Θέλω να γράψω πολλά τον τελευταίο καιρό,με πρώτο πρώτο ένα κείμενο για το Βιβλιοπωλείο ΓΡΗΓΟΡΗ(από εκεί που ξεκινάει η ιστορία της Δικής μου Σόλωνος) που έκλεισε πριν από δύο εβδομάδες.Οφείλω να γράψω επίσης μετά τον θάνατο της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη, για να θυμίσω την συνεργασία και την σχέση μου με τον Λίνο Μπενάκη και το έργο του.Σημαντικό είναι επίσης ότι μέσω του αυτοβιογραφικού βιβλίου του Δημήτρη Παπαδήμα "Το οδοιπορικό ενός εκδότη" ανακάλυψα ότι ο αδελφός του Βασίλης είναι ο πρώτος που αναγνωρίζεται από τις περίφημες φωτογραφίες των ηρώων της Καισαριανής.Δυστυχώς λόγω φόρτου αλλά καί μίας ακηδίας που με διακατέχει δεν το έπραξα μέχρι τώρα.
Επειδή όμως περισσεύει η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και ο "εμφύλιος" των δύο "στρατοπέδων" εδώ μέσα με ένα μίγμα ΦΘΟΝΟΥ και ΑΠΑΙΔΕΥΣΙΑΣ που έχει ως αποτέλεσμα να διαβάζουμε διάφορα "απίστευτα" και "ό,τι νά 'ναι",θυμίζω το παλαιότερο (προ έξι ετών) κείμενό μου με τίτλο ΣΑΒΟΥΡΟΒΙΒΛΙΆΜΗΔΕΣ και θα επανέλθω...
Περί Ανοιχτών Βιβλιοπωλείων.
Οι ΣΑΒΟΥΡΟΒΙΒΛΙΆΜΗΔΕΣ
ήτοι, "Ομιλούν όλοι,ομιλούν και οι Τρ..ώλοι.
Κάποτε ως πρόεδρος-δυστυχώς-των εκδοτών περνώντας μπροστά από περίπτερα "συναδέλφων",στις μεγάλες εκθέσεις της "χρυσής εποχής"στο Πεδίον του Άρεως και το Ζάππειο, έπιανα την μύτη μου εξαιτίας της μπόχας που αναδυόταν από τον πάγκο και απέστρεφα το βλέμμα μην τυχόν και με χαιρετήσει ο "εκδότης" και δεχτώ πέναλτι από την Δ' Εθνική....Στην τριανταπεντάχρονη πορεία μου στον χώρο του βιβλίου-όπου κάθε μέρα μαθαίνω και θα μαθαίνω και προσπαθώ να γίνω καλύτερος-ζώντας στο κέντρο των Αθηνών και έχοντας το ακατάρριπτο παγκόσμιο ρεκόρ παρουσιάσεων(αυτή την "λαίλαπα" που δυστυχώς ναι,το εξομολογούμαι δημοσίως εγώ την έκανα μόδα)έχω γνωρίσει πανεπιστημιακούς που δεν γνωρίζουν να μιλήσουν σωστά ελληνικά,εκπαιδευτικούς που εξαργύρωναν τις διατακτικές για βιβλία(τις θυμάστε;)για να διασκεδάσουν στην "Λατρεία"της Αχαρνών,φιλολόγους που δεν έχουν ούτε ένα βιβλίο στην βιβλιοθήκη τους εκτός από τα βοηθητικά του
"καθηγητή",μπουρδολόγους που παριστάνουν τους διανοούμενους,κύκλους λογοτεχνών πού αγνοούν το παραμικρό περί ποιοτικής λογοτεχνίας,δασκάλους "δημιουργικής γραφής πού δεν έχουν εκδώσει το παραμικρό,ανθρώπους του "πνεύματος" επίσης χωρίς βιβλία κατ' οίκον,εκδότες που δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα από τα "βιβλία" που έχουν εκδώσει(ούτε αυτοί, αλλά ούτε και κανείς άλλος σε πολλές περιπτώσεις),"ποιήτριες"που βγάζουν στην φόρα την κάθε μπούρδα που γράφουν από τις Εκδόσεις Τυπο-τένιος,"λογοτέχνες" που εκδίδουν την "κατάθεση ψυχής" τους από τον Τυπο-τέτοιο και πολλούς άλλους αστέρες της καθ'ημάς βοϊδοσώστου επαρχίας.
Όλοι αυτοί ξαφνικά μας μιλούν,χωρίς να έχουν πατήσει το πόδι τους ποτέ, για τα ανοιχτά βιβλιοπωλεία.Μαζί τους και κάποιοι χαρτοπώλες,οι οποίοι τα μόνα βιβλία που γνωρίζουν είναι τα σχολικά,τα λυσάρια και κάποια ελάχιστα παιδικά από συγκεκριμένους οίκους που βάζουν στις γιορτές στις βιτρίνες τους.Εάν δε, τους μιλήσεις και τους πεις τα τριάντα περίπου ονόματα των εκδοτών που με την σοβαρότητα και ποιότητά τους διαμορφώνουν το εκδοτικό πεδίο και το τοπίο του βιβλίου,δεν γνωρίζουν ούτε έναν.
ΥΓ.Υπάρχει βεβαίως και η άλλη πλευρά!
Είναι πολλοί οι πνευματικοί άνθρωποι,διανοούμενοι,καλλιτέχνες,πανεπιστημιακοί,καλοί βιβλιόφιλοι,δημιουργοί, που σήκωσαν-καλώς-τις παντιέρες και υψώνουν την φωνή τους για τον ίδιο λόγο:
Ανοιχτά βιβλιοπωλεία!
Συμφωνώ!
Δεν τους είδα όμως ποτέ να μπαίνουν σε κάποιο μικρό βιβλιοπωλείο του κέντρου ή των συνοικιών που δίνει μάχες κυριολεκτικά για να κρατηθεί.Δεν τους άκουσα ποτέ να εκθειάζουν των αγώνα κάποιων βιβλιοπωλών για να κρατήσουν χώρους που μοσχοβολούν ποιότητα και ανθρωπιά,μέσα σε ανελέητο ανταγωνισμό.Δεν τους είδα να γράφουν για κάποιους "μικρούς" εκδοτικούς οίκους που γράφουν ιστορία.Και για να μην μιλήσω για παλαιότερες εποχές όταν έκλειναν διά παντός βιβλιοπωλεία και εκδοτικοί οίκοι και άνθρωποι μεγάλης προσφοράς βρέθηκαν "στο δρόμο",σε φυλακές και σε ψυχιατρεία...και κάποιοι δεν πήραν χαμπάρι,θα μιλήσω για τα τελευταία χρόνια όταν μετά από αποδεδειγμένα μη σύννομους τρόπους και αθέμιτο ανταγωνισμό προερχόμενο μέχρι και από "μαύρο χρήμα",έκλεισαν ιστορικά βιβλιοπωλεία μικρά και μεγάλα,οι ίδιοι, δεν έβγαλαν κιχ!!!
Φωτογραφίες: Ηλίας Γ. Προβόπουλος και Πάρις Ταβιτιάν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου