή παραγωγή! Η ΕΒΖ ήταν η μεγαλύτερη γεωργική βιομηχανία της χώρας! Σήμερα δεν θέλω να περνάω ούτε από έξω! Πονεμένη ιστορία! Πολύ!)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου