Ένα ποίημα του Πινδάρου σε (ξεχασμένη) μετάφρασή μου (2004)
ΠΙΝΔΑΡΟΣ (522 - 448 π.Χ.) ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Στρέψτε το βλέμμα στο χορό , ω Ουράνιοι ,
Στείλτε , θεοί , τη θεία χάρη σας ,
Που το μοσχοβολιστό της ιερής Αθήνας κέντρο διαβαίνετε
το πολυσύχναστο με την περίτεχνη την αγορά .
Δεχθείτε μενεξεδένιων ανοιξιάτικων στεφάνων προσφορά
Και με κοιτάξτε από το Δία φωτισμένο
Με τις λαμπρές ωδές να διαβαίνω
Ακόλουθος του κισσοστέφανου θεού
που τον καλούμε Βρόμιο και Βροντερό ,
Των ύπατων πατέρων γόνο
Και των Καδμείων γυναικών το γιο .
Δε μας ξεφεύγουν τα πρωτοφανερώματα της άνοιξης ,
σαν ανοιχθεί το κοκκινόπεπλο κανίσκι των Ωρών ,
θεία φυτά σκορπάει , τη μυρωδάτη άνοιξη .
Τότε ρίχνονται , τότε στην αθάνατη γη
Μενεξέδες και τριαντάφυλλα το κεφάλι σκεπάζουν ,
Υμνείτε με αυλούς μαζί μελωδικές φωνές
Υμνείτε , χοροί , τη στεφανωμένη Σεμέλη .
Μετάφραση Θανάση Μουσόπουλου
Φεβρουάριος 2004
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου