Στο σταθμό του Μονάχου-Ένας ύμνος της μετανάστευσης-Σε στίχους και μουσική του Άκη Πάνου, που ερμήνευσε με την ανεπανάληπτη φωνή του ο Στράτος Διονυσίου!

ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ…

Ένα τραγούδι που είναι ταυτισμένο με τη μεταναστευτική εμπειρία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων τις δεκαετίες του 1960 και του 1970

Μουσική και στίχοι του Άκη Πάνου κι ερμηνεία του Στράτου Διονυσίου

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μονάχου είναι ένα από τα κορυφαία σύμβολα της μεταναστευτικής εμπειρίας και αλλεπάλληλων μεταναστευτικών κυμάτων εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων προς τη Γερμανία και τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Το Μόναχο και η Βαυαρία από προσωρινός προορισμός έγιναν πλέον μόνιμος τόπος εργασίας και εγκατάστασης για δεκάδες χιλιάδες Έλληνες που αποτελούν ένα δημιουργικό κομμάτι ενός πολύχρωμου πολυπολιτισμικού περιβάλλοντος και συνεισφέρουν με όλες τις δυνάμεις τους σε έναν κοινό τρόπο και όραμα ζωής σε μια ανεκτική και πλουραλιστική Γερμανική κοινωνία. Το γερμανικό μοντέλο είναι ένα παράδειγμα για την ανάπτυξη θεσμών και πολιτικών διαχείρισης σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

..............................................................................................................................................................

Αυτά έγραφα στο αφιέρωμα του "Βορέα"(τεύχος 48) τον Ιούνιο 2009, πριν 16

χρόνια και τα προσυπογράφω και σήμερα! Σ΄αυτό το διάστημα στη γερμανική κοινωνία και στην πολιτική σκηνή παρατηρούνται ενδιαφέρουσες μεταλλάξεις και η συντριπτική πλειοψηφία των γερμανών πολιτών θα ήθελε να μην διαταραχθεί το υπάρχον μοντέλο. Αυτή η συναίνεση είναι και η συνθήκη για το γερμανικό κοινωνικό modus vivendi! Η συναίνεση της ευημερία θα ευνοεί την μακροημέρευση του! Το νέο πολιτικό σκηνικό μοιάζει πιο πολύχρωμο και οι άλλοτε πολιτικοί κολοσσοί έχουν υποχωρήσει αισθητά και το μέλλον φαντάζει πιο κατακερματισμένοι κι αρκετά πολύχρωμο!

.......................................................................................................................................................................

ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΤΟ "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" ΕΞΠΡΕΣ!

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε άχου
η μαύρη μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Όπου να 'ναι σουρουπώνει
το Ακρόπολις θα φτάσει
να 'ταν και να κατεβάσει
ένα φίλο ή γνωστό

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε άχου
η μαύρη μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Κάθε άνθρωπος και γλώσσα
ποιόνε ξέρω ποιος με ξέρει
αφιλόξενα τα μέρη
παγωμένες οι καρδιές

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε άχου
η μαύρη μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Δίπλα μου λαγοκοιμάται
ένας χίπυ πεινασμένος
ένας νέγρος μεθυσμένος
τα ναυάγια σωρό

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε άχου
η μαύρη μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Κυκλοφόρησε το 1972 και ήταν μια μεγάλη επιτυχία της εποχής! Ένας ακόμη "Κρίκος" στη μεγάλη αλυσίδα των τραγουδιών για τη μετανάστευση και την ξενιτιά, που αποτελούν ένα έντονο συναισθηματικό κεφάλαιο στο μυθιστόρημα της συμπατριώτισσας μας Κυριακής Καζακίδου "Ο κρίκος" από τις εκδόσεις Λυχνάρι!