Ο τελευταίος αποχαιρετισμός στον Μάριο Θεοδωρίδη από τον Στέλιο Παναγούτσο...

Μαζευτήκαμε σήμερα όλοι εδώ για να επιτελέσουμε ένα θλιβερό καθήκον. Να αποχαιρετήσουμε τον αγαπημένο μας Μάριο. Ένα εκλεκτό μέλος της ιατρικής κοινότητας του Έβρου, ένα εκλεκτό μέλος της Πανεπιστημιακής κοινότητας, ένα εκλεκτό μέλος της Ελληνικής νεφρολογικής κοινότητας.

Ο Μάριος Θεοδωρίδης ξεκίνησε από την πατρίδα του την Κύπρο να σπουδάσει ιατρική στη Θεσσαλονίκη. Μετά το πτυχίο του ξεκίνησε ειδικότητα Νεφρολογίας στη Θεσσαλονίκη και συνέχισε στην Αθήνα. Ως ειδικός Νεφρολόγος εγκαταστάθηκε στον Έβρο και αφιέρωσε ένα τέταρτο του αιώνα στην επιστημονική και ακαδημαϊκή του ανέλιξη και στην περίθαλψη των νεφροπαθών ασθενών της περιοχής μας.

Ήταν πολύ μεγάλη η προσφορά του, τα δύο πρώτα χρόνια της εγκατάστασής του, στους κατοίκους του βορείου Έβρου, όταν για πρώτη φορά υπήρξε Νεφρολόγος στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου, στο οποίο υπηρέτησε ως Αγροτικός ιατρός. Και έπειτα, υπηρετώντας στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, χάρις στις ικανότητές του, ανέβηκε όλες τις βαθμίδες του ΕΣΥ, Επιμελητής Β, επιμελητής Α, Διευθυντής και τέλος εκπλήρωσε και την επιθυμία του να γίνει πανεπιστημιακός.

Τα κυριότερα γνωρίσματα του Μάριου ήταν η φιλομάθειά του, η δίψα για επιστημονική γνώση, η άριστη κλινική εμπειρία, η διδακτική επάρκεια και η προσήλωσή του στην πραγματοποίηση των στόχων του. Θα τον θυμόμαστε όλοι μας για τις συζητήσεις που κάναμε όταν ασχολούμαστε με δύσκολα περιστατικά, για τις ιδέες του για ερευνητικά θέματα, για τις ικανότητές του στις

επεμβατικές πράξεις.

Θα τον θυμούνται όλοι οι φοιτητές μας προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί για τη μεταδοτικότητά του στα μαθήματα. Θα τον θυμούνται οι ειδικευόμενοι γιατροί της κλινικής μας για την προθυμία του να τους μάθει και να απαντήσει σε κάθε απορία τους. Θα τον θυμούνται οι συνάδελφοι νεφρολόγοι για την παρουσία του με ομιλίες σε όλες, πρακτικά, τις εκδηλώσεις της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας. Θα τον θυμούνται όλοι οι γιατροί του νοσοκομείου για τις καλές σχέσεις που είχε με όλους τους συναδέλφους. Θα τον θυμούνται οι νοσηλεύτριες και οι νοσηλευτές που συνεργάστηκαν μαζί του για τις «οικογενειακές» σχέσεις που ανέπτυξε μαζί τους. Θα τον θυμόμαστε εμείς οι συνεργάτες και φίλοι του, για τη συμβολή του στο δύσκολο κλινικό, διδακτικό και ερευνητικό έργο, που επιτελούμε. Κυρίως όμως θα τον θυμούνται οι ασθενείς του για την τεκμηριωμένη και προσωπική φροντίδα, που τους πρόσφερε.

Εκ μέρους του Τμήματος Ιατρικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου, της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, που εκφράστηκαν με τα ψηφίσματά τους και είναι παρόντες σήμερα, αλλά και εκ μέρους του νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού της Νεφρολογικής κλινικής του νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, θέλω να εκφράσω τα θερμά συλλυπητήρια στη γυναίκα του και στα παιδιά του.

Καλό ταξίδι Μάριε. Καλό ταξίδι φίλε και συνάδελφε.