\
Η ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ο εφιάλτης της ευτυχίας
της Γιουστίνε ντελ Κόρτε
Απόψε
τη νύχτα είδα έναν εφιάλτη για την ευτυχία. Ήταν φρικτό. Ονειρεύτηκα
πως εμφανίστηκε ένας άνδρας με γυαλιά και μου είπε: «Μην αιωρείσαι στο
Πιθανό, άδραξε με τόλμη το Πραγματικό! Στην πράξη βρίσκεται η
ελευθερία». Κατάλαβα αμέσως πως έχει δίκιο και πως αυτό που μου είπε
ήταν η λύση στο πρόβλημά μου.
Ο εφιάλτης της ευτυχίας
Η
φρίκη δεν είναι η ανάποδη όψη της ευτυχίας, η άβυσσος πίσω της, αλλά
και οι δυο αποτελούν με τον πιο απειλητικό τρόπο μια ενότητα. Με κάποιο
τρόπο έχει χαθεί το όριο μεταξύ τους, αν βέβαια υπήρχε ποτέ. Ταυτόχρονα η
ευτυχία παραμένει ευτυχία, η φρίκη παραμένει φρίκη. Και οι δυο
μεγαλώνουν μαζί, αλλά η καθεμία για τον εαυτό της. Κάτι που δεν κάνει τα
πράγματα, ούτε και τη ζωή, πιο εύκολα. Ξαφνικά ταξιδεύουμε με μια νεαρή
γυναίκα και τον αγνοούμενο πατέρα της σ’ ένα λοξό road movie
διασχίζοντας την Αμερική. […] Ταξιδεύουμε μ’ ένα νεαρό κορίτσι στη
σχολική εκδρομή, συναντάμε μια γυναίκα που ψαρεύει, μια εύθυμη γυναίκα,
μια γυναίκα με μεγάλα στήθη και γαλάζια μπλούζα, δυο πολύ γριές γυναίκες
και τόσα πολλά άλλα πρόσωπα. Καθεμία από αυτές τις γυναίκες, ακόμα και
όταν περιγράφεται με λίγες σειρές, είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Και
παρ’ όλα αυτά έρχεται κάποια στιγμή που μοιάζει σαν να μοιράζονταν όλες
ένα πεπρωμένο. Σαν να είναι η διαφορετικότητά τους, η ζωή τους μόνο μια σ
σύμπτωση.
Τι τρομακτικό. Και τι όμορφο.
Η
γλώσσα που μιλάς είναι μέσα σε όλη της την ακρίβεια και τη σαφήνεια
σχεδόν πάντα αστεία και διατηρεί μια πολύ συγκεκριμένη απροσποίητη
ομορφιά. Έτσι όλες οι γυναίκες στο έργο σου κρατούν, σε κάθε στιγμή,
ακόμα και αν είναι απελπισμένες ή μπανάλ ή και τα δυο, τη δύναμη και την
αξιοπρέπειά τους. Τόσο υπέροχες γυναικείες μορφές είδα την τελευταία
φορά, στην καλύτερη περίπτωση, στον κινηματογράφο. Στον Αλμοδόβαρ –πριν
από αυτόν, τίποτα για πολύ καιρό.
Απόσπασμα
από την επιστολή του σκηνοθέτη Jan Langenheimπρος τη συγγραφέα.
Δημοσιεύτηκε σε μια ανακοίνωση του Θεάτρου του Μπόχουμ, όπου
παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ο Εφιάλτης της ευτυχίας. Μετ. Έλενα
Καρακούλη
………………………………………………………………………………………………………
Είχε δημοσιευτεί στον «Βορέα»(τεύχος 48) τον Ιούνιο 2009, πριν 17 χρόνια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου