Ελλάδα-Βουλγαρία,μια βαθιά σχέση Φιλίας και Συνεργασίας-Όταν πριν 40 χρόνια Ανδρέας Παπανδρέου και Τόντορ Ζίβκοφ έγραφαν βαλκανική και διεθνή ιστορία στην Αλεξανδρούπολη-Του τέως νομάρχη Έβρου Χρήστου Πάχτα

ΕΛΛΑΔΑ - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Μια βαθιά σχέση Φιλίας και Συνεργασίας.

Στη Μέση Ανατολή μαίνεται ένας ακόμη πόλεμος, αυτός των ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν.

Το σημαντικό είναι να δούμε τι κάνουμε εμείς ως χώρα. Ποιές οι επιπτώσεις τα προβλήματα και ποιά η μέριμνα αντιμετώπισή τους.

Η πατρίδα μας είναι παράγοντας σταθερότητας και σταθερά προσηλωμένος στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Έτσι η παρουσία μας στην περιοχή οφείλει να αποσκοπεί αποκλειστικά στην αμυντική παρουσία της χώρας μας καθώς και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είναι πολύ σημαντικό Ελλάδα και Ε.Ε. να κρατήσουν μία πολύ καθαρή στάση για έναν πόλεμο που δεν ρωτήθηκαν, που δεν είναι δικός τους.Έναν πόλεμο με τον οποίο δεν έχουμε καμμία σχέση και οφείλουμε να παραμείνουμε όσο πιό μακρυά γίνεται.

Έναν πόλεμο με τεράστιες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και στα νοικοκυριά των πολιτών, που είναι ήδη επιβαρυμένα από τον πόλεμο της Ουκρανίας

Η αμυντική συνδρομή της Ελλάδας προς τους Κυπρίους αδελφούς,με την ταυτόχρονη ανάδειξη της ανάγκης για ευρωπαϊκή "ομπρέλα" ασφαλείας ώστε να διασφαλιστεί η αποτροπή πιθανής επίθεσης και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου είναι καθοριστικής σημασίας .

Για μία ακόμη φορά αναδεικνύεται η σημασία και το εύρος της τεράστιας διπλωματικής επιτυχίας της Ελλάδας, όταν κατά την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαικής Ένωσης, με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, υπεγράφει στις 16 Απριλίου 2003 στην Αθήνα, η Συνθήκη Προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσο Παπαδόπουλο, με άλυτο το Κυπριακό πρόβλημα.

Σήμερα η συνδρομή και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών στην ασφάλεια της Κύπρου αποτελεί την έμπρακτη εκδήλωση της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Επίσης πολύ σημαντική είναι η παρέμβαση της Ελλάδας στο θέμα της Βουλγαρίας με την αποστολή Patriot και μαχητικών F-16 για την κάλυψη του εναερίου χώρου της, στο πλαίσιο της επιχειρησιακής συνδρομής που παρέχει η Ελλάδα μετά το βουλγαρικό αίτημα.

Στο εσωτερικό της χώρας η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα και του ΦΠΑ, όσο διαρκεί ο πόλεμος και η κρίση, είναι απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις την εκτόξευση των τιμών.

Οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων επιβαρύνουν ολόκληρη την οικονομία, προκαλώντας αλυσιδωτές ανατιμήσεις σε τρόφιμα και αγαθά, με την Κυβέρνηση να αποκομίζει και πρόσθετα έσοδα από τον ΦΠΑ αυτών των αγαθών. Από τις ανατιμήσεις των καυσίμων ο μεγάλος ωφελειμένος είναι το ίδιο το κράτος.

Το πρόβλημα σε τέτοιες περιόδους κρίσεων δεν είναι να δημιουργούνται υπερπλεονάσματα στα κρατικά ταμεία αλλά η μέριμνα, πρόληψη και φροντίδα για τα νοικοκυριά της χώρας με μέτρα ανακούφισης στους πολίτες.

Πόσο μάλλον που η Ελλάδα παραμένει μία από τις ακριβότερες χώρες της Ε.Ε. στα καύσιμα με τους Έλληνες και Ελληνίδες να επιβαρύνονται δυσανάλογα σε σχέση με το εισόδημα τους.

Τον Σεπτέμβριο του 1986 ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο ηγέτης της Λ.Δ. της Βουλγαρίας Τόντορ Ζίβκωφ, υπέγραψαν τη Διακήρυξη Φιλίας, Καλής Γειτονίας και Συνεργασίας μεταξύ των χωρών τους.

Μία κίνηση-σταθμός για τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών, με τεράστια σημασία πόσο μάλλον που η διπλωματική αυτή ενέργεια αφορούσε μία χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ,την Ελλάδα και μία χώρα-μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας, την Βουλγαρία, που αποφάσισαν να εμβαθύνουν τους δεσμούς τους παρά τις ιδεολογικές τους διαφορές και μέσα στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

Μία χώρα του ΝΑΤΟ προέβαινε στην σύναψη αμυντικής συμφωνίας με μία χώρα-μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η συμφωνία αυτή θεωρείται ο προάγγελος του μεταγενέστερου Συμφώνου Φιλίας και Συνεργασίας του 1991, το οποίο επικαιροποίησε τις σχέσεις των δύο χωρών μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Τον Μάρτιο του 1987 ξέσπασε η κρίση του Σισμίκ, που η Τουρκία βγάζει στο Αιγαίο, και Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν μία ανάσα πριν τον πόλεμο.

Νομάρχης τότε στην Χίο, έζησα από κοντά όλες εκείνες τις κρίσιμες στιγμές.

Στην προσπάθεια εκτόνωσης της κρίσης ο Ανδρέας Παπανδρέου προχωρά σε μιά κίνηση ματ.Έστειλε τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Κάρολο Παπούλια στην Σόφια, με προσωπικό μήνυμα προς τον Πρόεδρο Τόντορ Ζίβκωφ, για να διερευνήσει τις προθέσεις της Βουλγαρίας στο ενδεχόμενο ξέσπασμα ενός Ελληνοτουρκικού πολέμου.

Ο Κάρολος Παπούλιας συναντήθηκε με τον Ζίβκωφ παρουσία του τότε Υπ.Εξ. Πέταρ Μπλαντένωφ. Ενάμιση χρόνο αργότερα οι δύο Υπουργοί Εξωτερικών θα ανοίγανε τα σύνορα Ελλάδας Βουλγαρίας στον Έβρο. Γι'αυτό θα επανέλθω σε επόμενη ανάρτησή μου.

Το περιεχόμενο και την σημασία της συνάντησης αποκάλυψε αργότερα ο ίδιος ο Παπούλιας σε συνέντευξη του.

"Να πεις στον φίλο μου τον Ανδρέα ότι είμαι στο πλευρό του. Να μην ανησυχεί και να μην έχει κανένα φόβο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.Να αποσύρει όσο στρατό θέλει από τα σύνορα μας και να τα χρησιμοποιήσει όπου θέλει. Είμαστε αλληλέγγυοι και συμπαραστάτες της Ελλάδας ."

Ήταν η απάντηση του Ζίβκωφ ενώ ταυτόχρονα έστελνε στα Βούλγαρο - τουρκικά σύνορα δύο τεθωρακισμένες μεραρχίες, πέραν του στρατού που ήδη βρισκόταν εκεί.

Την ίδια προσέγγιση μου εκμυστερεύτηκε και ο ίδιος ο Πέταρ Μπλαντένωφ τον Δεκέμβριο του 1988, στο άνοιγμά των συνόρων στο Ορμένιο -Σβίλενγκραντ.

Ο Παπούλιας ισχυρίστηκε ότι η πρόθεση της Βουλγαρίας να εμπλακεί σε έναν πιθανό πόλεμο της Ελλάδας με την Τουρκία έγινε γνωστό στην Τουρκική κυβέρνηση και συνέβαλε στην εκτόνωση της κρίσης.

Οι σχέσεις των δύο χωρών από τότε γνώρισαν μία συνεχή άνθιση.

Τον Απρίλιο του 1989 οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν στην Αλεξανδρούπολη στο πλαίσιο της Διακήρυξης ,αφού είχε προηγηθεί τον Δεκέμβριο του 1988 το άνοιγμα των συνόρων.

Ακολούθησε η ένταξη της Βουλγαρίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Είχα την τιμή να είμαι ο εισηγητής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση στο Στρασβούργο. Και βέβαια αποκορύφωμα η ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε. το 2007.

Η Διακήρυξη Φιλίας, Καλής Γειτονίας και Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών που υπέγραψαν οι δύο ηγέτες τον Σεπτέμβριο του 1986 προέβλεπε, μεταξύ των άλλων, πολιτικό διάλογο με την καθιέρωση τακτικών διαβουλεύσεων σε υψηλό επίπεδο για Βαλκανικά και διεθνή ζητήματα.

Έτσι στις 22 Απριλίου 1989, η Αλεξανδρούπολη και ο ακριτικός νομός του Έβρου, επιφύλαξαν στους δύο ηγέτες ενθουσιώδη υποδοχή .

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αλεξανδρούπολης τιμώντας "τους πρωτεργάτες της ειρηνικής Βαλκανικής συνύπαρξης Ανδρέα Παπανδρέου Πρωθυπουργό της Ελλάδας και Τοντόρ Ζίβκωφ Πρόεδρο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας για τις πανανθρώπινες αξίες που προωθούν και που αποτελούν φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση " απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης στους δύο ηγέτες.

Ήταν μία διήμερη συνάντηση στην Αλεξανδρούπολη και το Χάσκοβο, που απέδειξε στην πράξη ότι η Ελλάδα και η Βουλγαρία μπορούν να συνεργάζονται με μοναδικό στόχο την πρόοδο και την ευημερία των λαών τους, την ειρήνη και την ασφάλεια στα Βαλκάνια.

Ταυτόχρονα απέδειξε και την σημαντικότητα του ανοίγματος των συνόρων στο Ορμένιο-Σβίλενγκραντ, που συνέβαλλε ουσιαστικά στην οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη των νομών Έβρου και Χάσκοβου καθώς και της ευρύτερης μεθοριακής περιοχής.

Για την ιστορία είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι μετά το τέλος των συνομιλιών στο Χάσκοβο της Βουλγαρίας υπογραφηκαν τρεις συμφωνίες πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου.

Οι Α. Παπανδρέου και Τ. Ζίβκωφ υπέγραψαν μία συμφωνϊα δεκαετούς οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών καθώς την συμφωνϊα έγκαιρης προειδοποίησης των δύο μερών σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος.

Οι Υπουργοί των Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας και Πέταρ Μπλαντένωφ υπέγραψαν διακήρυξη γενικών κανόνων συμπεριφοράς για την εξάλειψη των πυρηνικών και χημικών όπλων από την Ευρώπη και ειδικότερα από τα Βαλκάνια.

Ως Νομάρχης Έβρου είχα την χαρά και την τιμή να υποδεχτώ μαζί με τις άλλες αρχές του Νομού τους δύο ηγέτες.

#Χαλκιδική #Χρήστος_Πάχτας #Αλεξανδρούπολη #Έβρος @highlight