Τον Ιούλιο του 1936, τότε που ανοίγει το Χαρέτσι για την αγορά των κουκουλιών, ξεκινά η μεγάλη απεργία των σηροτρόφων και των μεταξεργατριών στην περιοχή του Σουφλίου. Κρατά περίπου 10 μέρες. Ξεσηκώνεται όλη η επαρχία. Οικογένειες ολόκληρες έρχονται στο Σουφλί. Κατασκηνώνουν στην κεντρική πλατεία. Η εργατική βοήθεια μοίραζε ψωμιά, κουλούρια και 50 δράμια τυρί. Υπήρχαν και πλούσιοι άνθρωποι που τα διέθεσαν όλα. Μέρα – νύχτα η πλατεία γεμάτη. Το σύνθημα «100 ή θάνατος» (100 δραχμές η τιμή αγοράς ανά κιλό των κουκουλιών). «Μεροκάματο αύξηση, νερό και καλύτερες συνθήκες» για τις μεταξεργάτριες. Έντονη αγωνιστική διάθεση και η Πνύκα ανοιχτό βήμα για όλους. «Τις αγορεύειν βούλεται». Κι η αθηναϊκή δημοκρατία παίρνει σάρκα και οστά. Παίρνει το λόγο όποιος νομίζει ότι έχει κάτι να πει. Μορφωμένος ή αμόρφωτος, άντρας ή γυναίκα (σε τούτο το ξεσηκωμό οι γυναίκες ισότιμα αντιμετωπίστηκαν αλλά και ισάξια αγωνίστηκαν). Μαύρα τσεμπέρια έγιναν σημαίες. Οι γριές πρώτες. Οι αξιωματικοί, που ήρθαν μετά από τηλεφώνημα των αστυνομικών οι οποίοι ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στο κτίριο της αστυνομίας που είχαν καταλάβει οι απεργοί, τα έχασαν.
Απόσπασμα απο κείμενο του
πρώην Δημάρχου Πασχάλη Χριστοδούλου.
Τον Ιούλιο του 1936, τότε που ανοίγει το Χαρέτσι για την αγορά των κουκουλιών, ξεκινά η μεγάλη απεργία των σηροτρόφων και των μεταξεργατριών στην περιοχή του Σουφλίου. Κρατά περίπου 10 μέρες. Ξεσηκώνεται όλη η επαρχία. Οικογένειες ολόκληρες έρχονται στο Σουφλί. Κατασκηνώνουν στην κεντρική πλατεία. Η εργατική βοήθεια μοίραζε ψωμιά, κουλούρια και 50 δράμια τυρί. Υπήρχαν και πλούσιοι άνθρωποι που τα διέθεσαν όλα. Μέρα – νύχτα η πλατεία γεμάτη. Το σύνθημα «100 ή θάνατος» (100 δραχμές η τιμή αγοράς ανά κιλό των κουκουλιών). «Μεροκάματο αύξηση, νερό και καλύτερες συνθήκες» για τις μεταξεργάτριες. Έντονη αγωνιστική διάθεση και η Πνύκα ανοιχτό βήμα για όλους. «Τις αγορεύειν βούλεται». Κι η αθηναϊκή δημοκρατία παίρνει σάρκα και οστά. Παίρνει το λόγο όποιος νομίζει ότι έχει κάτι να πει. Μορφωμένος ή αμόρφωτος, άντρας ή γυναίκα (σε τούτο το ξεσηκωμό οι γυναίκες ισότιμα αντιμετωπίστηκαν αλλά και ισάξια αγωνίστηκαν). Μαύρα τσεμπέρια έγιναν σημαίες. Οι γριές πρώτες. Οι αξιωματικοί, που ήρθαν μετά από τηλεφώνημα των αστυνομικών οι οποίοι ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στο κτίριο της αστυνομίας που είχαν καταλάβει οι απεργοί, τα έχασαν.
Απόσπασμα απ'ο κείμενο του
πρώην Δημάρχου Πασχάλη Χριστοδούλου.
ΠΗΓΗ:ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕΤΑΞΙΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου