Η ΝΕΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ ΤΟΥ ΑΚΗ ΤΣΟΝΙΔΗ

 

Ένα χρόνο μετά τα πρώτα της ογδόντα χρόνια, η κυρία Ορεστιάδα εξακολουθεί να είναι… Νέα! Η νεότερη 81χρονη της Ελλάδας… Από το 1923 που γεννήθηκε, όχι από δύο αλλά από χιλιάδες γονείς, η Νέα Ορεστιάδα έχει εξελιχθεί στην πορεία του χρόνου, περνώντας απ’ όλες τις φάσεις μιας σύγχρονης νεοελληνικής πόλης. Όταν ο Ελ. Βενιζέλος παραχωρούσε το Κάραγατς και την Αδριανούπολη, το μικρό αυτό κομμάτι της Δυτικής Θράκης στους γείτονες κάνοντάς την… Ανατολική, οι Αδριανουπολίτες και Καραγατσιανοί παππούδες μας δεν φαντάζονταν τότε ότι ο κάμπος που θα συναντούσαν μπροστά τους και θα έστηναν τα πρώτα τους κιρπιτσένια σπίτια, θα γινόταν κάποτε η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Έβρου, η πρώτη όμως σε ταχύτητες ανάπτυξης και δημιουργίας… Ίσως πάλι και να το είχαν έτσι σχεδιάσει στο πίσω μέρος του μυαλού τους και δεν τολμούσαν να το πουν τότε, μην τους περάσουν και για… φαντασμένους, ποιος ξέρει… Αυτός ο φόβος έκφρασης πάντα, τα συμπλέγματα κατωτερότητας και η έλλειψη θάρρους της γνώμης μας. Νεορεστιαδίτες…

Στα 2004 πια, και η Νέα Ορεστιάδα μοιάζει πιο γεμάτη από ποτέ. Γεμάτη απ’ όλα… Μία απ’ όλα και με ολίγη κέτσαπ παρακαλώ… Γιατί χωρίς σάλτσες και αλατοπίπερα, το φαΐ δεν τρώγεται… Έτσι κι η πόλη μας: με τα κύρια συστατικά της, τις σάλτσες της και τ’ αλατοπίπερό της. Μία πολιτεία γεμάτη! Γνωστή στο πανελλήνιο για τα γκατζόλια της –αν τα είδε κανείς να τα φέρει πίσω – τα κουρεμένα σβέρκα - φανταράκια, τα μπιλιαρδάδικα και τα χασίσια… Σήμα κατατεθέν της, η θυσία - και θύμα της, η Ιφιγένεια. Ποτέ δεν κατάλαβα το βαθύτερο σκεπτικό που οδήγησε κάποιους ανθρώπους να σηματοδοτήσουν την πόλη με μια ταλαίπωρη κοπελίτσα της μυθολογίας. Ο Ορέστης ήταν μικρός ακόμα; Ορεστιάδα, η πόλη της Ιφιγένειας… Χμμμ… κι ο Ορέστης ακόμη να λούζεται στα τρία ποτάμια για εξαγνισμό. Τέλος πάντων.

Νέα Ορεστιάδα, τετραγωνισμένη κι επίπεδη πάντα, πολυδιάστατη όμως και με πρωτοφανή κινητικότητα σε όλους τους τομείς τα τελευταία 10-15 χρόνια. Είναι καιρός να διαγραφεί πια από τη σκέψη ορισμένων η μίζερη περιγραφή της στρατούπολης – ναρκωτικούπολης Ορεστιάδας. Η Νέα Ορεστιάδα έχει σήμερα να επιδείξει σημαντικά δημιουργήματα των τέκνων της, στον Πολιτισμό, τον Αθλητισμό, την Παιδεία… – ναι άργησε το Πανεπιστήμιο αλλά ήρθε. Το Αθηνοκεντρικό κράτος μάς έκανε την χάρη, και τώρα του χρωστάμε κάτι κι εμείς; Λες και δεν ήταν υποχρέωση της μαμάς πατρίδας να τονώσει τα σύνορά της με φοιτητιώσα νεολαία χρόνια πριν, όχι μόνο στην Ορεστιάδα, αλλά και στο Τρίγωνο και στο Διδυμότειχο και στο Σουφλί. Οι «τριτοκοσμικοί» και «άξεστοι» γείτονές μας είχαν λιγότερο μυαλό όταν κατέστησαν την Αδριανούπολη πρώτη Πανεπιστημιούπολη της Τουρκίας; Καιρός να γίνουν άλλα – όχι δύο – εκατόν δύο νέα πανεπιστημιακά τμήματα στην περιοχή. Φτάνει πια η Αθηνοσαλονικιώτικη νοοτροπία του υδροκέφαλου κράτους. Ουφ! Να τα πω να μου φύγουν…

Μείναμε όμως στην αποποίηση των όρων: «στρατούπολη – ναρκωτικούπολη Ορεστιάδα».

Η Νέα Ορεστιάδα, σημείο αναφοράς πλέον στους θεατρικούς κύκλους της χώρας, με παραγωγή Πολιτισμού σε όλους τους τομείς: θέατρο, μουσική, χορός, εικαστικά, παράδοση.

Η Νέα Ορεστιάδα, σημείο αναφοράς πλέον στους αθλητικούς κύκλους της χώρας – και όχι μόνο – με την άξια ομάδα βόλεϊ.

Η Νέα Ορεστιάδα θεατρομάνα και βολεϊμάνα. Έτσι! Ευτυχώς που στην πορεία των χρόνων απέκτησε κάποια σημεία αναφοράς. Η αντικειμενική δυσκολία μιας νεοϊδρυθείσας πόλης να βρει ταυτότητα και σημεία αναφοράς, ήρθε κι έδεσε με τα ανήσυχα πνεύματα κάποιων «τρελών» κι «αιρετικών», ανυπότακτων Δονκιχωτών,  που έκαναν την ανθρώπινη δημιουργία σήμα κατατεθέν μια επίπεδης πόλης. Της έδωσαν καμπύλες και την ομόρφυναν. Και το είδαν αυτό και άλλοι, άνθρωποι που γνώριζαν τη Νέα Ορεστιάδα ως την λεξούλα κάτω από την πάνω δεξιά πινέζα στον χάρτη που είχαν στον τοίχο της τάξης τους, κάποτε. Προσωπικότητες που φτάνουν ως εδώ πάνω απλά και μόνο γιατί ξέρουν να εκτιμούν, όταν τους τιμούν.

Νέα Ορεστιάδα, σαν μια κοπέλα που κάποτε είχε μόνο το σταχτί κοντομάνικο φόρεμα να φοράει στις γιορτές, και τώρα… Τώρα Μάνα πια, ήρθαν παιδιά της και της έφτιαξαν και κίτρινο και κόκκινο και μπλε και πράσινο φόρεμα, και μ’ ολόκληρου του σημαδιακού ουράνιου τόξου τα χρώματα δεκάδες φορέματα. Ήρθε η Κινηματογραφική Λέσχη κι έφτιαξε το Θεατρικό Εργαστήρι κάποτε, κι εκείνο μεγάλωσε και στάθηκε γερό στα πόδια του ώστε να περπατάει τώρα περήφανο παρέα με το «Διόνυσο», ήρθε ο Αθλητικός Όμιλος κι έμαθε βόλεϊ στα παιδιά της, ο «Απόλλων» κι έφερε τη μουσική ώσπου ν’ αποκτηθεί και Ωδείο στην πόλη, για πιο πολύ και καλή μουσική… Ήρθε το Λαογραφικό Μουσείο κι έφτιαξε και ενόργανη χορωδία... Και σχολές χορού, ζωγραφικής, κεραμικής, αγιογραφίας, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι και οι «Οδρύσες» με την επιμονή τους να σπείρουν φυσιολατρεία κι ανθρωπιά στον Νεορεστιαδίτη.

            Ογδόντα ενός χρόνων Μάνα πια, η Νέα Ορεστιάδα πρέπει να νιώθει περήφανη για τα παιδιά της που προσπαθούν, σε πείσμα άλλων – απολωλότων προβάτων, αλλά και όσων θεωρούν τη μεθόριο χαμένο/καμμένο χαρτί. Ίσως γιατί κάποια παιδιά θέλουν να βλέπουν τ’ αδέρφια τους να περπατάνε στους δρόμους σκεφτόμενα – ουχί σκυφτά. Ίσως πάλι γιατί «ο Πολιτισμός δεν έχει σύνορα, αλλά τα σύνορα πρέπει να έχουν Πολιτισμό» όπως ο -φίλος πια- Δημήτρης Ιατρόπουλος επισημαίνει πιμένει… Ίσως εν τέλει γιατί η Νέα Ορεστιάδα, ωραία και μόνη… συνεχίζει πάντα να ψάχνει…

 

 

 

 

 

 

 

 

●      Βιογραφικό Σημείωμα

 

 

Ο Άκης Τσονίδης γεννήθηκε στη Νέα Ορεστιάδα Έβρου. Είναι απόφοιτος από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Β. Ρίτσου «Περίακτος». Εργάστηκε στην Αθήνα ως ηθοποιός μέχρι το 1989 οπότε και επέστρεψε στη γενέτειρα του για να αναλάβει τη νεοσύστατη τότε Θεατρική Ομάδα της Κινηματογραφικής Λέσχης Ν. Ορεστιάδας, που μετέπειτα εξελίχθηκε σε «Θεατρικό Εργαστήρι Ν. Ορεστιάδας». Εργάστηκε στην ΕΡα Ν. Ορεστιάδας για επτά χρόνια κρατώντας καθημερινή σατιρική εκπομπή. Από το 1992 κάνει μαθήματα Θεατρικής Παιδείας σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια του Βορείου Έβρου, ενώ μέχρι και σήμερα είναι υπεύθυνος της Θεατρικής Ομάδας του 1^ου Γυμνασίου - 1^ου Λυκείου Ν. Ορεστιάδας αφιλοκερδώς. Το 1999 ανέλαβε Διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης Νέας Ορεστιάδας έως και τον Απρίλιο του 2004 οπότε και παραιτήθηκε. Επί θητείας του ως Δ/ντής της Δ.Ε.Π.Α.Ο. δημιουργήθηκαν πολιτιστικοί θεσμοί ευρείας εμβέλειας: Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ερασιτεχνικού Θεάτρου, Πανθρακικός Διαγωνισμός Μαθητικού Θεάτρου, Γιορτή Βιβλίου και Τέχνης, Συνάντηση Ντόπιων Δημιουργών, δραστηριότητες που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Είναι ιδρυτικό μέλος του «Θρακικού Κέντρου Πολιτισμού  - Διόνυσος» το οποίο (στα δύο χρόνια λειτουργίας του) αποτελεί σημείο αναφοράς στα πολιτιστικά πράγματα της περιοχής και στο οποίο προσχώρησε ήδη το Θεατρικό Εργαστήρι Ν. Ορεστιάδας.

.............................................................................................................................................

Είχε δημοσιευτεί στον Βορέα(τεύχος 13) τον Ιούνιο 2006, πριν 20 χρόνια!

 

 

 

 

]]