Τελέστηκε σήμερα στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στη συνέχεια στο μπαλκόνι του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Γυναικών Τριγώνου "ΓΑΙΑ" το 40ήμερο μνημόσυνο του "Γιόρι¨-Γιώργη Θεμελάκη. Οι υγειονομικές συνθήκες της εποχής δεν μπόρεσαν να του παράσχουν τις δέουσες ιατρικές φροντίδες για την αντιμετώπιση της αρρώστιας του κι έτσι από μικρός έμεινε ανάπηρος κι ήταν ένα μαχητής της ζωής. Στα μάτια μας φάνταζε ένας γίγαντας αφού μπορούσε μόνος του να βγάζει το κοπάδι για βοσκή πάνω στου γαϊδουράκι του και στη συνέχεια να αρμέγει τα πρόβατά του με τη βοήθεια ενός ιδιόχειρου καροτσιού, που του επέτρεπε να μετακινείται χωρίς προβλήματα στη στάνη, δίπλα στο πατρικό του σπίτι. Η αναπηρία δεν τον εμπόδισε να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή και να βγαίνει για τα τσίπουρα και τις μπίρες του με τα παλικάρια και τους συνομήλικους της εποχής. Το 1981, πριν 39 χρόνια, όταν είχα έρθει για τις εκλογές είχαμε ζήσει μια σπαρταριστή ιστορία μέσα στο άκρως διχαστικό πολιτικό περιβάλλον, που δυστυχώς βάραινε για πολλές δεκαετίες τη ζωή των μικρών τοπικών κοινωνιών! Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από έναν άνθρωπο που δεν φοβήθηκε την αναπηρία και κατάφερε να ζήσει τη ζωή του με υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια!
Στη φωτογραφία είναι με το Νίκο Μερετάκη(από αριστερά). Έξω από τη τζαμαρία ο Χρήστος Δρακούδης, ένας επαγγελματία του Σπηλαίου για πολλές δεκαετίες. Το τέταρο πρόσωπο μου διαφεύγει!
Καλό παράδεισο, "Γιόρι"!
Σταύρος Παπαθανάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου