"Όταν, αργά ή γρήγορα, η ένταση στα σύνορα θα μειωθεί, τα πνεύματα ηρεμήσουν και ο Έβρος δεν θα βρίσκεται πια στο επίκεντρο της πίεσης του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος..."-Μια νηφάλια προσέγγιση του οικονομολόγου και υποψήφιου ευρωβουλευτή Πασχάλη Αγανίδη

Ένα σχόλιο που οφείλω για τον τόπο που μεγάλωσα, κι ας χλευαστεί από πολλούς φίλους ως «εκτός θέματος» αυτή την στιγμή...

Όταν, αργά ή γρήγορα, η ένταση στα σύνορα μειωθεί, τα πνεύματα ηρεμήσουν και ο Έβρος δεν θα βρίσκεται πια στο επίκεντρο της πίεσης του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος, τι θα μείνει άραγε από εκείνες τις ημέρες; Το αίσθημα περηφάνιας και αγάπης για την πατρίδα θα υπάρχει πάντα, αλλά η τεχνητή διόγκωση των συναισθημάτων με τις «πολεμικές φαντασιώσεις» θα ξεφουσκώσει. Ο συντηρητισμός και η υπεράσπιση της περίκλειστης κοινωνίας θα ενταθούν, ο φόβος απέναντι στον ξένο θα μεγαλώσει, τα αισθήματα για τον Τούρκο θα χειροτερεύσουν. Η εδραιωμένη άποψη για τον «ξεχασμένο τόπο» θα παραμείνει, οι συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης δεν θα αναστραφούν, ενώ κάποιοι θα κάνουν νέες πολιτικές καριέρες εξαργυρώνοντας την σημερινή επένδυση στην τόνωση των παθών. Το ότι ο «Έβρος άντεξε και δεν έπεσε» θα μείνει ως ωραία ανάμνηση στην σκέψη των κατοίκων, αλλά το τι πρέπει να κάνουμε ώστε ο Έβρος να σηκωθεί είναι αυτό που μένει πάντα μετέωρο. Κι αν τώρα μοιάζει δύσκολο να το δει κανείς με ψυχραιμία, η ελπίδα για τον τόπο δεν θα έρθει από την περιχαράκωση στα κλειστά μυαλά και σύνορα και τον φόβο απέναντι στους γείτονες και τους ξένους, αλλά μόνο από πολιτικές και μέτρα που οικοδομούν εμπιστοσύνη και ειρηνική συμβίωση, από την ανοιχτή οικονομία και την διασυνοριακότητα, από την ανοιχτή κοινωνία που δέχεται το διαφορετικό, από την συμμετοχή στην αξία που μπορεί να παράγει η στρατηγική γεωγραφία στην ενέργεια, τις υποδομές και τις μεταφορές, από την επένδυση στην εκπαίδευση και στην καινοτομία που μπορούν να στηρίξουν την μεταποίηση και την αγροτική οικονομία. Ο συστημικός συντηρητισμός του κλειστού θα κρατήσει τον τόπο μας καθηλωμένο. Η ανοιχτή ματιά για το αύριο είναι ο μόνος δρόμος.

......................................................................................................................................................

Η φωτογραφία του Πασχάλη Αγανίδη είναι από την εκδήλωση του "Βορέα" και της Πανθρακικής Ομοσπονδίας Νότιας Ελλάδας(ΠΑΟΝΕ) και τη συνεργασία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης-Έβρου για τη μεγάλη μορφή του ελληνικού γυναικείου κινήματος, την Αδριανουπολίτισσα Αύρα Θεοδωροπούλου, στν Παλιά Βουλή, στο  Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, την Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου 2010, πριν δέκα χρόνια, μια πρωτοβουλία υψηλού και πολλαπλού συμβολισμού που πέρασε στην ιστορία του ελληνικού γυναικείου κινήματος!

Σταύρος Παπαθανάκης